تاریخ:
انفجار لاستیک کامیون هنگام باد کردن در ویتنام؛ مردی که از مرگ گریخت 
درس صد و چهارده
قورمه‌سبزی و تلگرام
امروز می‌توانید سر سفره و در حال خوردن قورمه‌سبزی به دوستی در کانادا بگویید که درباره صلح جهانی چه فکر می‌کنید.
شرق/ ناهید طباطبایی
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
ویتا ساکویل وست، شاعر انگلیسی، دوست صمیمی ویرجینیا وولف و همسر سفیر انگلیس در ایران در زمان رضاخان، سفرنامه‌ای نوشته به نام مسافر تهران که بسیار جذاب است.
در مقدمه این سفرنامه، او خاطرنشان می‌کند که «نامه» نمی‌تواند وسیله خوبی برای ارتباط بین دو نفر باشد، چون مثلا وقتی تو در تهران نامه‌ای می‌نویسی و پست می‌کنی، زمانی به دست مخاطبت می‌رسد که تو در شهری دیگر و شرایطی دیگر هستی.
بنابراین تمام چیزهایی که تو می‌خواهی با مخاطبت در میان بگذاری شامل مرور زمان و بیات شده است. این نوشته مال ٩٠ سال پیش است و ما بعد از ٩٠ سال الان با انواع و اقسام نرم‌افزارها و با یک گوشی موبایل یا لپ‌تاپ می‌توانیم درجا نه‌تنها با یک نفر بلکه با چندنفر صحبت کنیم و تصویرش را ببینیم.
تکنولوژی خیلی زود همه‌چیز را کهنه و منسوخ می‌کند و ما را با امکاناتی جدید و یک نوستالژی کم‌رنگ به‌همراه می‌برد. امروز نه ٩٠ سال بلکه هزارسال از آن‌موقعی که نامه‌ها بوی عطر می‌دادند، رد اشکی بر چهره داشتند، یا نقش بوسه‌ای در پایان، می‌گذرد.
اما امروز «تلگرام» بر جهان حکم‌فرمایی می‌کند. امروز گروه‌های کاری، فکری و... به صورت جمعی با این نرم‌افزار با هم در ارتباط هستند و این البته یکی از امکانات آن است. امروز می‌شود با تلگرام هر فکر و احساسی را فوری به مخاطب منتقل کرد.
امروز می‌توانید سر سفره و در حال خوردن قورمه‌سبزی به دوستی در کانادا بگویید که درباره صلح جهانی چه فکر می‌کنید. خب این خیلی عالی است. اما به نظر من چنین امکانی باعث می‌شود که ارتباط‌ها هرچه‌بیشتر عزت، صداقت و خصوصی‌بودن خود را از دست بدهند.
افرادی که به صورت گروهی با هم ارتباط می‌گیرند در پیام‌های خود همان اهدافی را در نظر می‌گیرند که در یک معامله تجاری. ایشان مرتب در مورد کوچک‌ترین مسائل موضع می‌گیرند، تظاهر می‌کنند و جایگاه خود را مشخص می‌کنند.
ایجاد ارتباط به این طریق شرکت در یک بازی گروهی است و اندیشیدن مدام به اینکه باید برنده شد حتی به قیمت تقلب‌کردن. من که دلم برای نامه‌نوشتن خیلی تنگ شده است، برای مداد و خودکار و کاغذی که لطیف و رنگی است و احیانا نقش گل دارد، برای اینکه پستچی زنگ در را بزند و نامه را به دستم بدهد و من ذوق کنم.
برای اینکه با بی‌صبری پاکت را باز کنم و تندتند دوخط اول را بخوانم و بعد باز هم بخوانم و بعد آن را کنار نامه‌های دیگر توی کشو قایم کنم تا کهنه شود و رنگ کاغذش بپرد و بماند، تا وقتی نیستم، کسی دیگر آن را بخواند... . به نظر شما ویتا درباره تلگرام چه فکر می‌کرد.
در مقدمه این سفرنامه، او خاطرنشان می‌کند که «نامه» نمی‌تواند وسیله خوبی برای ارتباط بین دو نفر باشد، چون مثلا وقتی تو در تهران نامه‌ای می‌نویسی و پست می‌کنی، زمانی به دست مخاطبت می‌رسد که تو در شهری دیگر و شرایطی دیگر هستی.
بنابراین تمام چیزهایی که تو می‌خواهی با مخاطبت در میان بگذاری شامل مرور زمان و بیات شده است. این نوشته مال ٩٠ سال پیش است و ما بعد از ٩٠ سال الان با انواع و اقسام نرم‌افزارها و با یک گوشی موبایل یا لپ‌تاپ می‌توانیم درجا نه‌تنها با یک نفر بلکه با چندنفر صحبت کنیم و تصویرش را ببینیم.
تکنولوژی خیلی زود همه‌چیز را کهنه و منسوخ می‌کند و ما را با امکاناتی جدید و یک نوستالژی کم‌رنگ به‌همراه می‌برد. امروز نه ٩٠ سال بلکه هزارسال از آن‌موقعی که نامه‌ها بوی عطر می‌دادند، رد اشکی بر چهره داشتند، یا نقش بوسه‌ای در پایان، می‌گذرد.
اما امروز «تلگرام» بر جهان حکم‌فرمایی می‌کند. امروز گروه‌های کاری، فکری و... به صورت جمعی با این نرم‌افزار با هم در ارتباط هستند و این البته یکی از امکانات آن است. امروز می‌شود با تلگرام هر فکر و احساسی را فوری به مخاطب منتقل کرد.
امروز می‌توانید سر سفره و در حال خوردن قورمه‌سبزی به دوستی در کانادا بگویید که درباره صلح جهانی چه فکر می‌کنید. خب این خیلی عالی است. اما به نظر من چنین امکانی باعث می‌شود که ارتباط‌ها هرچه‌بیشتر عزت، صداقت و خصوصی‌بودن خود را از دست بدهند.
افرادی که به صورت گروهی با هم ارتباط می‌گیرند در پیام‌های خود همان اهدافی را در نظر می‌گیرند که در یک معامله تجاری. ایشان مرتب در مورد کوچک‌ترین مسائل موضع می‌گیرند، تظاهر می‌کنند و جایگاه خود را مشخص می‌کنند.
ایجاد ارتباط به این طریق شرکت در یک بازی گروهی است و اندیشیدن مدام به اینکه باید برنده شد حتی به قیمت تقلب‌کردن. من که دلم برای نامه‌نوشتن خیلی تنگ شده است، برای مداد و خودکار و کاغذی که لطیف و رنگی است و احیانا نقش گل دارد، برای اینکه پستچی زنگ در را بزند و نامه را به دستم بدهد و من ذوق کنم.
برای اینکه با بی‌صبری پاکت را باز کنم و تندتند دوخط اول را بخوانم و بعد باز هم بخوانم و بعد آن را کنار نامه‌های دیگر توی کشو قایم کنم تا کهنه شود و رنگ کاغذش بپرد و بماند، تا وقتی نیستم، کسی دیگر آن را بخواند... . به نظر شما ویتا درباره تلگرام چه فکر می‌کرد.
لینک کوتاه: کپی لینک
کریستیانو رونالدو تهیه‌کننده سینما شد؛ همکاری با ستاره‌های هالیوود در نخستین فیلم بلند مجید حسینی‌نژاد، از جنگجویی تا امید اطلاعیه آبفا خوزستان/ احتمال افت فشار و قطعی آب در آبادان، خرمشهر و شادگان به مدت ۳ روز گلایه امیرحسین محمودی از پرسپولیس؛ قرارداد ۲.۵ میلیاردی و وعده‌ای که عملی نشد بارش برف در جاده‌های کردستان/ گردنه «تته» در کردستان مسدود شد حادثه اتوبوس تیم بسکتبال زنان آکادمی سحر؛ آخرین وضعیت مصدومان در خوزستان نسبت طبقه متوسط و عقلانیت در ساختار حکمرانی پاسداشت بهرام بیضایی با حضور تئاتری‌ها ؛ اکبر زنجانپور، ایرج راد، داریوش فرهنگ و ... (عکس) بازگشت مهدی لیموچی به کورس آقای گلی؛ ستاره سپاهان به دنبال جبران فاصله سقوط وزنه‌برداری ایران از قهرمانی جهان به جایگاه سوم در نینگبو دامنه com. پلتفرم «ویرگول» هم مسدود شد تصادف مرگبار در ترکیه؛ برخورد کامیون با ون حامل اتباع ایرانی/ ۹ کشته و ۵ مصدوم پرسپولیس در آستانه اضافه کردن مربی جدید به کادر فنی؛ درخواست مدیران از تارتار افشای پرداخت مالیات ۴ میلیون دلاری اینفانتینو از حساب فیفا؛ جنجال تازه رئیس یاسر آسانی پس از اخراج چه توضیحی به ناظر بازی استقلال داد؟