دیر رسیدن یا نرسیدن؟ مسئله این است

عصر ایران؛ نهال موسوی - زمستانی اوائل دهه هشتاد، از فرودگاه مهرآباد عازم سنندج بودم، بعد از رسیدن به نزدیکی فرودگاه سنندج، خلبان اعلام کرد که به دلیل کاهش دید امکان فرود نداریم و به تهران برمی‌گردیم.

بعد از این اعلام خلبان،پچ پچ میان مسافران شروع شد. کمی بعد یکی، دو نفر از مسافران، مهمانداران را صدا زدند و از آنها درباره دلیل برگشت پرسیدند، آخر سر یکی دو نفر از مسافران به پشت کابین خلبان رفته و درخواست داشتند که ما کار مهم داریم و هر جوری شده باید فرود بیاییم!

در میان مسافران بحث بالا گرفت، "امنیت جانی مهمتره یا کار شما؟ ما هم کار داریم ولی نمی خوایم که بمیریم و ..." آخر سر مسئول حفاظت پرواز و مهماندارها با خواهش و تمنا مسافران را آرام کردند و ما به تهران برگشتیم و با صدور بلیط مجدد، فردا به سنندج رفتیم.

این روزها که بحث امنیت پروازها مطرح شده طرح این پرسش هم بیراه نیست: خود ما هر وقت با تاخیر یا لغو پرواز مواجه می شویم چه عکس العملی داریم؟

از قدیم گفته اند دیر رسیدن بهتر از نرسیدن است.

سه کشور، یک امضا؛ آیا خاورمیانه جدیدی در راه است؟

تماشاخانه

پارتیا، افسانه «آن‌شیگائو»؛ سفر شاهزاده ایرانی به چین / سوغات او یک دین بود

ساعت ۸:۱۵ ششم اوت ؛ هیروشیما / وقتی شهر در دیگ قیر می‌جوشید

فیلم های دیگر