انتخاب یک سیستم تهویه مطبوع مناسب میتواند تفاوت چشمگیری در آسایش و هزینههای ماهانه شما ایجاد کند. امروزه در بازار کولر گازی، دو نوع اصلی اینورتر و غیر اینورتر وجود دارد که هر کدام ویژگیها و مزایای خاص خود را ارائه میدهند. درک تفاوتهای اساسی این دو فناوری، به شما کمک میکند تا بهترین تصمیم را برای نیازهایتان بگیرید و سرمایهگذاری هوشمندانهای داشته باشید.
به گزارش گجت نیوز، کولرهای گازی در اشکال و اندازههای گوناگون موجودند و همه آنها به دو دسته اینورتر و غیر اینورتر تقسیم میشوند. اینورترها معمولاً گرانتر هستند اما با بازدهی بالاتر این تفاوت قیمت را جبران میکنند.
فناوری اینورتر از دهه ۱۹۸۰ (۱۹۸۰ میلادی) وجود داشته است، اما با افزایش استانداردهای سختگیرانه بهرهوری انرژی در سراسر جهان، رواج آنها در دهه اخیر به طور چشمگیری افزایش یافته است.
تفاوت کلیدی این دو نوع کولر در عملکرد کمپرسور (موتور اصلی دستگاه) است. کمپرسور مبرد را بین واحد اواپراتور داخلی و کندانسور خارجی به گردش در میآورد و با تغییر فاز مبرد از مایع به گاز و برعکس، سرمایش سریع را فراهم میکند.
در یک کولر غیر اینورتر، کمپرسور با سرعت ثابت کار میکند و با حداکثر توان روشن میشود تا دمای مطلوب اتاق حاصل شود. پس از رسیدن به دمای مورد نظر، کمپرسور به طور کامل خاموش میشود و تا زمانی که اتاق دوباره گرم شود، منتظر میماند. این چرخه روشن و خاموش شدن مداوم تا زمانی که دستگاه روشن است، ادامه مییابد.
از سوی دیگر، کولر اینورتر میتواند سرعت و توان کمپرسور را تغییر دهد. هنگامی که دمای تنظیمشده حاصل میشود، یک میکروکنترلر داخلی قدرت کمپرسور را به میزان قابل توجهی کاهش داده و آن را با سرعتهای پایینتر برای حفظ دمای ثابت اتاق به کار میگیرد. این تنظیم مداوم سرعت کمپرسور، تفاوت اصلی در عملکرد و بهرهوری این دو نوع کولر است.
مزایای انتخاب یک سیستم تهویه مطبوع اینورتر تنها به صرفهجویی در انرژی محدود نمیشود. مدلهای معمولی که نمیتوانند سرعت کمپرسور خود را تنظیم کنند، باید منتظر بمانند تا اتاق گرم شود و سپس با تمام قدرت دوباره شروع به کار کنند. این موضوع منجر به نوسانات دمایی محسوستری میشود، در حالی که کولرهای اینورتر کنترل دمایی بسیار دقیقتری دارند.
کولرهای اینورتر همچنین به طور قابل توجهی کمصداتر هستند، بهویژه پس از رسیدن به دمای مطلوب که سرعت کمپرسور آنها کاهش مییابد. در مقابل، کولرهای غیر اینورتر هنگام روشن شدن کمپرسور با حداکثر توان، صدای قابل توجهی تولید میکنند که تکرار بیوقفه آن میتواند آزاردهنده باشد. این کاهش سطح صدا در سیستمهای کولر پرتابل و پنجرهای که کمپرسور و اواپراتور در یک واحد یکپارچه قرار دارند و نزدیک به کاربران عمل میکنند، اهمیت ویژهای پیدا میکند.
کمپرسور سختکوشترین بخش هر سیستم تهویه مطبوع است و توانایی کولرهای اینورتر در کارکردن کمپرسور با سرعت و توان کمتر، باعث کاهش فرسودگی آن میشود. در حالی که میانگین طول عمر یک واحد تهویه مطبوع حدود یک دهه است، اگر واحدهایی با کیفیت ساخت و مواد مشابه را مقایسه کنیم، کمپرسور یک کولر اینورتر احتمالاً بیشتر از یک واحد غیر اینورتر دوام خواهد آورد.
در نقطه مقابل، کولرهای اینورتر به الکترونیک پیشرفته مجهز به میکروکنترلر نیاز دارند که تعمیر آنها به طور قابل توجهی گرانتر از قطعات الکترونیکی سادهتر و ارزانتر کولرهای معمولی است.
کولرهای اینورتر کمصداتر، راحتتر، ارزانتر برای راهاندازی و دارای طول عمر بیشتر هستند. افزایش محبوبیت آنها شکاف قیمتی بین واحدهای اینورتر و غیر اینورتر را نیز کاهش داده است. با این حال، اگر بودجه محدودی دارید، هزینه اولیه پایینتر کولرهای غیر اینورتر در برخی سناریوها منطقی است، بهویژه اگر قصد ندارید برای سالهای طولانی از دستگاه استفاده کنید. بهرهوری انرژی کولرهای اینورتر عمدتاً زمانی به چشم میآید که آنها را برای مدت زمان طولانی بیش از هشت ساعت در روز استفاده میکنید یا نرخ برق بالایی میپردازید.
بنابراین، یک کولر غیر اینورتر گزینهای مناسب است اگر برای سالها قصد اقامت در یک خانه را ندارید یا به طور کلی برای دورههای طولانی از تهویه مطبوع استفاده نمیکنید.
حتی مواقعی وجود دارد که انتخاب یک کولر اینورتر ممکن است با بهرهوری انرژی در تضاد باشد؛ مثلاً زمانی که یک کولر اینورتر برای اتاقی بیش از حد بزرگ باشد و از قانون ۱۱۵ درصد برای تهویه مطبوع فراتر رود. در چنین مواردی، خرید یک کولر غیر اینورتر با اندازه مناسب، انتخاب هوشمندانهتری است.
در مقابل، اگر به دنبال سیستمهای کولر پنجرهای یا پرتابل هستید، بهتر است مدلهای اینورتر کمصداتر را انتخاب کنید، زیرا کمپرسور این دستگاهها نزدیک به کاربر کار میکند. اگر سرمایهگذاری اولیه بالاتر مانعی در پی دستیابی به تنظیم دمای بهتر و نویز کمتر نیست، یک کولر اینورتر انتخاب درستی برای شما خواهد بود.