برق، آب، واکسن؛ وداع با توهّمات، سلام بر واقعیّات (+ جلد نشریه)

سالهاست به سندرم میز دوست داشتنی در بین مدیران کشور دچار شده ایم . تنها چیزی که برای اکثریت انها مهم هست . حفظ میز و مدیریت به هر قیمتی هست . انها سالهاست در سیستم های مدیریتی از یک میز به یک میز دیگر نقل مکان کرده اند . و مغز آنها به تولید دوپامین از لذت داشتن پست مدیریتی عادت کرده . و بزرگترین مشکل جائی به وجد می آید . که بعضی از آنها درد و مشکل را می فهمند . اما برای حفظ میز دوست داشتنی سکوت اختیار می کنند . من به عنوان یک کارشناس آب به خودم اجازه اظهار نظر میدهم . در مورد برق و واکسن تخصص ندارم . ما سالهاست می دانیم . منابع آبی ما دچار مشکل جدی هست . اما اقداماتی که انجام شده بیشتر حالت نمایشی داشته یا تلاش برای جذب اعتبار بیشتر و اجرای بیشتر پروژه های عمرانی در صنعت آب بوده . مشکلات زیر ساختی را حل نکرده ایم . کجای دنیا قیمت یک مترمکعب آب از یک آب معدنی کی و نیم لیتری ارزانتر هست . مدتی تجربه زندگی در خارج کشور داشتم . بدلیل قیمت بالای انرژی و آب ، حتی هوس نمی کردیم دوش بگیریم .مدیران بالادستی از انتقال مشکلات به مدیران ارشد کشور خودداری می کنند . چون می ترسند میز دوست داشتنی را از دست بدن . و دائم با رسیدن هر تابستان از این ستون به اون ستون فرجی و حالا تو دوره من رد بشه را در پیش می گیرند . سالهاست داریم از پس انداز آبی مصرف می کنیم . روز صفر آبی در اکثر شهرها نزدیک هست .