مفت‌خورهای طهران

مرده‌خورهای واقعی حرفه‌ای آن‌ها بودند که کلاً امرشان از این طریق می‌گذشت و برای کار خود حساب و کتاب و دفتر و یادداشت داشتند؛ به این صورت که چون کسی در جایی درمی‌گذشت فوراً تاریخ آن را در محفظه سینه نگاه داشته یا در دفتری یادداشت می‌کردند. پس وقتی که یکی در دوشنبه فلان روز مرده بود، فلان روز سوم و فلان روز شب هفت و فلان شب شب چله و فلان شب شب سالش می‌شد که بدون اشتباه و دردسر و از این و آن پرسیدن واقف شده سر سفره‌اش حاضر شده بردنی‌هایش را هم همراه می‌بردند، و به این طریق از آن‌جا که در هر محل لااقل در هر روز یکی فوت می‌نمود، اینان همه روز و هفته و ماه و سال را خوان یغمایی داشتند که از آن متمتع می‌شدند و روزهای دو، سه مجلسه را هم مازاد آن را به فروش می‌رساندند.