بازگشت پرتره مفقوده چارلز دیکنز به خانه

این پرتره، زمانی تصویری معروف بود که در نمایشگاه «آکادمی رویال ۱۸۴۴» به نمایش درآمد. اما گیلیس گفت که در سال ۱۸۸۶ تابلو را گم کرد. تابلو ناپدید بود تا اینکه در جعبه مقوایی زیورآلات در یک حراجی در آفریقای جنوبی پیدا شد.

یک پرتره از چارلز دیکنز برجسته‌ترین نویسنده انگلیسی که به مدت ۱۳۳ سال گم شده بود، به موزه دیکنز در لندن منتقل شد و قرار است این موزه، تابلو را خریداری کند.

به گزارش ایرنا به نقل از روزنامه گاردین، مسئولان موزه دیکنز در لندن اعلام کردند که با برگزاری یک کمپین، مبلغ ۱۸۰ هزار پوند برای خرید پرتره نقاشی شده توسط «مارگارت گیلیس» جمع آوری شده است.

«سیندی شوگرو» (Cindy Sughrue) مدیر موزه دیکنز گفت: از بابت بازگرداندن پرتره گمشده به خانه، بسیار هیجان زده و قدردان حمایت های سخاوتمندانه دریافت شده هستیم.

دیکنز زمانی که گیلیس پرتره اش را می کشید، یک ستاره ادبی نوظهور و در کشاکش نگارش کتاب «سرود کریسمس» بود.

پرتره دیکنز در حراجی آفریقای جنوبی فروخته شد و فرد خریدار پس از تحقیقات اینترنتی، دریافت که نقاشی به چهره دیکنز شبیه است. قرار است پرتره دیکنز از ۲۴ اکتبر (۲ آبان) در موزه دیکنز به نمایش درآید.

چارلز دیکنز نویسنده و منتقد اجتماعی انگلیسی بود. وی ۷ فوریه ۱۸۱۲ به دنیا آمد و ۹ ژوئن ۱۸۷۰ از دنیا رفت.

وی با رمان هایش، معروفترین شخصیت های تخیلی را خلق کرد و بسیاری او را بهترین رمان نویس دوره ویکتوریا در نظر می گیرند.

آثار وی در دوره حیاتش، محبوبیت بی سابقه ای یافت و منتقدان و فرهیختگان در سده بیستم، وی را نابعه ادبی نامیدند. رمان ها و داستان های کوتاه وی امروزه نیز همچنان مورد استقبال قرار می گیرد.

دیکنز به دلیل به زندان افتادن پدرش مجبور شد برای کار در کارخانه، ترک تحصیل کند. وی به رغم تحصیل رسمی، به مدت ۲۰ سال ویرایش یک هفته نامه را برعهده داشت.

وی ۱۵ داستان بلند، ۵ رمان کوتاه، صدها داستان کوتاه و مقالات غیرتخیلی نوشت. دیکنز همچنین برای دفاع از حقوق کودکان، آموزش و پرورش و اصلاحات اجتماعی تلاش می‌کرد.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

پروژه ۹۲۰۰ کیلومتری دلتای جدید؛ آیا مصر نیل دوم را خواهد ساخت؟ (+عکس)

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل

اشتراک گذاری :

آیا پدربزرگ شما هم نازی بود؟/ افشای حقایق تاریک اجداد آلمانی‌ها تنها با یک کلیک

بیشتر بخوانید:

چارلز دیکنز در «داستان دو شهر» چه می‌گوید؟

تماشاخانه