تاریخ:
پنالتی عجیب و گل به خودی وحشتناک در لیگ عربستان! 
درس چهل و هفتم
چرا فیزیکدانان رازهای «کهکشان» را در «اعماق زمین» جستجو میکنند؟
امروزه اغلب اخترشناسان باور دارند که تنها حدود 5 درصد از جهان قابل مشاهده از «ماده» تشکیل شده است. طبق این دیدگاه، بقیه یا اکثریت قریب به اتفاق هستی از ماده تاریک (حدود 27 درصد) و انرژی تاریک (حدود 68 درصد) تشکیل شده است.
ماده تاریک مادهای نامرئی است که نور خود را ساطع نمیکند و فقط از طریق «گرانش» با ماده معمولی برهم کنش دارد؛ مشاهدۀ همین اثر گرانشی در کهکشانها و خوشههای کهکشانی است که باعث میشود دانشمندان به وجود ماده تاریک باور داشته باشند. اما با توجه به اینکه به نظر میرسد ماده تاریک پنج برابر بیشتر از ماده معمولی وجود داشته باشد، دانشمندان هنوز در جستجوی شواهد مستقیمی از وجود آن هستند.
به گزارش فرادید، یکی از روشهای یافتن آن، شاید به طور عجیب و غریب و خلاف انتظاری رفتن به زیر زمین باشد!
چندین تأسیسات زیرزمینی در سرتاسر جهان وجود دارد که فیزیکدانها در آنها به دنبال نشانههایی از ذرات با تعامل ضعیف هستند، از جمله مواردی مانند اندازهگیری تأثیرات نوترینوها. ایده این است که ذرات با تعامل ضعیف یا WIMPها باید در تمام مدت زمانی که زمین در فضا حرکت میکند، در حال عبور از زمین باشند، بنابراین برای شناسایی آنها، ما فقط به آشکارسازهایی نیاز داریم که به اندازه کافی حساس باشند تا آن فعل و انفعالات ضعیف را ثبت کنند.
بخشی از آزمایشگاه زیرزمینی اسنولب در کانادا
هیو لیپینکات، دانشیار فیزیک در دانشگاه کالیفرنیا در توضیح این موضوع میگوید: «در آزمایش دانشگاه استنفورد با عنوان زپلینلاکس، دو شبکه الکتریکی عظیم، یک میدان الکتریکی را در سراسر حجم مایع اعمال میکنند که این الکترونهای آزاد شده را به سطح مایع میراند.هنگامی که آنها به سطح نفوذ میکنند، به فضای بالای مایع که با گاز زنون پر شده است کشیده میشوند و توسط یک میدان الکتریکی دیگر برای ایجاد جرقه دوم نور شتاب میگیرند. دو آرایه بزرگ از سنسورهای نوری این دو جرقه نور را ثبت میکنند و به محققان اجازه میدهند موقعیت، انرژی و نوع تعاملی را که در این میان انجام شده بازسازی کنند».
این آشکارسازها بسیار بزرگ و چشمگیر هستند و حتی اگر باعث درک این نکته نشوند که ماده تاریک چیست، میتوانند به تشخیص آنچه که «نیست» کمک کنند. با این حال، مشکل این است که اگر آنها را روی سطح زمین قرار دهید، نویز بسیار زیادی را دریافت میکنند و نمیتوانند ماموریت اصلیشان را انجام دهند.
لیپینکات ادامه داد: «ما بر روی زمین دائماً توسط سطوح کم و غیرخطرناک رادیواکتیویته که از عناصر کمیاب - عمدتاً اورانیوم و توریم - در محیط و همچنین پرتوهای کیهانی که از فضا میآیند، احاطه شدهایم. بنابراین آشکارساز را باید در جایی قرار دهیم که کمترین مزاحمت و آلودگی خارجی وجود داشته باشد. شاید در آنصورت بتوانیم سیگنال ماده تاریک را مشاهده کنیم».
به همین دلیل، آشکارسازهای ماده تاریک در اعماق زمین قرار میگیرند. برای مثال در انتاریوی کانادا، دانشمندان باید یک سفر روزانه 2 کیلومتری در زیر زمین داشته باشند، سپس در داخل یک معدن در حال کار پیادهروی کنند تا به SNOLAB، یعنی عمیق ترین آزمایشگاه در جهان برسند.
با همۀ اینها در حال حاضر مشاهدۀ قطعی مادۀ تاریک اتفاق نیافتاده است. اما با ادامه آزمایشها، این امید وجود دارد که بتوان در اعماق زمین ردپایی از نیروی سازندۀ کهکشانها پیدا کرد.
لینک کوتاه: کپی لینک
فرهاد ارجمندی درگذشت پیرانا؛ دوچرخه ای که آن قدر جلوتر از زمانش بود که ممنوع شد (+تصاویر) پایان سال ۱۴۰۴ بدون بدهی جدید در وزارت آموزشوپرورش / پیگیری مجوزهای استخدامی جدید برای رفع چالش کمبود معلم همکاری جدید ایران و پاکستان و باخت سنگین امارات! سفیر جدید پاکستان ماموریت خود را با سفر به قم و مشهد آغاز کرد آیا ترامپ به دنبال توافق با ایران است؟ شاید نه رونمایی از قوانین جدید فوتبال در جام جهانی ۲۰۲۶ سخنگوی سپاه: رسانه باید یکی از ارکان اصلی تجهیزات جنگی باشد تأکید وزیر آموزشوپرورش بر تداوم تأثیر قطعی معدل در کنکور / جزئیات برگزاری امتحانات نهایی و آزمونهای سمپاد اعتراض مدیرعامل خانه سینما به سانسور حرفهایش در برنامه شهیدیفر: فریب ظاهر را خوردم تسهیلات ۴۰۰ میلیونی برای احداث نیروگاههای خورشیدی خانگی بنگویر: اکنون زمان «نه» گفتن به دوستمان ترامپ است تجمع دانشآموزان در اعتراض به تاثیر قطعی معدل در کنکور هشدار رئیس کمیسیون امنیت ملی به آمریکا و اسرائیل: روزهای تاریکی در انتظارتان است عصب واگ چیست؟ امروز «شاه کلید سلامتی» را به شما می دهیم