گابریل کالدرون؛ شمایل یک مربی اصولگرا

گابریل کالدرون در نیم‌فصلی که هدایت پرسپولیس را به عهده داشته، سیستم پایه تیمش را تغییر داده، بازیکنان متعددی را در ترکیب اصلی جابه‌جا کرده و نوسان‌های زیادی هم در پرسپولیس تجربه کرده اما در این مدت از «اصول» و قواعدی که به آن معتقد است، عدول نکرده است. او شاید اصولگراترین مربی شاغل در فوتبال ایران باشد.

به گزارش آی اسپورت، کالدرون پیش از اینکه با پیشنهاد پرسپولیس مواجه شود و به ایران بیاید، در منطقه خاورمیانه مربی ناشناخته‌ای نبود. او به جز عربستان که موفق شده بود همراه با این تیم جواز حضور در جام جهانی ۲۰۰۶ را به دست بیاورد، روی نیمکت تیم‌های ملی عمان و بحرین نشسته بود و در سطح باشگاهی، دوران موفقی در الهلال و الاتحاد عربستان تجربه کرده بود. او می‌دانست که چه چالش‌های بزرگی در پرسپولیس پیش رو دارد و هدایت تیمی که سه سال مدافع عنوان قهرمانی لیگ بوده و مربی سابقش بسیار محبوب بوده، تا چه اندازه دشوار است. کالدرون می‌دانست که به محض شروع لیگ، مقایسه او با برانکو آغاز خواهد شد و جلب محبوبیت روی سکوها چقدر کار دشواری است اما با همه این اوصاف، کالدرون از همان روز اول به اصولی که به آن معتقد بود، وفادار ماند.

این مربی آرژانتینی وقتی دید در تمرین پیش‌فصل، سروش رفیعی کمتر از بقیه به توصیه‌های او گوش می‌کند، بلافاصله تکنیکی‌ترین عنصر خط میانی‌اش را در لیست مازاد قرار داد و به محض شروع لیگ، بی‌اعتنا به نظر هواداران و محبوبیت فوق‌العاده سیدجلال حسینی، مهم‌ترین عنصر خط دفاعی‌اش را برای مدتی به نیمکت منتقل کرد تا در مثلث سیدجلال- شجاع- کنعانی، هر کدام به تناوب در زمین قرار بگیرند.

کالدرون از آن دسته مربیانی است که تحت هیچ شرایطی به بازیکنان تیمش (هرچقدر محبوب و مشهور باشند) باج نمی‌دهد. این ویژگی، از آن ویژگی‌های خطرناکی است که می‌تواند باعث منفور شدن یک مربی در رختکن شود اما او بی‌هراس از این مصلحت اندیشی‌ها، وقتی می‌بیند دروازه‌بان اصلی تیمش از نیمکت‌نشینی ناراضی است، تنبیه سختگیرانه‌تری برای بیرانوند درنظر می‌گیرد و او را در بازی امروز از فهرست ۱۸ نفره هم خارج می‌کند. آنچه که دیروز در تمرین پرسپولیس رخ داد، یکی از تبعات خلق و خوی خاص کالدرون در مربیگری است که گاهی باعث بروز نارضایتی بین بازیکنان می‌شود اما این کالدرون است که در نهایت به اصولش وفادار می‌ماند.

گاهی اوقات دستاوردی که یک بازیکن در سال‌های فوتبالش کسب می‌کند، باعث می‌شود حاشیه امنیتی برای او به وجود بیاید. علیرضا بیرانوند در سه چهار سال اخیر بی‌تردید موفق‌ترین دروازه‌بان ایران بوده و در ۲ فصل گذشته، کاندیدای کسب جایزه بهترین بازیکن آسیا بوده اما کالدرون بی‌توجه به این دستاوردها، همچنان به نظم و انضباط تیمی اصرار می‌ورزد و بیرانوند ناراضی که دو بازی نیمکت‌نشین بوده را در بازی سوم حتی به اردو هم نمی‌برد. مشابه این رفتار دو هفته پیش با امید عالیشاه و سیامک نعمتی انجام شد که یک درگیری نه‌چندان مهم در تمرین، تاوان سختی برای این دو بازیکن داشت و به خروج آنها از فهرست ۱۸ نفره منجر شد.

کالدرون در فوتبال باشگاهی عربستان هم مشابه چنین رفتاری داشته و در الهلال و الاتحاد هم علاقه زیادی به تغییر مداوم بازیکنان اصلی داشت. با این حال او گاهی چنان صریح و بی‌پرده از مسائل داخلی باشگاه صحبت می‌کند که انگار هیچ نسبتی با «محافظه‌کاری» ندارد. مثل ماجرای جونیور براندائو که وقتی عملکردش با انتقاد رسانه‌ها مواجه شد، کالدرون همسو با رسانه‌ها، از مهاجم تیمش انتقاد کرد و خیلی زودتر از زمانی که باشگاه پرسپولیس قرارداد جونیور را فسخ کند، به رسانه‌ها گفت که این مهاجم برزیلی دیگر جایی در تیم من ندارد.

در نیم‌فصل اول، کارشناسان نقدهایی به شکل بازی پرسپولیس و عملکرد گابریل کالدرون داشته‌اند اما هرچه هست او در ۱۵ بازی به ۳۱ امتیاز رسیده و توانسته قرمزها را به عنوان یکی از مدعیان قهرمانی این فصل در کورس نگه دارد.

از خلق و خوی گابریل کالدرون و پایبندی‌اش به اصولی که به آن معتقد است، شاید بتوان برداشت کرد ضرب‌الاجلی که به مدیران پرسپولیس برای پرداخت دستمزدش داده، جدی است و اگر تا روزهای آینده این قضیه حل نشود، چه بسا این مربی آرژانتینی بلیت برگشت به تهران را هیچ وقت رزرو نکند.

ایران با ۹ طلا بر سکوی سوم بازی‌های ساحلی آسیا ایستاد

تماشاخانه

آمریکا و جنگ برای «ام آی سی» ؛ نتانیاهو و اورانیوم بهانه است / «زنده باد جنگ‌های ابدی»

نبرد کرنال ؛ حیله نادرشاه با شترهای آتشین / هیولاهایی با آتش هولناک

فیلم های دیگر