فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۶۲۱۰۳
تاریخ انتشار: ۰۹:۰۷ - ۲۱-۰۲-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۲۱۰۳
انتشار: ۰۹:۰۷ - ۲۱-۰۲-۱۴۰۵

حیات درصورت وجود در زهره ممکن است منشا زمینی داشته باشد

زهره
دانشمندان با تکیه بر نظریه پان‌اسپرمیا، نتیجه گرفته‌اند که درطول میلیاردها سال گذشته، حجم عظیمی از سلول‌های زیستی از زمین به زهره منتقل شده‌اند.

اگر روزی در اعماق ابرهای متراکم سیاره زهره با حیات میکروبی روبرو شدیم، شاید در واقع با خویشاوندان باستانی خودمان ملاقات کرده باشیم. مدل‌سازی‌های جدید علمی نشان می‌دهد که زمین درطول میلیاردها سال گذشته، میلیاردها سلول زیستی را از طریق برخوردهای سیارکی به سوی زهره روانه کرده است؛ فرآیندی که «فرضیه‌ی پان‌اسپرمیا» را از نظریه‌ای انتزاعی به احتمال جدی بین‌سیاره‌ای تبدیل می‌کند.

به گزارش زومیت، فرضیه‌ی پان‌اسپرمیا (Panspermia) دیدگاه تکان‌دهنده‌ای را بیان می‌کند؛ اینکه حیات نه در انزوای سیاره‌ای، بلکه به کمک سیارک‌ها، دنباله‌دارها و دیگر اجرام آسمانی در پهنه‌ی کیهان منتشر می‌شود. براساس این ایده، وقتی سنگ‌بنای اولیه‌ی حیات روی سیاره‌ای شکل گرفت، برخوردهای سهمگین فضایی می‌توانستند بخشی از مواد سطح را با سرعتی فراتر از سرعت گریز به فضا پرتاب کنند. قطعات سنگی مثل قایق‌های نجات، بذرهای حیات را با خود حمل کردند و به سوی جهان‌های دیگر بردند.

دانشمندان دهه‌هاست که درباره‌ی احتمال وقوع تبادل زیستی میان زمین و مریخ به بحث و تبادل‌نظر پرداخته‌اند. با‌این‌حال، جنجال‌های اخیر پیرامون مشاهده‌ی نشانه‌های احتمالی حیات میکروبی در ابرهای غلیظ و اسیدی زهره، فصل جدیدی از مناقشات را درباره‌ی انتقال میان‌سیاره‌ای گشوده است. در همین راستا، تیمی از پژوهشگران آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جانز هاپکینز و آزمایشگاه‌های ملی سندیا، در جریان کنفرانس علوم ماه و سیاره‌ای ۲۰۲۶ (LPSC) این فرضیه را با جزئیاتی دقیق واکاوی کردند.

تصویر فرابنفش از ابرهای زهره که مدارگرد پایونیر ناهیدی ناسا در ۵ فوریه ۱۹۷۹ به ثبت رسانده است.

تیم پژوهش از چارچوب مفهومی جدیدی تحت عنوان «معادله‌ی حیات زهره» (VLE) استفاده کرد که نخستین بار در سال ۲۰۲۱ توسط نیام آیزنبرگ و همکارانش مطرح شد. مدل‌های تیم نشان می‌دهد که حیات به واسطه‌ی مواد پرتاب‌شده از زمین، می‌تواند دست‌کم برای چند روز در هر قرن در ابرهای زهره وجود داشته باشد. این معادله که از نظر ساختار منطقی به «معادله دریک» شباهت دارد، احتمال وجود حیات را به مجموعه‌ای از متغیرها تقسیم می‌کند که از حاصل‌ضرب آن‌ها، تخمینی از شانس حضور حیات در این سیاره به‌دست می‌آید. فرمول اینگونه بیان می‌شود:

L = O x R x C

در این معادله، پارامتر L نشان‌دهنده‌ی احتمال وجود حیات کنونی (عددی بین ۰ تا ۱ که ۰ یعنی فقدان شانس و ۱ یعنی قطعیت)، O بیانگر احتمال پیدایش و استقرار اولیه‌ی حیات در زهره، R نماد استحکام یا توانایی زیست‌کره برای مقاومت در برابر تغییرات محیطی و C نشان‌دهنده‌ی تداوم یا شانس بقای شرایط سکونت‌پذیری تا‌به‌امروز است.

محققان با تکیه بر مدل مطرح‌شده، ابتدا بر این پرسش متمرکز شدند که مواد آلی چگونه می‌توانند از فشارهای خردکننده‌ی برخورد، حرارت شدید ورود به جو، تابش‌های مرگبار فضایی و خلأ مطلق جان سالم به در ببرند.

احتمالاً صدها میلیارد سلول زیستی از زمین به ابرهای زهره منتقل شده است

شبیه‌سازی‌های پیشرفته‌ی کامپیوتری و تحلیل شهاب‌سنگ‌های زمینی، پیش از این ثابت کرده‌اند که مواد آلی توانایی تحمل شوک پرتاب و سفرهای طولانی بین‌سیاره‌ای را دارند. با‌این‌حال، هر ماده‌ی آلی پس از رسیدن به قلمرو زهره، باید بتواند در اتمسفر فوقانی یا لایه‌ی ابرها پراکنده شود تا از گرمای جهنمی سطح سیاره در امان بماند.

پژوهشگران با احتساب چالش‌ها، بر نحوه‌ی عملکرد «آذرگوی‌ها» در اتمسفر غلیظ زهره تمرکز و پدیده‌هایی چون سایش اتمسفری، انفجار و تکه‌تکه شدن آن‌ها را به قطعات کوچک معلق در ابرها بررسی کردند. تیم برای درک فرآیند از «مدل پنکیک» نیز بهره برد؛ روشی علمی که توضیح می‌دهد چگونه یک جرم آسمانی هنگام ورود به جو، تحت فشار آیرودینامیکی پهن شده و پس از انفجار، قطعات آن به صورت افقی در لایه‌های جوی پخش می‌شوند.

سپس، تیم با ترکیب مدل پنکیک و داده‌های مطالعات پیشین، تعداد کل آذرگوی‌هایی را که درطول اعصار گذشته از زمین یا مریخ به سوی زهره روانه شده‌اند، محاسبه کردند. نتایج حیرت‌انگیز بود: احتمالاً صدها میلیارد سلول زیستی از زمین به ابرهای زهره منتقل شده‌اند که بخش بزرگی از آن‌ها همچنان پتانسیل بقا دارند.

بر اساس محافظه‌کارانه‌ترین تخمین‌های مدل پژوهش، سالانه حدود ۱۰۰ سلول زمینی در ابرهای زهره پخش می‌شوند و در بازه زمانی یک میلیارد سال گذشته، مجموع سلول‌های منتقل‌شده از زمین به این سیاره می‌تواند به ۲۰ میلیارد عدد برسد.

دانشمندان تاکید کرده‌اند که مدل مطرح‌شده هنوز تمامی جزئیات پیچیده‌ی تعاملات جوی را پوشش نمی‌دهد و متغیرهای معادله‌ی حیات زهره همچنان با ابهاماتی همراه است؛ اما پژوهش به وضوح نشان می‌دهد که فرضیه‌ی پان‌اسپرمیا بین زمین و زهره امکانی علمی و جدی است.

با این اوصاف، اگر ماموریت‌های اخترزیست‌شناسی در آینده موفق به کشف حیات در میان ابرهای زهره شوند، شاید در واقع با خویشاوندان دورمان مواجه شده باشیم که میلیون‌ها سال پیش زمین را به مقصد همسایه‌ای داغ ترک کرده‌اند.

برچسب ها: حیات ، زهره ، زمین
ارسال به دوستان
captcha
۷ قطعه خودرو که پس از ۳۲۰ هزار کیلومتر باید تعویض شوند روزنامه جمهوری اسلامی: طالبان با مسئولان ارشد وزارت امور خارجه قوم و خویش اند! تصویر دیده‌نشده از «کارخانه گاز تهران» در دوران ناصرالدین شاه تقویم روز مردان هم به سرطان پستان مبتلا می‌شوند؟؛ علائمی که باید جدی بگیرید تا کجا می‌توان با لاستیک پنچر رانندگی کرد؟ / تفاوت لاستیک‌های معمولی و ران‌فلت معمای ۹۰ ساله فیزیک؛ آیا فضای خالی واقعاً خالی است؟ «میدان شهدا» 140 سال قبل چه شکلی بود؟(عکس) این جنگنده قدیمی دهه ۱۹۷۰ قابلیتی دارد که هنوز در جنگنده‌های نسل پنجم دیده نمی‌شود نیوشا ضیغمی: یواشکی پارتی کردیم امارات تمام روابط تجاری و مالی را با ایران متوقف کرد خبر تلخ برای مدیرعامل سابق پرسپولیس؛ رویانیان عزادار شد گروسی: یک سایت دیگر حاوی مواد هسته‌ای در سوریه کشف شده است تلگرام برای یک میلیارد کاربرش دامنه اختصاصی می‌گیرد؛ «.gram» در راه است آمریکا ۱۷ ایرانی را به «نفوذ سایبری» متهم کرد