عصر ایران- برج کپسولی ناکاگین یکی از نمادین ترین تجربه های معماری آینده نگر ژاپن، در سال 1972 در منطقه گینزا توکیو ساخته شد. این ساختمان حاصل اندیشه کیشو کوروکاوا معمار برجسته ژاپنی و از بنیان گذاران جنبش متابولیسم بود؛ جنبشی که معماری را پدیده ای زنده و در حال تحول می دانست و بر امکان رشد، تغییر و جایگزینی اجزای ساختمان تاکید داشت.
برج ناکاگین از 140 کپسول پیش ساخته تشکیل شده بود که به دو هسته بتنی مرکزی متصل می شدند. ایده اصلی کوروکاوا این بود که هر کپسول پس از حدود 25 سال از سازه جدا و با نمونه ای جدید جایگزین شود؛ به این ترتیب، ساختمان می توانست بدون تخریب کامل، نسل های تازه ای از فضاهای زندگی را در خود جای دهد.
هر کپسول تنها حدود 10 متر مربع مساحت داشت و برای اقامت کوتاه مدت کارمندان و بازرگانانی طراحی شده بود که در مرکز توکیو فعالیت می کردند. پنجره های دایره ای بزرگ، تخت تاشو، مبلمان یکپارچه و تجهیزات الکترونیکی تعبیه شده در دیوارها، فضایی فشرده با حال و هوای فیلم های علمی تخیلی ایجاد می کردند.
با وجود ایده نوآورانه کوروکاوا، برنامه تعویض کپسول ها هرگز به شکل مورد نظر او اجرا نشد. فرسودگی ساختمان، مشکلات نگهداری و اختلاف نظر درباره هزینه های بازسازی، سرانجام به تخریب آن در سال 2022، دقیقا 50 سال پس از افتتاح، انجامید.
با این حال، بخشی از میراث این پروژه حفظ شد و 23 کپسول آن برای مرمت، نمایش و استفاده مجدد نجات یافتند. برج ناکاگین اگرچه دیگر در سیمای شهری توکیو حضور ندارد، همچنان یکی از مهم ترین نمونه های معماری متابولیستی و تلاشی جسورانه برای تصور آینده زندگی شهری به شمار می رود.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی