تاریخ:
دلنوشته یک مادر اوکراینی به پسر کوچکش هنگام حمله روسیه به اوکراین / پسر شجاع من... 
درس نود و پنج
پل ورسک؛ افتخار ملی
در ظاهر، این سازه شاهکاری مهندسی است؛ بنایی که در دههی ۱۳۱۰ خورشیدی به دستور رضاشاه، با طراحی مهندسان اتریشی و دستان کارگران ایرانی ساخته شد؛ نشانهای از عزم صنعتیشدن و ورود به جهان مدرن. اما تاریخ همیشه چهرهی دیگری هم دارد.
هر بار که به شمال سفر میکنم و قطار از دل تونلهای البرز بیرون میآید، ناگهان پیکر سنگی پل ورسک در میان مه نمایان میشود؛
جایی که ذهنم، همیشه میان غرور و تردید معلق میماند
نمادی از ارادهی ملی، یا قطعهای از بازی قدرتها در قرن بیستم؟
هر بار که سایهی پل بر دره میافتد، گفتوگوی قدیمی با همسفرم دوباره آغاز میشود.
از خود میپرسیم:
آیا این پل، نشانهی استقلال و شکوه ایران بود؟
یا بخشی از نقشهای حسابشده از سوی قدرتهای هژمون آن روزگار — همان روباه پیر و همپیمانانش که دهههاست مسیر ایران را در نقشهی ژئوپلیتیکی خود ترسیم کردهاند؟
هیچگاه به پاسخ مشترکی نرسیدهایم.
پل همانجا ایستاده است؛ باشکوه و خاموش، و ما هنوز در رفتوبرگشت میان غرور ملی و تردید تاریخی.
در ظاهر، این سازه شاهکاری مهندسی است؛ بنایی که در دههی ۱۳۱۰ خورشیدی به دستور رضاشاه، با طراحی مهندسان اتریشی و دستان کارگران ایرانی ساخته شد؛ نشانهای از عزم صنعتیشدن و ورود به جهان مدرن.
اما تاریخ همیشه چهرهی دیگری هم دارد.
چرا مسیر راهآهن ایران بهجای شرق و غرب، از شمال تا جنوب کشیده شد؟
چرا درست در مسیری که از نظر نظامی، حیاتیترین راه ارتباطی میان خلیج فارس و مرزهای شوروی بود؛ همان مسیری که اندکی بعد، ارتش بریتانیا برای انتقال تدارکات جنگ جهانی دوم از آن بهره گرفت و وینستون چرچیل آن را «پل پیروزی» نامید؟
اما آیا این نام، واقعاً نشانهی افتخار ایران بود، یا نشانهی آنکه مسیر ما، پیش از ما تعیین شده بود؟
آیا این پل ما را به جهان پیوند داد، یا جهان را به قلب سرزمین ما رساند؟
شاید ورسک تنها دو کوه را به هم وصل نکرد؛ بلکه دو قدرت جهانی را نیز در میانهی سرزمین ما به هم رساند.
پلی که ایران ساخت، اما جهان از آن عبور کرد.
برای بعضی، نشانهی تولد ایران نوین است؛ برای بعضی دیگر، یادگار دوران وابستگی با چهرهای مدرن.
و شاید همین دوگانگی است که پس از نزدیک به یک قرن، هنوز هر بار با دیدنش، ذهن آدم را در میانهی افتخار و پرسش معلق نگه میدارد
در مرزی باریک میان ساختن و ساخته شدن.
وقتی دیگران از رویت میگذرند و نامت را در کتابهایشان مینویسند،
تو میمانی و پرسشی قدیمی میان غرور و تردید:
آیا ما از دل تاریخ عبور کردیم، یا تاریخ از دل ما؟
لینک کوتاه: کپی لینک
۱۰ دروغ ترامپ در سخنرانی سازمان ملل منطقه آزاد بوشهر؛ فرصتی برای رونق سفرههای مردم و شکوفایی اقتصاد محلی رحیم صفوی: نمی دانیم در مغز ترامپ و نتانیاهو چه میگذرد؛ بنابراین برای بدترین سناریوها آماده ایم/ ممکن است جنگ تا اقیانوس هند هم گسترش پیدا کند پاریس از نمای بالا (+عکس) هر برند یک قصه است، چرا مشتری باید قهرمان باشد نه برند؟ بشقاب پرنده معروف اروپا (+عکس) تحلیل «سیانان» و «فارن پالیسی» از سفر شی به آمریکا / برگِ برنده چین و نمره لبمرزی دولت ترامپ ترامپ با نتانیاهو دیدار نخواهد کرد هشدار روبیو نسبت به «بالکانیزه شدن» عراق دیوان عالی آمریکا چگونه متولد شد؟ / یکم مهر ۲۳۷ سال پیش هشدار درباره آب تهران/ دیگر منبع قابلتوجهی برای انتقال آب به پایتخت نداریم البلانگ ؛ شهری که باید دید و از معماری آن لذت برد (+عکس) لغو همه پروازهای ایرانی به امارات / جلوگیری ترکمنستان از عبور هواپیمای ایران به سمت تاجیکستان «مارپیچ» ایتالیا نماینده سینمای ایتالیا در اسکار 20027 چگونه پیام یک بار مصرف بفرستیم تا بعد از خوانده شدن بلافاصله و برای همیشه حذف شود؟