آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس هفتاد

یک تقاضا از شما قبل از آغاز درس امروز:
 اگر این مجموعه را مفید می دانید، لطفا دیدگاه و تجربه شخصی تان را در این باره بنویسید تا در یک پست مستقل به اسم خودتان (اگر اسم تان را بنویسید) خطاب به بقیه مخاطبان منتشر کنیم تا افراد بیشتری از این امکان بهره مند شوند. این کار ، کمک به عصر ایران هم هست و از این بابت از شما متشکریم.

 لطفا یادتان نرود و همین الان زیر همین پست و در بخش "نظر شما" بنویسید؛ باز هم ممنونیم.

***

آموزش زبان به سبک «عصر ایران» با علی نجومی - در این هفته همچنان جمله ها در حال ساده و در سطح a1  هستند اما جملات کمی پیشرفته تر می شوند.

همچنین، سوالات خود را می توانید از بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

««همه درس های آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران را اینجا ببینید»»

بهترین روش خواندن

• درس را باز کنید.
• اولین کلمه را بخوانید و ترجمه را ببینید و در دفترچه یادداشتی بنویسید (یک روی صفحه، لغت انگلیسی و دقیقاً پشت آن، ترجمه اش را تا هنگام مرور، ترجمه جلوی چشم تان نباشد).
• سپس فایل کُند را گوش کنید و همرمان جمله را نگاه کنید. وقتی متوجه جمله  شدید و کلمات برایتان شفاف شدند، سرعت متوسط را گوش کنید و بعد از فهم کامل جمله، سرعت تند را گوش کنید.
• این کار را چند بار تکرار کنید تا جمله برایتان کاملاً مفهوم شود.
•  جمله را با صدای بلند برای خودتان بخوانید
• سپس جمله را با خط خودتان روی کاغذی بنویسید و بروید سراغ کلمه بعدی.
• هر وقت خواستید درس بعدی را بخوانید، ابتدا، جملات درس قبلی و چند درس قبل تر را مرور کنید.

درس هفتادم

جدول کلمات، جمله ها و معنی آن به همراه تلفظ با سه سرعت مختلف:

درباره عکس نمایه: آل پاچینو

آلفردو جیمز پاچینو (زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۴۰) بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی است. او در طول پنج دهه فعالیت خود جوایز گوناگونی دریافت کرده است؛ از جمله یک جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ تونی و دو جایزهٔ امی. این جایزه‌ها، پاچینو را به اندک بازیگرانی بدل می‌سازد که تاج سه‌گانه بازیگری را دریافت کرده‌اند. به او همچنین جوایزی چون یک عمر دستاورد هنری بنیاد فیلم آمریکا، سیسیل بی دمیل و نشان ملی هنر اعطا شده است.

پاچینو در اچ‌بی استودیو و اکتورز استودیو، بازیگری متد را نزد چارلی لاتن^{[پانویس ۱]} و لی استراسبرگ فرا گرفت. او در ۲۹ سالگی با نقشی مختصر در ناتالی و من (۱۹۶۹) نخستین فیلم بلند خود را بازی کرد. پاچینو با بازی در فیلم وحشت در نیدل پارک (۱۹۷۱) که نخستین نقش اصلی او بود، مورد توجه قرار گرفت. او پس از بازی در فیلم پدرخوانده (۱۹۷۲) به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا، با نقش موفق مایکل کورلئونه شهرت بیشتری یافت و مورد تقدیر قرار گرفت. پاچینو برای بازی در این نقش، نخستین بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد اما به آن دست نیافت. او این نقش را در فیلم‌های پدرخوانده: قسمت دوم (۱۹۷۴) و پدرخوانده: قسمت سوم (۱۹۹۰) بازآفرینی کرد.

آل پاچینو برای بازی در فیلم‌های سرپیکو (۱۹۷۳)، بعدازظهر سگی (۱۹۷۵)، پدرخوانده: قسمت دوم و ... و عدالت برای همه (۱۹۷۹) نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد و در نهایت این جایزه را بابت نقش یک کهنه‌سرباز نابینای ارتش آمریکا در فیلم بوی خوش یک زن (۱۹۹۲) دریافت کرد. او همچنین برای بازی در فیلم‌های پدرخوانده، دیک تریسی (۱۹۹۰)، گلن‌گری گلن راس (۱۹۹۲) و مرد ایرلندی (۲۰۱۹) نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. دیگر نقش‌های قابل‌توجه پاچینو شامل تونی مونتانا در صورت زخمی (۱۹۸۳)، کارلیتو بریگانته در راه کارلیتو (۱۹۹۳)، بنجامین راجیرو در دانی براسکو (۱۹۹۷) و لوول برگمن در نفوذی (۱۹۹۳) می‌شود. او همچنین در فیلم‌های مخمصه (۱۹۹۵)، وکیل مدافع شیطان (۱۹۹۷)، بی‌خوابی (۲۰۰۲) و خاندان گوچی (۲۰۲۱) بازی کرده است. پاچینو در تولیدات متعددی از شبکه اچ‌بی‌او در تلویزیون حضور داشته است؛ از جمله این تولیدات می‌توان به فرشتگان در آمریکا (۲۰۰۳)، تو جک را نمی‌شناسی (۲۰۱۰) و فیل اسپکتور (۲۰۱۳) اشاره کرد. او بابت بازی در نقش جک کورکیان و روی کوهن در فیلم‌های تلویزیونی تو جک را نمی‌شناسی و فرشتگان در آمریکا برندهٔ جایزهٔ امی ساعات پربیننده شد.

پاچینو فعالیت گسترده‌ای در تئاتر داشته است. او در سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۷ بابت نمایش‌های آیا یک ببر کراوات می‌زند؟ و تمرین مقدماتی پابلو هومل جایزه تونی بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد. پاچینو که از دوستداران شکسپیر است، در ۱۹۹۶ مستند در جستجوی ریچارد را کارگردانی و در آن بازی کرد. این مستند دربارهٔ نمایش‌نامه ریچارد سوم است که خود او همچنین در ۱۹۷۷ آن را در تئاتر بازی کرده‌بود. آل پاچینو در فیلم تاجر ونیزی (۲۰۰۴) براساس نمایش‌نامه‌ای با همین نام در نقش شایلاک بازی کرد. او در تئاتری در سال ۲۰۱۰ این نقش را بازآفرینی کرد. پاچینو که حرفه کارگردانی خود را با در جستجوی ریچارد آغاز کرده‌بود، در فیلم‌های قهوه چینی (۲۰۰۰)، وایلد سالومه (۲۰۱۱) و سالومه (۲۰۱۳) بازی و کارگردانی کرد. او همچنین از سال ۱۹۹۴، رئیس مشترک اکتورز استودیو بوده است.

انتقاد روزنامه خراسان از وزیر نفت دولت رئیسی: موساد شما را سر کار گذاشت و تحقیر کرد

بیشتر بخوانید:

آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس شصت و نه

تماشاخانه

۷+۱ تنگه دریایی استراتژیک جهان ؛ هرکدام بسته شوند چه اتفاقی می‌افتد

زرتشت؛ ۴۷ سال پیامبری اهورامزدا و قیام علیه کرپان‌های دیو پرست

فیلم های دیگر