افروغ: منظور از دیواركشی و دو شیفته كردن دانشگاه را نمی فهمم

عماد افروغ گفت: توجه به معنویت، یكی از مكانیسیم‌های تقویت‌كننده وجه حریم معنوی است. متاسفانه ما هنوز این راه‌ها را نرفتیم و به همه چیز سخت‌افزاری نگاه كرده ایم حتی به مسئله حریم. اما آیا این راه ما را به مقصد می‌رساند؟

من همیشه در مقطع كارشناسی ارشد و دكترا با 7 - 6 نفر تدریس می كنم و منظوراز سیاست جداسازی  را نمی‌دانم اما اگر منظور از تفكیك جنسیتی این باشد كه در دانشگاه ها دیوار حائل بكشیم  ویا دانشگاه ها رادو شیفته كنیم  موضوع را نمی‌فهمم.

در جایی بحث امكانات است و در جایی دیگر بحث شرایط مطلوب آیا  اصلاً امكانات این اجازه را می‌دهد و این كار باعث تنزل علمی نمی‌شود ؟این تفكیك به چه اعتباری می‌خواهد صورت بگیرد كه  مثلا سطح علمی بالا برود و حواس  دانشجویان پرت نشود. استاد بی‌سواد كه بیشتر حواس را پرت می‌كند، آیا  این‌قدر استاد وجود دارد كه سطح علمی تنزل نیابد؟ روی این‌ قضایا تفكر شده؟

  اما اصل قضیه من شخصاً  بحثی را در این مورد  سال‌ها پیش مطرح كردم.انقلاب اسلامی انرژی را آزاد كرد و آن انرژی زنان بودند چرا كه تا قبل از انقلاب حضور زنان در جامعه محدود تر بود و  بسیاری از خانواده‌ها به لحاظ اعتقادات ارزشی كه داشتند اجازه نمی‌دادند كه زنانشان در جامعه حضور فعال داشته باشند .اما وقتی این انرژی آزاد می‌شود باید بازتابی داشته باشد و روی رابطه‌شناسی تأثیر داشته باشد و حالا انرژی آزاد شده‌ای داریم و انرژی كه از قبل بوده. پس باید رابطه‌شناسی جدیدی هم  داشته باشیم از طرف دیگر بزرگان گفته‌اند كه بحث این نیست  كه خانم‌ها فعالیت نكنند، بحث حفظ حریم است اما آیا این حریم فیزیكی است یا معنوی؟

 این حریم چیست؟ این حریم در نگرش شهید مطهری مثلاً فیزیكی بوده؟منظور حریم فیزیكی است یا باطنی یا درونی؟من حریم باطنی را ترجیح می‌دهم كه ایجاد آن  سخت‌تر هم است و قابلیت درونی می‌طلبد كه تقویت و تحكیم شود.

 حریم درونی چیست؟ عوامل و عناصر و عوامل مؤثردر آن چیست؟ به نظر من ما باید ابتدا در این باره كار كنیم و بعد بگوییم كه رفتیم و نشد و حالا نوبت ایجاد حریم فیزیكی است من شخصاً معتقدم كه باید برویم به سمت تقویت حریم‌های باطنی و مكانیسم درونی.كه البته صرفا، فرهنگی نیستند، و باید در جنبه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی لحاظ شود.

 توجه به معنویت، یكی از مكانیسیم‌های تقویت‌كننده وجه حریم معنوی است. متاسفانه ماهنوز این راه‌ها را نرفتیم و تقویت نكردیم و عكس‌ عمل كردیم و به همه چیز سخت‌افزاری نگاه كرده ایم حتی به مسئله حریم. اما آیا این راه ما را به مقصد می‌رساند ؟

باید بپذیریم كه واقعیت جدید جامعه رابطه‌شناسی جدید می‌طلبد ما در مورد این  موضوع جدید در برخی اجزا احتیاج به حكم جدید فقهی داریم.اما با  قسمت‌های از حریم كه آشنا هستیم.به طور مثال سعی شود كه با رعایت عفاف پوشش صحیح این حریم معنوی حفظ شود.یعنی در كنار پوشش باطنی به پوشش ظاهری هم بپردازیم ،مطلوب ما این است كه گناه به حداقل برسد و رابطه سالمی ایجاد شود.

 اسلام واقعاً محدودیتی برای حضور خانم ها محدودیتی  نگذاشته است،این ما هستیم كه باید آرمانی فكر می‌كنیم و معضل اصلی‌ ما این است كه از این آرمان‌ها فاصله گرفتیم اگر به جای این كه  اخلاق را لحاظ كنیم و حریم‌ها به جایی اینكه باطنی شود ظاهری و سوری ‌شود ، سیاست‌های اخلاقی و كریمانه را پیش ببریم.مشكلات مطنئنا حل خواهد شد.

منبع:خبر