نقش مثبت رسانه ها در ارتقاء وجدان کاری جامعه

انتخاب شهروند اورمیه ای به عنوان قهرمان وجدان کاری هفته

راوي نيوز نوشت:

یازدهم فروردین امسال ، خبری در سایت شهرداری ارومیه منتشر شد که تا یک هفته بعد از آن ، بازتابی حتی در سطح استان نداشت: یک راننده شهرداری ، 20 میلیون تومان پول و طلا را از میان انبوه زباله ها یافت و به صاحبش بازگرداند.

ماجرا از این قرار بود که یکی از شهروندان ارومیه ای به یکی از رانندگان سازمان خدمات موتوري شهرداري اروميه که در بخش جمع‌آوري و حمل زباله فعاليت مي‌کند خبر می دهد که فرزندش به اشتباه مبلغی پول و مقداری طلا ، جمعاً به ارزش 20 میلیون تومان، را در میان زباله ها قرار داده است.

این راننده که سعید حسینی نام داشت ، بعد از مطلع شدن از این موضوع ، زباله های کامیون را در ایستگاه تخلیه موقت خالی می کند و در میان انبوه زباله ها ، به جست و جوی پول و طلا می پردازد و نهایتاً آن را می یابد.
به گفته خودش ، وقتی پول و طلاها را می یابد ، برای لحظه ای وسوسه می شود ولی با خود می گوید که باید نان حلال به خانه ببرد و بدین ترتیب ، همه آن را به صاحبش بازمی گرداند.

این خبر در حاشیه سایت شهرداری ارومیه ماند تا این که در هفدهم فروردین ، به نقل از سایت شهرداری ارومیه ، در سایت تحلیلی - خبری عصرایران بازنشر شد و ناگهان به یکی از پرمخاطب ترین اخبار فضای رسانه ای ایران تبدیل شد و به گوش مسوولان صدا و سیمای جمهوری اسلامی در جام جم تهران نیز رسید.

ماجرایی که سایت شهرداری ارومیه نوشت و سایت عصرایران در سطح ملی مطرحش کرد ، به حدی جذاب بود که برنامه پربیینده "پایش" که به مجری گری "مرتضی حیدری" بر روی آنتن می رود ، نیز نتوانست از کنار آن با بی اعتنایی رد شود و لذا تصویر این راننده درستکار را از مسوولان شهرداری ارومیه گرفت و در زمره سه کاندیدای خود در بخش "قهرمان وجدان کاری" قرار داد و از مردم خواست به یکی از آنها رأی دهند.

دو کاندیدای دیگر ، پلیس راه و امدادگران جاده ای بودند که در طول تعطیلات نوروزی ، به مسافران خدمت رسانی کرده بودند.

در نهایت ، مردم ایران با رأی بالایی که حدود 10 برابر بیشتر از رأی دو کاندیدای دیگر بود ، شهروند ارومیه ای را به عنوان قهرمان وجدان کاری هفته انتخاب کردند.
جایزه صدا و سیمای کشوری برای وی ، یک سفر کربلا بود و مهمان برنامه نیز -که یک کارخانه دار یزدی بود- یک سفر دیگر کربلا به او اهدا کرد تا بتواند به همراه یکی از اعضای خانواده خود، به پاس امانتداری و صداقتش ، توفیق زیارت امام حسین (ع) و سایر ائمه در عتبات عالیات را داشته باشد.

این ماجرا ، از چند منظر قابل توجه و تحلیل است:

اول آن که وجود چنین افرادی که نام شهر و استان مان را در کشور ، بلند آوازه می کنند ، باعث افتخار است. با این حال ، کمتر به وجود این قبیل افراد پرداخته می شود. حال آن که اگر در شهرهای دیگر چنین اتفاقی می افتاد ، فوراً ابعاد تبلیغی گسترده ای می گرفت ولی در اینجا ، حداکثر کاری که در سطح استان شد ، نوشتن خبری کوتاه از آن در سایت سازمانی شهرداری بود و اگر نبود خبررسانی سایت کشوری عصرایران و برنامه پایش ، کسی از این ماجرا خبر دار نمی شد.

نکته بعدی این است که متأسفانه ، مسوولان استانی و شهری در آذربایجان غربی ، یا به طور کلی از قدرت رسانه غافل اند و یا این که توانایی بهره مندی از رسانه ها ، به ویژه رسانه های ملی را ندارند.

نتیجه نیز غربت مضاعف آذربایجان غربی است. این در حالی است که اگر مسوولان استان ، هنر ارتباط و تعامل با رسانه های استانی و کشوری را داشته باشند ، می توانند منشأ خدمات ارزنده ای برای استان باشند. به عنوان مثال ، تا مردم ایران ندانند که در استان آذربایجان غربی ، چه جاذبه های طبیعی و تاریخی برای گردشگری وجود دارد ، هرگز این استان را در فهرست ایرانگردی های خود قرار نمی دهند یا اگر سرمایه گذاران مطلع نشوند که چه زمینه هایی برای سرمایه گذاری های سودآور در این منطقه وجود دارد ، سرمایه های خود را معطوف شهرهایی مانند تهران و اصفهان و تبریز و ... می کنند.

راه اطلاع رسانی هم کاملاً مشخص است: "رسانه" .