فیلم بیشتر »»
کد خبر ۸۷۱۸۳۶
تاریخ انتشار: ۱۸:۲۵ - ۰۷-۱۰-۱۴۰۱
کد ۸۷۱۸۳۶
انتشار: ۱۸:۲۵ - ۰۷-۱۰-۱۴۰۱

شبان شهیدی مؤدب درگذشت

شبان شهیدی مؤدب درگذشت
شبان شهیدی که از دوستان نزدیک مرحوم حجت الاسلام دعایی بود، تا یک ماه پیش و قبل از ابتلا به بیماری سرطان، مرتبا برای روزنامه اطلاعات مقاله می‌نوشت.
دکتر شبان شهیدی مؤدب، از مدیران و صاحب نظران رسانه‌ای و سیاسی کشور، دیروز سه شنبه در سن ۷۰ سالگی در پاریس در گذشت.
 
شهیدی مودب از دانشگاه سوربن فرانسه مهندسی برق داشت، اما با اوج گیری انقلاب اسلامی به نوفل لوشاتو رفت و با امام خمینی به ایران بازگشت.
 
او مدتی سردبیر کیهان انگلیسی بود، سپس معاون برون مرزی صدا و سیما شد، سپس استاد دانشگاه شهید بهشتی شد، در دوران اصلاحات، معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را پذیرفت و پس از سه سال به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران در اندونزی منصوب گردید.
 
شبان شهیدی که از دوستان نزدیک مرحوم حجت الاسلام دعایی بود، تا یک ماه پیش و قبل از ابتلا به بیماری سرطان، مرتبا برای روزنامه اطلاعات مقاله می‌نوشت.
 
عصر ایران درگذشت این شخصیت علمی و رسانه‌ای دلسوز را به خانواده محترم، دوستان و جامعه رسانه‌ای کشور تسلیت می‌گوید.
 
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
سوت بازی ایران و نیوزلند به یک داور مکزیکی رسید ترافیک سنگین در جاده چالوس، هراز و فیروزکوه وزیر خارجه ایتالیا به ترامپ: جنگ علیه ایران جنگ ما نیست مصرف این عطرها می‌تواند منجر به حساسیت تنفسی و اختلالات هورمونی شود امام جمعه اهواز: بیکار کردن جوانان ممنوع است هند بار دیگر کاردار آمریکا را احضار کرد پیش‌بینی جام جهانی ۲۰۲۶ با جایزه؛ شمش طلا در انتظار برندگان لیگ ۲۴ عیار اکسیراز آمریکا شماری از مهاجران ایرانی ،افغانستانی، گرجستانی و ترکیه‌ای را راهی آفریقای مرکزی کرد تفاهم‌نامه ایران و آمریکا چه مسائل و موضوعاتی را در بر می‌گیرد؟ استاندار خراسان رضوی: حداقل ۸ تا ۱۰ میلیون نفر در مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب حضور خواهند داشت بلومبرگ : توافق تهران- واشنگتن یکشنبه آینده در ژنو امضا می شود رابطه کارفرما و کارمند در دورکاری: هشداری برای مدیرانی که فقط گزارش ها را می‌بینند، نه انسان ها را آتش‌سوزی در مرکز نگهداری معلولان مسجدسلیمان/ ۱۰ نفر مصدوم شدند پس‌لرزه‌های روانی جنگ/ حال روان جمعی چطور است؟   بازگشت «عاطفه» به خانۀ دل؛ چرا بیش از پیش به صلحِ دل‌بَر نیازمندیم؟