تاریخ:
پنجرهای متفاوت به آخرین روز حضور رهبر شهید انقلاب در تهران احمدینژاد و پروژه حذف سینمای مستقل
اصغر نعیمی در خبرآنلاین نوشت:
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام میشد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایههای مشكوك به عرصه تهیهكنندگی نبودیم. اینها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر میگرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست میداد و سینمای كمبنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بیمعیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام میشد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایههای مشكوك به عرصه تهیهكنندگی نبودیم. اینها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر میگرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست میداد و سینمای كمبنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بیمعیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
لینک کوتاه: کپی لینک
آکسیوس: ایران دو کشتی را در تنگه هرمز هدف قرار داد نشستن مداوم بیش از ۳۰ دقیقه با افزایش خطر مرگ ناشی از سرطان همراه است بررسی عملکرد کروز کنترل تطبیقی در خودروهای مجهز به جعبهدنده دستی ۳ حقیقت و ۱ باور اشتباه درباره میوه و قند خون خودروهای ۳ بعدی که ۲ بعدی شدند! / خطای دید یا واقعیت؟(+عکس) کشورهایی که هنوز اکثریت جمیعت آنها در روستاها سکونت دارند (+ اینفوگرافیک) بررسی رنگهای خودرو بر اساس میزان نیاز به نگهداری؛ از بیشترین تا کمترین چرا سکتههای قلبی بیشتر در ساعات اولیه صبح رخ میدهند؟ هشدار مسکو به کییف درباره حملات تلافیجویانه شدیدتر ۲ جوان بابلسری در دریای خزر غرق شدند علت ارسال پیامکهای ناخواسته به کارفرمایان تأمین اجتماعی مشخص شد آلمان: جنگ غیرمسئولانه ترامپ علیه ایران برای ما هزینه داشته است حاشیه مراسم بدرقه میلیونی؛ توهین به رئیس ستاد تشییع چند قدم با مردم مبعوثشده در جاده مخصوص کرج واکنش سازمان ملل به تعلیق کارت قرمز بازیکن آمریکا: ورزش هرگز نباید سیاسی شود