تاریخ:
پخت استیک اوسو بوکو کنار رودخانه در دل جنگل بارانی 
درس هفتاد و چهار
امروز با مولانا : ز خاک من اگر گندم برآید...
ز خاک من اگر گندم برآید
از آن گر نان پزی مستی فزاید
خمیر و نانبا* دیوانه گردد
تنورش بیت مستانه سراید
اگر بر گور من آیی زیارت
تو را خرپشتهام رقصان نماید
میا بیدف به گور من برادر
که در بزم خدا غمگین نشاید
زنخ بربسته و در گور خفته
دهان افیون و نقل یار خاید
بدری زان کفن بر سینه بندی
خراباتی ز جانت درگشاید
ز هر سو بانگ جنگ و چنگ مستان
ز هر کاری به لابد کار زاید
مرا حق از می عشق آفریدهست
همان عشقم اگر مرگم بساید
منم مستی و اصل من می عشق
بگو از می به جز مستی چه آید
به برج روح شمس الدین تبریز
بپرد روح من یک دم نپاید
*نانبا: نانوا
لینک کوتاه: کپی لینک
تصمیم جدید فدراسیون جهانی والیبال درباره بازگشت روسیه به لیگ ملتها آیت الله مرتضی جوادی آملی: انتقام نباید منجر به شکست برای نظام شود جزئیات خاکسپاری مریم همتیان؛ جزییات تشییع پیکر بازیگر سینما و تئاتر کمک ۸۰ هزار یورویی لیونل مسی به آسیبدیدگان آتشسوزی مادرید نشست تعیین تکلیف امیر قلعهنویی در فدراسیون فوتبال هفته آینده برگزار میشود حمله پهپادی انصارالله به فرودگاه نجران عربستان شارژ مرحله چهارم کارت امید مادر؛ واریز ۲ میلیون تومان به حساب مادران سرداران رادان: مهران همچنان پرترددترین گذرگاه اربعینی است وقتی خشونت، نقاب ترس است ؛چرا آدمهای عصبانی، در حقیقت آدمهای ترسیدهای هستند؟ عبور زائران اربعین از مرز ۳.۳ میلیون نفر؛ مرز مهران در صدر ترددها زلزله ۴.۱ ریشتر کهنوج کرمان خسارت نداشت مدرسه دولتی؛ وعدهای که هنوز باید در میدان عمل اثبات شود چرا مردم در جهان امروز به آینده بدبیناند؟ این استان هم فردا چهارشنبه تعطیل شد چرا سفر اربعین ایرانی ها اتفاق خوبی است؟
قاعده خود شکایت است ورنه جفا چرابود؟
پیشنهادم این هست لینک صوتی خواهش اشعار رو هم بزارید سبب شعر آموزی خیلی از مخاطبان خواهد شد.
رستگار باشید.
مکتب عرفانی حضرت مولانا چراغ راه سعادت و بشارت بشریت امروز است.......
"من مست و تو دیوانه، ما را که برد خانه،
صد بار ترا گفتم، کم خورد دو سه پیمانه،
در شهر یکی کس را، هوشیار نمی بینم،
هر یک بدتر از دیگر، شوریده و مستانه،
جانا به خرابات آ، تا لذت جان بینی،
جان را چه خوشی باشد، بی صحبت جانانه"
اگه میشد یه چند خط راجب به شعر مینوشتید خوب بود. منظورم مفاهیم کلی و تاریخچه شعر