عصر ایران - در میان خودروهای همولوگیشن یا مدلهایی که برای تأیید صلاحیت حضور در مسابقات و بر اساس الزامات فنی رقابتها تولید میشوند، نامهایی مانند فورد RS200، آئودی اسپرت کواترو و رنو ۵ توربو بیشتر به چشم میخورند. با این حال، پژو ۴۰۵ T16 یکی از نمونههای کمتر شناختهشده این گروه است که با وجود برخورداری از فناوریهای فنی پیشرفته، کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
یکی از دلایل احتمالی ناشناختهماندن این مدل، ظاهر نسبتاً ساده آن است. برخلاف بسیاری از خودروهای همولوگیشن که شباهت زیادی به نسخه مسابقهای خود دارند، ۴۰۵ T16 از نظر ظاهری تفاوت چندانی با پژو ۴۰۵ معمولی نداشت. این موضوع عمدی بود؛ زیرا طراحی بدنه این خودرو را پینینفارینا انجام داده بود و پژو قصد نداشت با تغییرات گسترده، فرم اصلی آن را دگرگون کند.

تفاوتهای بیرونی پژو ۴۰۵ T16 به چند مورد مشخص محدود میشد. این خودرو به رینگهای آلیاژی ۱۶ اینچی مجهز بود، در حالی که نسخه پایه از رینگهای ۱۵ اینچی استفاده میکرد. سامانه شستوشوی چراغهای جلو، بال عقب و نشان T16 روی بخش عقب بدنه نیز از دیگر ویژگیهای متمایزکننده آن بودند.

بخش مهمی از تفاوت این مدل با نسخه معمولی در مجموعه فنی آن قرار داشت. پژو ۴۰۵ T16 از یک موتور چهارسیلندر خطی توربوشارژ بهره میبرد، اما ویژگی برجسته این پیشرانه، استفاده از توربوشارژر با هندسه متغیر توربین یا VTG بود.
در توربوشارژرهای معمولی، در دورهای پایین موتور، حجم گازهای خروجی اگزوز برای به حرکت درآوردن سریع توربین کافی نیست. این مسئله باعث ایجاد تأخیر در پاسخ توربوشارژر میشود که با عنوان «تأخیر توربو» شناخته میشود.
در فناوری هندسه متغیر، پرههای داخل توربوشارژر مسیر عبور گازهای اگزوز را متناسب با شرایط تغییر میدهند. در دورهای پایین، محدودتر شدن مسیر عبور باعث افزایش سرعت جریان گازها و چرخش سریعتر توربین میشود. به این ترتیب، زمان لازم برای ایجاد فشار بوست کاهش مییابد و پاسخ موتور سریعتر خواهد بود.

پژو برای این مدل به سامانه چهارچرخ محرک دائمی نیز مجهز شده بود. توزیع پایه گشتاور میان محور جلو و عقب، ۵۳ به ۴۷ بود؛ با این حال، بر اساس شرایط رانندگی، این نسبت از نظر تئوری میتوانست از ۱۰۰ درصد به محور عقب تا ۱۰۰ درصد به محور جلو تغییر کند.
وجود دیفرانسیل لغزش محدود در محور عقب نیز از دیگر ویژگیهای فنی این خودرو بود؛ تجهیزی که به بهبود انتقال نیرو و رفتار خودرو در پیچها کمک میکرد.
با وجود فناوریهای پیشرفته، پژو ۴۰۵ T16 از نظر هزینه نگهداری و قابلیت اطمینان بیدردسر نبود.

مجله فرانسوی L'Argus می گوید از مجموع ۱۰۴۶ دستگاه تولیدشده، ۱۰ دستگاه در اختیار یگان های واکنش سریع ژاندارمری فرانسه (BRI) قرار گرفتند. این خودروها در دهه ۱۹۹۰ برای جایگزینی رنو ۲۱ توربو به خدمت گرفته شدند. این نهاد به خودرویی سریع نیاز داشت و ابتدا پژو ۴۰۵ Mi16 را آزمایش کرد، اما عملکرد آن را برای نیازهای خود کافی ندانست؛ به همین دلیل سراغ نسخه T16 رفت.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی