سرنوشت دو پسرعمو که باهم به ۰۵کرمان رفتند و یکی ازآنها مسافر اتوبوس مرگ‌ شد/ آرمان رفیق نیمه راه شد

دفترچه اعزام به خدمت را با هدف اتمام هر چه سریع تر سربازی و شروع به تحصیل مجدد پر می کند اما انگار قرار نبوده بار دیگر رنگ نیمکت های دانشگاه را ببیند.

به گزارش میزان،  کشته شدن 13 سرباز در حادثه سقوط اتوبوس در محور نی ریز، ایران را عزادار کرد. اتوبوسی که حامل سربازهای تحصیل کرده پادگان آموزشی 05 کرمان بود و در محور نی ریز سقوط کرد.
طبق اعلام رسمی پلیس، 45 سرباز در آن اتوبوس حضور داشتند که تعداد 13 نفر آنها کشته و مابقی نیز دچار مصدومیت شدید شدند.

اتوبوس مرگ، سرنشینانی داشت که هر کدامشان چشمان منتظر زیادی به دنبال بازگشت آنها بود. همان سربازهایی که دوران آموزشیشان به اتمام رسانده بود و با انرژی تمام در قاب یک عکس قرار گرفتند. عکسی که به آخرین سلفی آنها تبدیل شد و اکنون دست به دست می چرخد تا داغ خانواده های سربازان هر روز تازه تر شود.

هر یک از سربازان حاضر در این اتوبوس برای خود داستانی داشتند. داستانی که شاید بتوان از آن مثنوی هفتاد من کاغذ نوشت.

اکنون عکس های آنها در فضای مجازی می چرخد و هر روز خاطره ای جدید از یکی از سربازان به رشته تحریر در می آید.

خبرنگار خبرگزاری میزان، برای جویا شدن از وضعیت خانواده یکی از همین سربازهای جانباخته با میلاد جوکار، یکی از خویشاوندان سرباز جانباخته «آرمان ایمانی» گفت و گویی داشته است.

وی در رابطه با وضعیت خانوادگی آرمان ایمانی می گوید: آرمان یک برادر بزرگتر از خود و یک خواهر داشت. پدرش کارمند بازنشسته است و خودش تلاش می کرد پس از اتمام دوران سربازی بار دیگر ادامه تحصیل دهد.

جوکار با اشاره به مدرک تحصیلی سرباز جانباخته آرمان ایمانی به میزان می گوید: آرمان فوق دیپلم برق خود را از دانشگاه بوشهر گرفته بود و ادامه تحصیل در این رشته آرزویش بود، آرزویی که متاسفانه هیچ گاه محقق نشد.

وی می افزاید: آرمان پسر درس خوانی بود. زمانی که مدرک فوق دیپلمش را گرفت با انگیزه زیاد دفترچه اعزام به خدمت را پر کرد و می گفت باید هر چه سریع تر این دو سال را به اتمام برسانم تا بتوانم راهی دانشگاه شوم. تحصیل هدف اصلی آرمان بود و دلش می خواست با درس خواندن شغلی مناسب برای خودش دست و پا کند.

جوکار به آخرین استاتوس واتس آپ آرمان ایمانی اشاره می کند و می گوید: آرمان زمانی که راهی سربازی شد، در آخرین استاتوس خود این جمله را نوشته « خداحافظ همگی، من رفتم» و این جمله شاید خداحافظی همیشگی آرمان با دوستان و آشنایان بود.

وی که عنوان می کند فاصله سنی چندان زیادی با آرمان ایمانی، پسر خاله خود نداشته در رابطه با خصوصیات اخلاقی سرباز جانباخته می گوید: آرمان 22 ساله بود و طی این سال ها، جز رفتار نیکو از او خاطره ای برای اقوام باقی نمانده است. مهربانی او همیشه زبان زد بود و این تنها خاطره ای است که از آرمان در ذهن ها مانده است.

جوکار با اشاره به تحویل لباس های آرمان ایمانی به خانواده اش می گوید: آرمان به همراه پسر عموی خود راهی خدمت سربازی شده بود و قرار بود در 2 اتوبوس مجزا از پادگان صفر پنج کرمان خارج شوند. به همین خاطر نیز ساک لباس های خود را به پسر عمویش می دهد تا او لباس هایش را با خود بیاود. لباس ها اکنون به دست مادر ایمان رسیده اما دیگر خبری از خود ایمان نیست.

وی می افزاید: خوشبختانه پسر عموی آرمان در اتوبوسی بود که سالم به مقصد رسید و اتفاقی برای او نیفتاده است.

جوکار در خصوص برپایی مراسم تشییع پیکر آرمان ایمانی به میزان می گوید: روز پنجشنبه مراسم تشییع پیکر آرمان برگزار شد. در این مراسم، رئیس عقیدتی سیاسی مرکز آموزش07 شهرستان کازرون به همراه سربازان مرکز آموزشی صفر 7 کرمان حضور داشتند و خوشبختانه مراسم بسیار باشکوهی برای او برگزار شد و پیکر او در قبرستان دادین علیا به خاک سپرده شد.

وی در رابطه با وضعیت خانواده سرباز جانباخته پس از شنیدن خبر فوت آرمان ایمانی می گوید: این خبر برای تمام خانواده های سربازها از جمله خانواده آرمان بسیار ناگوار بود و مادر او اکنون شرایط چندان مناسبی ندارد.