از نمایشهای هوایی گرفته تا عملیاتهای نظامی، پرواز جنگندهها بهصورت دوتایی تصویری آشناست. این آرایش، نتیجه سالها تجربه عملیاتی و نیازهای تاکتیکی در آسمان است.
به گزارش گجت نیوز، هدف اصلی این همپرواز جنگنده، افزایش ایمنی خلبانان و اثربخشی ماموریتها در برابر تهدیدات احتمالی است. این تاکتیک، هنوز ستون فقرات نبردهای هوایی مدرن محسوب میشود.
پرواز دوتایی جنگندهها تاکتیکی استاندارد در عملیاتهای رزمی است که عمدتا برای حفاظت متقابل بهکار میرود. در این آرایش، جنگندهها با بالافسرانی پرواز میکنند که پوشش دفاعی فراهم کرده و آگاهی موقعیتی را افزایش میدهند. خلبان رهبر بر هدف ماموریت متمرکز است و بالافسر تهدیدات زمینی و هوایی را رصد میکند. آنها هماهنگ عمل میکنند. همچنین، این آرایش به ایجاد سردرگمی برای رادار دشمن کمک میکند، که هرچند در دوران عملیات پنهانکار کمتر حیاتی است، اما میتواند حفاظت در برابر سیستمهای پدافند هوایی زمینی را تامین کند.
جنگندههای سرنشیندار از اواخر جنگ جهانی دوم در آرایشهای پروازی به کار میروند. در سال 2024، نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (USAF) برنامه Collaborative Combat Aircraft (CCA) را برای تولید پهپادهای بالافسر وفادار (خودکار و مسلح) آغاز کرد.
این پهپادها جایگزین بالافسرهای سرنشیندار شده و در کنار جنگندههای سرنشیندار پرواز میکنند. توسعه CCA برای نیروی هوایی، دریایی و تفنگداران دریایی آمریکا در حال انجام است و انتظار میرود با معرفی جنگنده نسل ششم F-47 به ثمر برسد. مدلهای YFQ-42A و YQF-44A برای آزمایش و توسعه بیشتر انتخاب شدهاند.
مزایای پهپادهای CCA شامل محافظت از خلبانان است، زیرا پهپاد میتواند با فدا کردن خود، جان خلبان را نجات دهد. همچنین، این پهپادها با آزادسازی خلبانان، توان عملیاتی را افزایش میدهند. تا زمان بلوغ کامل این فناوری، پرواز دوتایی جنگندهها با هواپیماهای سرنشیندار ادامه خواهد یافت.