پرسپولیس در تبریز شجاعتش را از دست داد؛ فاصله با صدر بیشتر شد

پرسپولیس در ثانیه‌های پایانی امتیازش را در تبریز جا گذاشت و دست خالی برگشت.

به گزارش فوتبال 360، برای ساختن تیمی تازه و البته محقق کردن رویای قهرمانی، علاوه بر ابزار، شجاعت هم نیاز است. این ماجرایی است که می‌توان درباره پرسپولیسِ این روزهای مهدی تارتار، با مصداق درباره‌اش صحبت کرد. او تازه از راه رسیده، پرسپولیس محبوبش را به آغوش کشیده، پوست‌اندازی را استارت زده و آهسته‌آهسته به سوی جوان‌گرایی گام برمی‌دارد.

تا به اینجا همه چیز ایده‌آل پیش می‌رود؛ تارتار با پرسپولیس درخشان استارت زد و 2 برد شیرین به‌دست آورد. 6 امتیاز برای تیم و مجموعه‌ای جدید، قدم زدن روی ابرهاست. با این وجود، تفاوت‌ها درست زمانی رقم می‌خورد که ابزار با شجاعت همراه شود. اینجا دقیقا می‌توان دست روی نقطه ضعفی گذاشت که می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد.

پرسپولیس شجاع نبود

پرسپولیس در حساس‌ترین بازی هفته سوم رقابت‌های لیگ برتر، در تبریز، به مصاف تراکتور رفت؛ یک دیدار 6 امتیازی که با توجه به پیشینه چنین رقابتی، می‌شد حساسیت‌هایش را حدس زد. با این وجود، اگر هدف، قهرمانی یا ترسیم رویایی مشابه است، باید برای رسیدن به پیروزی تلاش بیشتری کرد.

پرسپولیس در تبریز، تیم حریصی که به نظر می‌رسید مهدی تارتار در پی ساختنش است، نشان نداد. همین عدم جسارت، خیلی زود این تیم را در همین هفته‌های نخست لیگ برتر تنبیه کرد. مشخص نیست چه بلایی بر سر پرسپولیس جسور و شجاع آمد که در هفته دوم با یک بازی سیال و روان، با نمایشی درخور، در تهران استقلال خوزستان را 4 تایی کرد و نوید تیمی متفاوت به هواداران داد.

با این حال، در تبریز، خبری از پرسپولیس جسور نبود؛ گویی تارتار شجاعتش را در تهران جا گذاشته و مسافر تبریز شده بود. البته که نه می‌توان بازی خارج از خانه را با بازی در تهران مقایسه کرد و نه حتی استقلال خوزستان را با تراکتور؛ اما به وضوح می‌شد پی برد، پرسپولیس نشانی از تیمی که در دو هفته نخست بود، نداشت؛ نه پِرس وحشتناک روی خط دفاعی رقیب، نه ترسیم برنامه‌های متعدد هجومی! در واقع شرایط به گونه‌ای بود که اگر پیش از دیدار، به تارتار وعده یک امتیاز، آن‌هم بدون بازی می‌دادند، را چشم بسته می‌پذیرفت.

جا ماندن از صدر

برای نوشتن نسخه پرسپولیس در این فصل، خیلی زود است؛ شاید حتی همین شکست در تبریز، در بهترین مقطع از فصل برای سرخ‌پوشان تهرانی و سرمربی‌شان از راه رسیده باشد. شاید همین شکست درسی به آن‌ها بدهد که شجاعت را هرجایی که سفر می‌کنند با خود ببرند.

حاصل نمایش محافظه‌کارانه آن‌ها از دست دادن هر 3 امتیاز روی میز بود؛ چه می‌شد اگر پرسپولیس همان بازی متهورانه‌اش را انجام می‌داد و شکست می‌خورد؟ بعید است مثل همین حالا کسی خرده‌ای از این پرسپولیس می‌گرفت.

سه هفته، اولین شکست، آن‌هم مقابل تیمی که مدعی قهرمانی است، فاجعه نیست ولی اگر قرار باشد این سبک، تبدیل به رویه شود و پرسپولیس برای بردن تیم‌های ضعیف حریص نشان دهد و مقابل مدعیان دست به عصا کار کند، قهرمانی در دسترس‌شان قرار نمی‌گیرد. نتیجه را می‌توان همین حالا دید؛ استقلال و تراکتور، با 9 امتیاز صدر را تنگ در آغوش گرفته و پرسپولیس از همین هفته سوم، 3 امتیاز از آن‌ها عقب افتاده است.

تحول در روابط کار؛ از صیانت از جان کارگران تا هوشمندسازی نظارت و تقویت تشکل‌ها

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد _ نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر