فواید و خطرات روغن پونه کوهی برای بدن

روغن پونه کوهی با خواص بی‌نظیر خود می‌تواند به سلامت بدن کمک کند؛ از تقویت ایمنی گرفته تا بهبود عملکرد گوارش و حتی عضلات. اما استفاده از آن نیاز به آگاهی، دوز مناسب و مشورت با پزشک دارد.

در دنیایی که مردم بیش از هر زمان دیگری به طب طبیعی و درمان‌های خانگی روی آورده‌اند، نام یک روغن گیاهی بیش از گذشته بر سر زبان‌ها افتاده: روغن پونه‌کوهی( oregano). شاید تا دیروز تنها به‌عنوان ادویه‌ای برای طعم‌دار کردن پیتزا یا پاستا می‌شناختیمش، اما امروز این گیاه خوش‌عطر به یک مکمل پرطرفدار در دنیای سلامت تبدیل شده است.

شفابخش یا شایعه؟

به گزارش همشهری آنلاین، پونه‌کوهی قرن‌هاست که در طب سنتی استفاده می‌شود؛ اما آنچه امروزه توجه دانشمندان را جلب کرده، روغن غلیظ‌شده‌ای است که از برگ‌های این گیاه استخراج می‌شود. این روغن حاوی ترکیبات قدرتمندی مانند کارواکرول و تیمول است؛ موادی با خاصیت ضدباکتری، ضدویروس و حتی ضدقارچ.

برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که روغن پونه‌کوهی می‌تواند در مقابله با باکتری‌هایی که پوسیدگی دندان ایجاد می‌کنند، مؤثرتر از آنتی‌بیوتیک‌های رایج عمل کند. از طرفی، نقش آن در تقویت سلامت روده و کمک به درمان مشکلاتی مانند SIBO نیز در مطالعات بالینی مطرح شده است.

ناجی عضلات پس از ورزش؟

در مطالعه‌ای جالب بر روی گروهی از سربازان، مصرف ۵۰۰ میلی‌گرم روغن پونه‌کوهی باعث کاهش التهاب عضلانی و افزایش ظرفیت آنتی‌اکسیدانی بدن پس از تمرینات سنگین شد. این یافته‌ها نشان می‌دهند که ممکن است ورزشکاران هم از این مکمل گیاهی سود ببرند—البته هنوز شواهد گسترده‌تری لازم است.

اما همیشه هم بی‌خطر نیست

هرچند که روغن پونه‌کوهی طبیعی است، اما برای همه مناسب نیست. متخصصان تغذیه هشدار می‌دهند که زنان باردار، شیرده یا افرادی که داروهای خاصی مانند رقیق‌کننده خون یا داروهای دیابت مصرف می‌کنند، باید از مصرف آن پرهیز کنند. همچنین در صورت حساسیت به گیاهان خانواده نعنایی (مثل نعناع یا ریحان)، مصرف آن می‌تواند واکنش‌های آلرژیک به‌دنبال داشته باشد.