تاریخ:
آتشفشان آناک کراکاتوا در اندونزی دوباره فوران کرد؛ فرودگاه جاکارتا تعطیل شد 
درس هشتاد و هشت
یادداشت مخاطبان/ «خدا کند انگورها برسند!»
از تصویرسازیهای رمان یکهزار خورشید رو ( یا همان هزار خورشید تابان) نوشته خالد حسینی می توان تصور کرد که با سلطه طالب ها چه بر سر جوانان و زنان و دختران آن سامان خواهد آمد. قصه عاشقی که خود غصه دیگریست!
یادداشت مخاطبان/جواد حق شناس
افغانستان سال هاست جای آرامی برای زندگی نیست. این را از چهره تکیده مردمانش می توان فهمید. بلخ و بدخشان و هرات که روزگاری هرکدام اسمشان به تنهایی تمام بار عاشقانه یک شعر را به دوش میکشید اکنون زار و نزار از بازی های سیاسی رنگ از رخشان پریده است.
از تصویرسازیهای رمان یکهزار خورشید رو ( یا همان هزار خورشید تابان) نوشته خالد حسینی می توان تصور کرد که با سلطه طالب ها چه بر سر جوانان و زنان و دختران آن سامان خواهد آمد. قصه عاشقی که خود غصه دیگریست!
ما خود سرزمین مصیبت دیده ایم. از مرز تا مرز، از آب تا آب از شمال تا جنوب و از شرق و غرب! زخم همه تجاوزهای تاریخ بر صورت مردمانمان هست. دردهای خودمان به کنار، امروز هر طرف سر بر میکنیم در میان همسایگان، جز جنگ و قحطی چیزی نمیبینیم. از تلخکامی های بلخ گرفته تا تیره روزی های شام!
نمیدانیم چه شد که دور قمر چرخید و طالب ها همپیاله جدید سیاست بازان این مملکت شدند! ولی ای کاش لحظهای در خلوت چشمانشان را ببندند و به سرنوشت مریم ها و لیلاهای قصه افغان فکر کنند. به آرزوهایشان، به عاقبتشان!
خدا کند،
بقول الیاس علوی، شاعر افغان، که عنوان این مقاله هم از اوست:
خدا كند انگورها برسند
جهان مست شود
تلوتلو بخورند خیابان ها
به شانه ی هم بزنند رئیس جمهورها و گداها...
مرزها مست شوند،
براي لحظه ای
تفنگ ها یادشان برود دریدن را
كاردها یادشان برود بریدن را،
قلم ها آتش را آتش بس بنویسند.
خدا كند مستی به اشیاء سرایت كند
پنجره ها دیوارها را بشكنند...
و برای چند لحظه
دنیا مست شود از صلح و دوستی...
عید باشد همه جا و همه وقت!
از تصویرسازیهای رمان یکهزار خورشید رو ( یا همان هزار خورشید تابان) نوشته خالد حسینی می توان تصور کرد که با سلطه طالب ها چه بر سر جوانان و زنان و دختران آن سامان خواهد آمد. قصه عاشقی که خود غصه دیگریست!
ما خود سرزمین مصیبت دیده ایم. از مرز تا مرز، از آب تا آب از شمال تا جنوب و از شرق و غرب! زخم همه تجاوزهای تاریخ بر صورت مردمانمان هست. دردهای خودمان به کنار، امروز هر طرف سر بر میکنیم در میان همسایگان، جز جنگ و قحطی چیزی نمیبینیم. از تلخکامی های بلخ گرفته تا تیره روزی های شام!
نمیدانیم چه شد که دور قمر چرخید و طالب ها همپیاله جدید سیاست بازان این مملکت شدند! ولی ای کاش لحظهای در خلوت چشمانشان را ببندند و به سرنوشت مریم ها و لیلاهای قصه افغان فکر کنند. به آرزوهایشان، به عاقبتشان!
خدا کند،
بقول الیاس علوی، شاعر افغان، که عنوان این مقاله هم از اوست:
خدا كند انگورها برسند
جهان مست شود
تلوتلو بخورند خیابان ها
به شانه ی هم بزنند رئیس جمهورها و گداها...
مرزها مست شوند،
براي لحظه ای
تفنگ ها یادشان برود دریدن را
كاردها یادشان برود بریدن را،
قلم ها آتش را آتش بس بنویسند.
خدا كند مستی به اشیاء سرایت كند
پنجره ها دیوارها را بشكنند...
و برای چند لحظه
دنیا مست شود از صلح و دوستی...
عید باشد همه جا و همه وقت!
لینک کوتاه: کپی لینک
آدمربایی یا تسویهحساب شخصی؟ پشتپرده پروندههای آدمربایی با رونق هوش مصنوعی در آمریکا/هزینه تولید برق ۳۰ درصد افزایش مییابد دستگاههای دولتی به پیامرسانهای خارجی باز میگردند ترس از رهگیری نیروهای نظامی؛ ارتش آمریکا ردیاب تبلیغاتی گوشی سربازان را خاموش کرد چین ۸ برابر آمریکا از آب دریا اورانیوم استخراج میکند! زمزمههای کرونا؛ موج تازه در راه است؟ زخمهای دردناک دهان از کجا میآیند؟/ دلایل شایع و راههای کاهش درد و پیشگیری زمان انتشار کارت آزمون کاردانی به کارشناسی ناپیوسته دولت تلگرام را برای اطلاع رسانی به رسمیت شناخت فراخوان جشنواره سراسری داستان کوتاه «خانه» منتشر شد اندیشکدههای دلتنگ شورای عالی فضای مجازی یا کاسههای داغتر از آش؟! پشتپرده مهاجرت «شیرازیها» به شرق آفریقا رصد تولد یک دنبالهدار در فاصله ۵ میلیارد کیلومتری زمین امروز با سعدی: کاش آن بهخشمرفتهٔ ما آشتیکنان بازآمدی اگر میگرن دارید، این خوراکیها سردردتان را تشدید میکنند