فیلم بیشتر »»
کد خبر ۶۶۲۶۲۹
تاریخ انتشار: ۱۰:۰۰ - ۲۵-۰۱-۱۳۹۸
کد ۶۶۲۶۲۹
انتشار: ۱۰:۰۰ - ۲۵-۰۱-۱۳۹۸

نخستین صدای یک زن از اعماق تاریخ ایران / یک زوج مقتدر؛ دو یادگاری ماندگار (+فیلم)

عصر ایران
تاریخ باستان ایران پر است از نوشته‌های مردان. تا امروز می‌دانیم که ملکه «ناپیرآسو»، نخستین زن ایرانی است که سه هزار سال پیش توانست با حک یک کتیبه، صدای خود را به ما برساند.

کیفیت پایین

کیفیت خوب

عصر ایران؛ محسن ظهوری - «من ناپیرآسو همسر اونتاش ناپیریشا هستم.» این نخستین صدای زن در تاریخ ایران است. صدایی از قدیمی‌ترین کتیبه یافت شده از یک زن در ایران؛ «ناپیرآسو»، همسر یکی از مقتدرترین شاهان ایران باستان، که ۲۰ سال بر جنوب غربی ایران در حوالی ایلام و خوزستان امروز حکومت می‌کرد. این داستان یادگاری‌های ارزشمندی است که از این زوج به جا مانده؛ تندیسی از ملکه «ناپیرآسو»، و معبدی از شوهرش شاه «اونتاش ناپیریشا»، یکی از منحصربه‌فردترین سازه‌های به‌جامانده از تاریخ ایران. داستان این زن و شوهر به ۳ هزار سال پیش برمی‌گردد؛ به زمانی که تمدن عیلام پس از گذشت ۱۵۰۰ سال، دوره جدیدی از تاریخ خود را آغاز کرده بود.
راز این داستان بزرگ را از اینجا فهمیدیم؛ مکانی در ۴۰ کیلومتری جنوب شهر شوش و کشف نیایشگاهی که حالا آن را به زیگورات چغازنبیل می‌شناسیم. اواخر دوره رضاخان بود که مهندسان شرکت نفت آجری کتیبه‌دار یافتند و آن را برای باستان‌شناسان فرستادند. کاوش‌ها در منطقه آغاز شد و به مرور بقایای معبدی از آن بیرون آمد که حالا ۲ طبقه و نیم و ۲۵ متر ارتفاع دارد و نشان می‌دهد در گذشته بنایی در ۵ طبقه با ارتفاع ۵۲ متر بوده.
پیدا شدن کتیبه‌ای در این بنای باستانی، راز سازنده آن را برملا کرد: «من اونتاش ناپیریشا، آجرهای طلایی را حکاکی کردم. من در اینجا این مأوا را برای خدایان گال و اینشوشیناک برپا کردم و این مکان مقدس را هدیه کردم، باشد که کارهای من که هدیه‌ای است برای خدایان گال و اینشوشیانک پذیرفته شود.»
اونتاش پادشاه قدرتمند سلسله «ایگه هالکی» از تمدن عیلام، با ساخت این معبد نام خود را در تاریخ ایران جاودانه کرد؛ نیایشگاهی ساخته شده به‌صورت زیگورات؛ بنایی خشتی که به‌صورت پلکانی به سمت آسمان می‌رود و سالم‌ترین و بزرگ‌ترین باقی‌مانده آن در جهان همین معبد است؛ جایی که امروز آن را زیگورات «چغازنبیل» به معنی «زنبیل وارونه» می‌خوانیم و در روزگار خودش، زیگورات «دوراونتاش» به معنی «شهر اونتاش» نام داشت.
«ناپیرآسو» همسر این شاه مقتدر بود که او را از تندیسی می‌شناسیم که سال ۱۲۸۲ در خرابه‌های شوش یافت شد. تندیسی که از ارزشمندترین یافته‌های تاریخی ایران است و حالا در موزه لوور پاریس قرار دارد. مجسمه‌ای بدون سر از برنز با کمتر از ۱.۵ متر ارتفاع که نزدیک به دو تُن وزن دارد.
از ناپیرآسو چیز زیادی نمی‌دانیم جز آن‌چه بر دامن تندیسش حک شده: «من ناپیرآسو، همسر اونتاش ناپیریشا هستم. هر کس که بخواهد مجسمه مرا تصرف کند، هرکس بخواهد آن را درهم بشکند، هرکس این کتیبه را خراب کند و یا نام مرا پاک کند، باشد که مورد غضب خدایان این‌شوشیناک، نیپی‌ریشا و کیری‌ریشا قرار گیرد و نام و نسلش از میان برداشته شود.»

برچسب ها: ناپیراسا ، ایلام ، زنان
ارسال به دوستان
captcha
رویترز: پروازهای ایران به اربیل و سلیمانیه متوقف می‌شود کرملین: به‌زودی نشست آمریکا، روسیه و اوکراین برگزار خواهد شد حضور قائم‌پناه در مراسم روز ملی عربستان بانک ملت و فرشید فرخ‌نژاد؛ بانکی بزرگ با برندی که هنوز باید روایت خود را کامل کند مدیران در هفته‌ای که گذشت چه روایتی از خود ساختند؟ اتحادیه گل و گیاه: رتبه ۱۷ تولید داریم، اما در صادرات ۱۰۷ هستیم مخبر: پرواز در منطقه یا برای همه آزاد است یا برای هیچ‌کس احمد خاتمی: بی حجاب ها هم شهروند این ملت هستند و حضور آنها در تجمعات کار خوبی است تغییر وضعیت تجارت ایران و عراق زیر ضرب آمریکا / هشدار مرکز اطلاعات مالی: خطر تبدیل ایران به «جزیره پرخطر» در منطقه جدی است اوکراین دو اسیر جنگی کره شمالی را به کره جنوبی منتقل کرد تغییر در شیوه دورکاری کارمندان دولت/ بخشنامه جدید هفته آینده ابلاغ می شود رئیس اسبق فدراسیون بوکس درگذشت رامبد جوان و اعترافی که دیر به آنتن رسید بازداشت اخلالگر ارزی در آذربایجان‌غربی با تخلف ۴۲ میلیون یورویی چاقوکشی در اورژانس ۱۱۵ شیراز