تصاویری زیبا از اسب ترکمن

مهر - ترکمن صحرا منطقه‌ای در شمال شرقی ایران است. از غرب به دریای خزر، ازشمال به جمهوری ترکمنستان، از شرق به خراسان و منطقه نیمه‌خشک بجنورد و دره ‌گز و از جنوب به کوهپایه‌های جنگلی البرز شمالی محدود است. شهرهای گنبد کاووس، بندرترکمن، آق‌قلا، مراوه‌تپه، کلاله، سیمین‌شهر، گمش‌تپه و ... در شمال استان گلستان را دربر می­گیرد و بخشی از آن در بجنورد واقع شده است. اکثریت نسبی جمعیت ترکمن صحرا را ترکمنها تشکیل می‌دهند که مردمانی ترکمن زبان و مسلمان اهل تسنن هستند.

این منطقه دارای مراتع سرسبز و چمنزارهای وسیعی است و به واسطه­ی آن، دامداری و پرورش اسب از اهمیت به سزایی برخوردار است. اغلب ترکمن­ها به اسب و پرورش آن علاقه زیادی دارند و در طول تاریخ، آنها با اسب­هایشان شناخته شده اند. شاعران ترکمن نیز درباره اسب و خصایص آن اشعار زیادی سروده اند. اندام متناسب، بدن کشیده و با ظرافت، اندام حرکتی ظریف در عین حال مستحکم، نیم رخ صاف یا برجسته، بخلوق کوتاه، سینه باریک و پشت و کمر کوتاه و مستقیم و گردن طویل از خصوصیات این نژاد است.

امروزه خالص‌ترین اسب‌های ترکمن ایران را در منطقه راز و جرگلان از توابع استان خراسان شمالی می‌توان یافت که بیشترین جمعیت این اسب را دارا می‌باشد. شهرستان­های گنبدکاووس وکلاله نیز از مراکز مهم پرورش اسب ترکمن در استان گلستان محسوب می­شوند.بسیاری ازکودکان ترکمن با اسب بزرگ می­شوند. چابکسوار شدن در بزرگی آرزوی اغلب آنها است.

به همین دلیل قدرت سوارکاران ترکمن نیز دست کمی از اسب های اصیل­شان ندارد. اکثر چابک سواران حال حاضر ایران ترکمن هستند و شهرستان گنبدکاووس به عنوان مهد اسبدوانی و پایتخت اسبدوانی و پرورش اسب کشور شناخته می­شود. هرساله مسابقاتی تحت عنوان کورس بهاره و پاییزه، روزهای پنجشنبه و جمعه درشهرهای گنبد، آق قلا وبندرترکمن برگزار می‌شود.