عصرایران- ریهها به دلیل ساختار اسفنجی و وجود میلیونها کیسه هوایی بسیار ریز به نام آلوئول، در حالت طبیعی حاوی مقدار قابل توجهی هوا هستند. این هوا باعث کاهش چگالی کلی بافت ریه میشود، بهطوری که در بسیاری از شرایط میتوانند روی آب شناور بمانند.
تعداد آلوئولها در ریه انسان بالغ بهطور تقریبی بین ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلیون (در مجموع دو ریه) تخمین زده میشود که بسته به منبع علمی و روش اندازهگیری ممکن است متفاوت باشد.
از نظر فیزیکی، ترکیب بافت نرم ریه و هوای داخل آلوئولها باعث میشود چگالی کلی آن از آب کمتر شود. با این حال، این ویژگی مطلق و همیشگی نیست و میتواند تحت تأثیر عواملی مانند بیماریهای ریوی، میزان هوای باقیمانده در ریه، سن فرد و شرایط مرگ تغییر کند.
در پزشکی قانونی، از آزمون شناوری ریه (Hydrostatic test) برای بررسی وجود یا عدم وجود هوا در ریهها استفاده میشود. با این حال، این آزمون بهتنهایی قطعی و قابل اتکا برای اثبات تنفس یا زندهمتولد شدن نیست، زیرا عواملی مانند تجزیه بافت پس از مرگ یا ورود هوا به ریهها در شرایط خاص میتوانند باعث نتایج گمراهکننده شوند.
در نتیجه، شناوری ریهها بیشتر یک پیامد فیزیکیِ وجود هوا در ساختار آلوئولی است، نه یک ویژگی ثابت و مطلق در همه شرایط.