عصر ایران - در نگاه اول، جینتا G15 بیشتر شبیه یک خودروی کوچک و دوست داشتنی دهه 1970 به نظر می رسد تا یک ماشین اسپرت جدی؛ اما پشت این بدنه جمع و جور، یکی از متفاوت ترین خودروهای اسپرت بریتانیا در زمان خود قرار دارد. این دستگاه کوچک با موتور عقب، وزن بسیار پایین و طراحی متفاوت، در پیست های مسابقه نیز توانست خودروهایی بسیار قدرتمندتر از خودش را به دردسر بیندازد.
این جینتا G15 مدل 1972 یکی از نمونه های حفظ شده از این خودرو است که در سال 2011 به طور گسترده بازسازی شد و با رنگ اصلی Firecracker Orange به دوران اوج خود بازگشت. سابقه این خودرو بعدها در مجلات تخصصی Octane و Practical Classics نیز مورد توجه قرار گرفت.
جینتا G15 توسط شرکت بریتانیایی Ginetta Cars توسعه پیدا کرد و از سال 1968 تا 1974 در تیراژی حدود 800 دستگاه ساخته شد. طراحی خودرو بر عهده ایور واکلت بود و فرمول آن کاملا متفاوت از خودروهای اسپرت متعارف آن دوران بود: موتور در قسمت عقب قرار داشت، بدنه از فایبرگلاس ساخته شده بود و شاسی لوله ای فولادی، ساختاری بسیار سبک را شکل می داد.
قلب نسخه های اصلی G15 یک موتور 875 سی سی چهار سیلندر از خانواده موتورهای Rootes بود که در کنار یک جعبه دنده دستی 4 سرعته قرار می گرفت. در نسخه های جاده ای، قدرت موتور حدود 50 تا 55 اسب بخار بود؛ عددی که امروز بسیار ناچیز به نظر می رسد، اما وزن حدود 530 تا 540 کیلوگرمی خودرو باعث می شد نسبت قدرت به وزن آن برای یک خودروی کوچک بسیار جذاب باشد.
طول خودرو تنها حدود 3.67 متر و فاصله محوری آن حدود 2.08 متر بود. همین ابعاد کوچک در کنار موتور عقب، مرکز ثقل پایین و وزن اندک، G15 را به خودرویی چابک و سرگرم کننده تبدیل می کرد.
اما داستان جذاب G15 فقط به جاده محدود نمی شد. این خودرو در مسابقات آن دوران نیز حضور پیدا کرد و در برخی رقابت ها به موفقیت های کلاسی رسید. سوابق مسابقه ای ثبت شده از سال 1971 نشان می دهد G15 در پیست هایی مانند Brands Hatch، Mallory Park، Oulton Park و Castle Combe شرکت کرده و چندین پیروزی در کلاس خود به دست آورده است.
حتی آلیسون دیویس، راننده بریتانیایی، بعدها با یک G15 به موفقیت مهمی رسید و در سال 1979 عنوان قهرمانی کلی مسابقات Prodsports را به دست آورد؛ موفقیتی که جایگاه این کوپه کوچک را در تاریخ مسابقات خودروهای سبک بریتانیا جذاب تر می کند.
G15 از آن دسته خودروهایی است که فلسفه مهندسی آن بیشتر بر سبک بودن و چابکی استوار بود تا قدرت موتور. بدنه فایبرگلاس، ابعاد کوچک، موتور عقب و ساختار ساده باعث شده بود خودرو برای رانندگی در جاده های پیچ در پیچ و همچنین مسابقات باشگاهی کاملا مناسب باشد.
نمونه 1972 مورد بحث نیز داستان جالبی دارد. این خودرو پس از سال ها استفاده، در سال 1982 به دلیل خرابی موتور کنار گذاشته شد و نزدیک به 29 سال در انبار ماند. سرانجام در سال 2011 از این وضعیت خارج و بازسازی شد و رنگ نارنجی اصلی آن نیز به خودرو بازگردانده شد.
امروز Ginetta G15 را می توان نمونه ای از یک فلسفه تقریبا فراموش شده در صنعت خودرو دانست؛ خودرویی که برای سریع بودن لزوما به موتور بزرگ احتیاج نداشت. G15 با موتور کمتر از 1 لیتر، قدرتی در محدوده 50 اسب بخار و وزن حدود نیم تن، نشان داد که گاهی کاهش وزن می تواند به اندازه افزایش قدرت هیجان انگیز باشد.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی