برادران کارامازوف

محور اصلی کتاب جنایت و مکافات روان شناسی فرد جنایت‌کار نیست. حتی ترس‌ها و دغدغه‌ها و این پرسش مداوم که خود را باید تحویل دهد یا نه هم نیست. پرسش اصلی این است که اگر قانون بازدارنده‌ای در کار نبود آیا ما -ولو با تصور محق بودن- دست به جنایت می‌زدیم؟ آیا برای هر کدام از ما حدی وجود دارد که قابل گذشتن باشد؟

یکی از نقدهایی که بر رمان وارد شده، این است که پیچیدگی فلسفی و دیالوگ‌های طولانی گاه از روند داستان‌پردازی می‌کاهد و ممکن است خواننده را به چالش بکشد. این ویژگی اثر، تا حدی ناشی از این واقعیت است که داستایفسکی صرفا یک "نویسنده" نبود بلکه یک "متفکر" بود که داستان می‌نوشت. مثل مولانا که صرفا یک "شاعر" نبود بلکه یک "عارف" بود که حکایت می‌گفت.