فیلم بیشتر »»
کد خبر ۶۳۹۶۹۴
تاریخ انتشار: ۱۲:۰۱ - ۲۰-۰۸-۱۳۹۷
کد ۶۳۹۶۹۴
انتشار: ۱۲:۰۱ - ۲۰-۰۸-۱۳۹۷

«شیرین و مجنونی که بابا میگفت» و «خدا لعنت کند سیاوش را» صحنه‌های کمیک در داستان‌هایی تراژیک

عصر ایران
در این کتاب نیز جمله پردازی‌های طنزگونِ خاصِ للِ گانی و روایتی صمیمی و به ظاهر ساده در داستان‌هایی با درون مایه ای تراژیک، قدرت روایی نویسنده را به رخ خواننده می‌کشد و او را تا پایان داستان همراه خود نگه می‌دارد.

طیبه نجیب*

"شیرین و مجنونی که بابا میگفت" و "خدا لعنت کند سیاوش را"  دو مجموعه داستان نوشته محمد للِ گانی دِزَکی ست که در یک سال اخیر توسط نشر کتاب نیستان، منتشر شده است. مجموعه ی اول شامل هشت داستان کوتاه است که در فضای روستایی اتفاق می افتند و رنگ و بویی بومی دارند.

جز داستان سوم این مجموعه که اتفاقی طنزگونه از شیطنتی کودکانه را روایت می‌کند، در دیگر داستان‌ها، لل گانی با به کار گیریِ  ظرافت‌هایی در حوادث پیش برنده و مضمون داستان، نشان می‌دهد برای داستان سرایی فقط به اسلوب و فرم آن توجه نمی‌کند بلکه برای محتوا و سطوح دیگر داستان نیز ارزشی ویژه قایل است. همچنین للِ گانی با به کار گیری ریزه کاریهای بکر در روایت و بهره گیری از  لحن‌های متفاوت به موازات محتوا و شرایط روحی راوی، بدون آنکه خواننده را اذیت کند به فرم خاصی از داستان گویی دست پیدا کرده است که نمونه ی بارز آن را در داستان "خالی من الکحول" میتوان دید.

شاید یکی دیگر از نقاط قوت داستان‌های للِ گانی همراه کردن صحنه‌های کمیک در داستانی تراژیک است. که در هر دو کتاب از این تکنیک استفاده کرده و از پس آن به خوبی بر آمده است و همین امر باعث دور شدنِ  خواننده از وادیِ احساسی گری است که خودِ این پیامد نیز نقطه ی قوتی دیگری در داستانهای این نویسنده ی چهارمحالی است.

وی در مجموعه ی دوم با نام "خدا لعنت کند سیاوش را" که شامل چهار داستان و همان حال و فضای بومی حاکم در مجموعه ی اول است، با بهره گیری از آیین‌های ملی و مذهبی، اقتباسی ظریف از اسطوره‌های ایرانی، و نیز گاهی وارونگی مضمونیِ  داستان‌هایی آشنا، مفاهیم مورد نظر خود را به خواننده انتقال می‌دهد؛ و حتی نشانه‌هایی از این وارونگی را در عنوان هر دو کتاب نیز می‌توانیم ببینیم.

 در این کتاب نیز جمله پردازی‌های طنزگونِ خاصِ للِ گانی و روایتی صمیمی و به ظاهر ساده در داستان‌هایی با درون مایه ای تراژیک، قدرت روایی نویسنده را به رخ خواننده می‌کشد و او را تا پایان داستان همراه خود نگه می‌دارد.

به گمان من،  با این دو مجموعه کار برای للِ گانی سخت شده است و سطح توقع خواننده برای کتاب‌های بعدی وی بالا می‌رود. گر چه در کتاب دوم، وی گامی بلندتر برداشته، و عمیق تر شدن درون مایه و تاویل پذیری داستان‌ها، ساختاری محکم با همان روایت‌های دلنشین و طنزِ به جا  للِ گانی را نویسنده ای خوش آتیه معرفی می‌کند.

*نویسنده

برچسب ها: طیبه تجیب ، رمان
ارسال به دوستان
captcha
تیم ملی ایران دوباره به مصاف ازبکستان و روسیه می‌رود حوثی‌ها در باب‌المندب؛ تهدید کشتیرانی و صادرات نفت عربستان حملات جنگنده های عربستان به یمن: هر ۲۲ دقیقه یک بار! سه نماینده ایران در آسیا؛ استقلال و تراکتور برای جبران، گل‌گهر برای اولین تجربه منبع آگاه: ایران برای باز کردن تنگه هرمز 7 شرط را از طرق واسطه به طرف آمریکایی اعلام کرده هشدار زرد هواشناسی مازندران؛ رگبار و رعدوبرق در ارتفاعات لینکلن MKZ مدل ۲۰۰۸؛ سدان آمریکایی که با چراغ های بسیار بزرگش شناخته می شد (+عکس) از خلاقیت های دوست داشتنی نوکیا در سال 2003 (+عکس) بازگشت متخصصان «روس اتم» به نیروگاه هسته ای بوشهر تصاویر هوایی از فورتالزا؛ شهر ساحلی برزیل (+عکس) ۳۲۰ هزار دانش‌ آموز ۱۷۰ میلیون سوال درسی را پاسخ دادند/ آمار شگفت‌ انگیز یک مدرسه آنلاین ویدیویی منتشر شد فراری 365 GT4 BB؛ نخستین 12 سیلندر جاده‌ای موتوروسط کمپانی (+عکس) یکی از جالب ترین فضاهای اداری جهان در کپنهاگ (+عکس) روند تغییر آراء به قطعنامه‌های ضد ایرانی در آژانس خانه تاتیکا؛ معماری مدرن مجارستان در سال ۱۹۶۹ (+عکس)