در حسرت زندگی نزیسته

حسرت، همیشه از یک فقدان بزرگ نمی‌آید. گاه از یک «نزیستن» می‌آید؛ از سفری که می‌توانستیم برویم و نرفتیم، دوستی‌ یی که می‌توانستیم حفظ کنیم و نکردیم، علاقه‌ای که به تعویق انداختیم یا دل‌خوشی کوچکی که آن‌قدر جدی‌اش نگرفتیم تا یک روز فهمیدیم دیگر فرصتی برای تکرارش نداریم.