فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۰۵۹۹۶۸
تاریخ انتشار: ۱۶:۰۳ - ۲۴-۰۲-۱۴۰۴
کد ۱۰۵۹۹۶۸
انتشار: ۱۶:۰۳ - ۲۴-۰۲-۱۴۰۴
تصمیمات ۶ صبحی آموزش‌و‌پرورش

وقتی آموزش ، دیوار کوتاه مدیریت انرژی می‌شود

وقتی آموزش ، دیوار کوتاه مدیریت انرژی می‌شود
امر آموزش مؤثر زمانی ممکن است که با زیست‌شناسی بدن، شرایط روانی و واقعیت‌های اجتماعی هماهنگ باشد، نه در تقابل با آن‌ها. اگر هدف از این تغییر صرفاً مدیریت بحران انرژی و کاهش مصرف برق است، باید راه‌حل آن را در اصلاح ساختارهای مصرف و افزایش بهره‌وری جست‌وجو کرد.
عصرایران؛ کوثر شیخ نجدی - آیا تغییر ساعت شروع مدارس به ۶ صبح، راه‌حلی برای بهینه‌سازی انرژی است؟‌ شاید بخشی از مشکل برق مملکت حل شود، اما بی‌شک مشکلاتی تازه به آموزش افزوده می‌شود. این تصمیم باری مضاعف بر دوش کودکان، خانواده‌ها و حتی معلمان خواهد بود و پیامدهای روانی، جسمی، آموزشی و اجتماعی گسترده‌ای دارد که نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن گذشت.
 
نخست اینکه بر اساس استانداردهای جهانی، از جمله «آکادمی پزشکی خواب آمریکا» (AASM)، نوجوانان بین ۱۳ تا ۱۸ سال به ۸ تا ۱۰ ساعت خواب شبانه‌روزی نیاز دارند. کمبود خواب در این سن می‌تواند منجر به اختلال در تمرکز، تحریک‌پذیری، ضعف سیستم ایمنی، افت تحصیلی و حتی افزایش خطر افسردگی شود.
 
مهم‌تر از همه اینکه نوجوانان در دوران بلوغ، به‌طور طبیعی شب‌ها دیرتر به خواب می‌روند و صبح‌ها دیرتر بیدار می‌شوند. اکنون پرسش این است که چگونه باید یک نوجوان را ساعت ۴:۳۰ یا ۵ صبح از خواب بیدار کرد؟ حضرات آموزش‌و‌پرورش واقعاً چه پاسخی دارند؟
 
دوم: تردد دانش‌آموزان در تاریکی و خلوتی صبحگاهی، آن‌هم با این زیرساخت‌های شهری نامناسب، نه‌تنها ناایمن بلکه ناعادلانه است. مگر زندگی خانواده‌ها در ایران به اندازه‌ی کافی دشوار نیست که حالا باید برنامه‌ی خواب و کارشان را نیز از هم بپاشیم؟
 
در بسیاری از کشورهای جهان، منطق و سلامت روان در اولویت تصمیم‌گیری آموزشی است. در هند، مدارس حدود ساعت ۹ تا ۱۰ صبح آغاز می‌شوند. در آلمان، ژاپن، فرانسه و برخی ایالت‌های آمریکا نیز مدارس معمولاً بین ۸:۳۰ تا ۹ صبح شروع می‌شوند. چرا؟ چون با انسان طرف‌اند، نه با ماشین‌های کوکی.
 
کودک باید صبح با آرامش بیدار شود، فرصت اجابت مزاج و صرف صبحانه داشته باشد تا جسم و جانش برای یادگیری آماده باشد. علاوه بر این، در آینده نیز از عوارض جسمی و روحی این شتاب‌زدگی در امان خواهد ماند.
 
مگر آنکه هدف، فقط حضور فیزیکی دانش‌آموز و معلم در کلاس باشد و پر کردن فرم‌ها و کاغذبازی‌هایی که همه می‌دانیم، نه یادگیری واقعی. به‌عنوان یک معلم، پس از سال‌ها تدریس برایم محرز است که بچه‌ها همان ۷:۳۰ صبح هم عموماً خواب‌آلود، گرسنه، بی‌تمرکز و با تأخیر می‌آیند؛ و بازدهی ساعت اول، بر خلاف تصور تصمیم‌گیران، همواره پایین‌تر است.
 
امر آموزش مؤثر زمانی ممکن است که با زیست‌شناسی بدن، شرایط روانی و واقعیت‌های اجتماعی هماهنگ باشد، نه در تقابل با آن‌ها. اگر هدف از این تغییر صرفاً مدیریت بحران انرژی و کاهش مصرف برق است، باید راه‌حل آن را در اصلاح ساختارهای مصرف و افزایش بهره‌وری جست‌وجو کرد، نه با قربانی‌کردن خواب، سلامت و کیفیت آموزش نسل آینده. آموزش‌و‌پرورش نباید تاوان ناکارآمدی در مدیریت منابع انرژی را بپردازد.
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
captcha
پرسپولیس وارد فوتبال ساحلی بانوان شد محدودیت تردد چالوس و تهران–شمال؛ آخرین وضعیت ترافیک جاده‌های شمال آمادگی بانک جهانی برای کمک ۱۰۰ میلیارد دلاری به کشورهایی که در پی جنگ علیه ایران آسیب دیده‌اند گیتی خامنه: نمی‌توان برای خنداندن کودکان از کیفیت فیلم صرف‌نظر کرد عبادت بخشنامه‌ای یا ذبحِ تربیتِ تمام‌ساحتی؟ / نقد ادعای وزیر آموزش و پرورش بر ترازوی «سند تحول بنیادین» پزشکیان سالروز تولد پوتین را تبریک گفت/ ابلاغ سلام پوتین به رهبری کارت اضطراری سوخت در ۵۴ جایگاه تهران؛ اجرای طرح با گلایه‌هایی همراه شد امارات استفاده کشتی‌های ایرانی از بنادر خود را ممنوع کرد اتاق بازرگانی تهران را در روزهای سخت باید شناخت برند اتاق تهران پشت تریبون ساخته نمی‌شود پزشکیان: تا آخرین نفس تلاش می‌کنم کشور از وضعیت کنونی سربلند خارج شود سیستم‌سازی یا ISO؛ چرا داشتن گواهینامه به معنای سیستماتیک بودن سازمان نیست؟ کاهش دما و وزش باد در تهران؛ هوای خنک در راه است واژگونی تراکتور و تصادف دو تریلی؛ دو نفر در زنجان جان باختند نگاهی به فصل جدید لیزی بوردن؛ قربانی یک بازسازی پرزرق‌وبرق