عصرایران- وقتی نام حلزون به میان می آید، بیشتر افراد موجودی با پوسته ای چند سانتی متری را تصور می کنند. اما در طبیعت گونه هایی زندگی می کنند که آن قدر کوچک هستند که مشاهده آنها بدون ذره بین یا میکروسکوپ تقریبا غیرممکن است.
در سال 2015 پژوهشگران گونه ای از حلزون خشکی به نام Acmella nana را در جزیره بورنئو مالزی معرفی کردند. این گونه با پوسته ای حدود 0.7 میلی متر، در زمان کشف خود کوچکترین حلزون خشکی شناخته شده جهان بود. این جانور در تپه های آهکی جنگل های استوایی بورنئو زندگی می کند؛ زیستگاهی که به دلیل تنوع زیستی بالا، محل زندگی گونه های فراوانی از گیاهان و جانوران منحصر به فرد است.

چند سال بعد، پژوهشگران گونه ای جدید به نام Angustopila psammion را در ویتنام شناسایی کردند. ارتفاع پوسته این حلزون تنها حدود 0.48 میلی متر است و به همین دلیل، در حال حاضر یکی از کوچکترین حلزون های خشکی شناخته شده جهان محسوب می شود.
برای درک بهتر این اندازه، کافی است بدانید ارتفاع پوسته این جانور کمتر از نیم میلی متر است؛ یعنی تقریبا هم اندازه قطر بسیاری از دانه های شن. به همین دلیل مشاهده آن در طبیعت بدون ابزار بزرگنمایی بسیار دشوار است.

با وجود اندازه بسیار کوچک، این حلزون ها مانند سایر حلزون های خشکی دارای پوسته مارپیچی، شاخک های حسی و اندام حرکتی هستند و از جلبک ها، قارچ ها و بقایای گیاهی میکروسکوپی تغذیه می کنند.
زیستگاه اصلی این گونه ها معمولا مناطق مرطوب، شکاف سنگ های آهکی و لایه های برگ های پوسیده است. دانشمندان معتقدند هنوز گونه های بسیار زیادی از این حلزون های میکروسکوپی کشف نشده اند و تخریب زیستگاه های آهکی می تواند بقای بسیاری از آنها را به خطر بیندازد.
مطالعه این موجودات تنها برای ثبت رکوردهای جالب نیست. بررسی آنها اطلاعات ارزشمندی درباره روند تکامل، سازگاری گونه ها با محیط و تنوع زیستی در اختیار پژوهشگران قرار می دهد و نشان می دهد حتی کوچکترین ساکنان زمین نیز نقش مهمی در اکوسیستم دارند.