راهکار سانفرانسیسکو برای مقابله با معضل گرمای شدید و کیفیت پایین هوا

به گزارش ایمنا، سانفرانسیسکو به‌شدت در برابر افزایش دما و رویدادهای آتش‌سوزی آسیب‌پذیر است، زیرا ساختمان‌ها، زیرساخت‌ها، خدمات و جوامع آن برای دماهای شدید و کیفیت پایین هوا طراحی نشده است. با افزایش بسامد و شدت رویدادهای ناشی از تغییرات اقلیمی، ضروری است که رفاه جمعیت‌های آسیب‌پذیر از طریق بهبود زیرساخت‌ها، مکانیسم‌های واکنش بهتر و برنامه‌ریزی جامع ارتقا پیدا کند.

طرح تاب‌آوری کیفیت هوا و گرما (HAQR) بیش از ۳۰ استراتژی را برای انعطاف‌پذیری بیشتر سانفرانسیسکو در برابر امواج گرما و دود آتش‌سوزی ترسیم می‌کند تا راه‌حل‌های کاهش دما در میان‌مدت و بلندمدت، واکنش به شرایط اضطراری و تاب‌آوری را بهبود ببخشد و برابری نژادی و اجتماعی را از طریق توزیع عادلانه برنامه‌های کاهش آسیب برقرار کند. افزایش بودجه برای مقابله با گرمای شدید و استراتژی‌های کیفیت هوا و افزایش مشارکت جامعه در برنامه‌های ارائه‌شده از جمله اهداف این طرح است.

مقابله با گرمای شدید

طرح HAQR که توسط دفتر تاب‌آوری و برنامه‌ریزی بودجه مدیریت شهری، وزارت بهداشت عمومی و اداره مدیریت اضطراری سانفرانسیسکو منتشر شده است، نخستین طرح جامع شهر برای رسیدگی به اثرات گرمای شدید و دود آتش‌سوزی‌های وسیع است. این سازمان با تمرکز بر استراتژی‌های میان‌مدت و بلندمدت از اقدامات آب‌وهوایی گرفته تا پروژه‌های زیرساخت سبز، به سانفرانسیسکو کمک می‌کند تا ساختمان‌ها، زیرساخت‌ها، خدمات و محیط را برای امواج گرمای کنونی و آینده و رویدادهای آب‌وهوایی شدید تطبیق دهد.

سانفرانسیسکو در برابر اثرات گرمای شدید بر سلامت عمومی بسیار آسیب‌پذیر است، زیرا ساختمان‌ها و زیرساخت‌های آن برای دمای خنک ساحلی توسعه پیدا کرده و با دمای بالا سازگار نیستند، این شهر کم‌ترین میزان تهویه مطبوع را در ایالات متحده دارد. شواهد نشان می‌دهد زمانی که دمای هوا به بالای ۳۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد، تعداد مراجعات به اورژانس، بستری‌ها و مرگ‌ومیر افزایش پیدا می‌کند.

بین سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۹۰، سانفرانسیسکو به‌طور متوسط سه و حداکثر ۱۰ روز در سال گرمای شدید را تجربه می‌کرد، اما پیش‌بینی می‌شود که تا اواسط قرن حاضر این ارقام بیش از دو برابر شده باشد و به‌طور متوسط به هفت و حداکثر ۲۴ روز برسد.

استراتژی‌های شهری سانفرانسیسکو

داده‌های منتشرشده توسط وزارت بهداشت، توزیع شاخص‌های مهم از جمله سن، تراکم درختان و شرایط بهداشتی موجود را در سراسر شهر نشان می‌دهد. کمبود دسترسی به سرمایش و تهویه، نداشتن مسکن مناسب و زندگی در محله‌های آلوده، بر قرار گرفتن افراد در معرض خطرات ناشی از گرما و دود آتش‌سوزی تأثیر مستقیم دارد.

به‌منظور اجرای طرح HAQR، مسئولان اجرایی ۲۳ بخش شهری و ۱۱ سازمان مبتنی‌بر جامعه را تشکیل دادند که ۳۱ استراتژی مخصوص را برای محافظت از آسیب‌پذیرترین ساکنان ارائه می‌دهند. گام نخست در اجرای این طرح، شناسایی موانعی همچون خانه‌های بدون سیستم تهویه و خنک‌کننده و پس از آن شناسایی فرصت‌ها است. در حال حاضر چند استراتژی از ۳۱ استراتژی مشخص‌شده در این طرح توسط سازمان‌های شهری در حال انجام است که شرح آن‌ها به قرار زیر است.

• شناسایی مناطق توسعه اولویت‌دار برای زیرساخت‌های سبز با تمرکز بر تاب‌آوری کیفیت هوا و گرما که از داده‌های بهداشتی و محیطی به دست می‌آیند و افزایش کاشت درخت در این مناطق
• استانداردسازی جمع‌آوری و انتشار داده‌ها در بخش‌های ۲۳ گانه شهر برای حمایت از توسعه زیرساخت‌های سبز و کاهش جزایر گرمایی شهری
• شناسایی امکانات شهری و اجتماعی برای راه‌اندازی مکان‌های استراحت کوتاه‌مدت و میان‌مدت که برای گرمای شدید، آلودگی هوا و سایر موارد اضطراری برای عموم آزاد است.
• تقویت و حمایت از مراکزی در محله‌ها که سازمان‌های شهری و کسب‌وکارها را برای ایجاد و اجرای طرح‌های تعدیل وضعیت، آمادگی و واکنش‌های اضطراری گرد هم می‌آورند.
• فعال کردن یک شعبه اجتماعی برای مرکز عملیات اضطراری شهر به‌عنوان مجرای اطلاعاتی هنگام وقوع شرایط خاص

استراتژی‌های دیگری که لازم است در آینده نزدیک اجرا شوند، عبارت است از:

• پروژه‌های آزمایشی خنک‌کننده و هوای پاک در طیف وسیعی از انواع ساختمان‌ها از جمله مسکن‌های چند واحدی برای شناسایی بهترین شیوه
• توسعه دستورالعمل‌های طراحی متعهد به کیفیت هوا و دما برای ساختمان‌های جدید و پروژه‌های مقاوم‌سازی و بازسازی
• ایجاد سهولت در کارهای گروهی در سطح شهر برای شناسایی خدمات لازم به‌منظور حمایت از مراکز استراحت، تعیین نقش‌ها و مسئولیت‌ها و برنامه‌ریزی برای مقیاس خدمات در سطوح مختلف
• اجرای آزمایشی یک برنامه پایش سلامتی برای جمعیت‌های آسیب‌پذیر از جمله افراد مقیم خانه سالمندان
• ایجاد یک ابزار آنلاین عمومی برای اتصال ساکنان کم‌درآمد به کمک‌هزینه و دسترسی به منابع آب محلی، ایالتی و فدرال
• توسعه ابتکارات آموزش عمومی برای آگاهی از مزایای زیرساخت سبز در سلامت عمومی و انتقال طیف گسترده‌ای از مزایای گسترش پوشش درختی در شهر