تاریخ:
تصاویری شوکه‌کننده از جاری شدن سیلاب در عظیمیه کرج 
درس نود و نه
بايست ، يا حداقل آهسته کن!
روزنامه آفرینش نوشت:
در ذات روزهاي آخر سال ، نوعي تقدير محاسبه و " دوره کردن " و بازگشت به گذشته ، وجود دارد. " تقدير " از آن جهت که قدر و اندازه گيري ، چارت و اشل بندي ، ليست و برنامه ريزي کردن ، ازسرگرمي هاي به جد گرفته شده ي ما انسان هاي عصر نوين است. عصري که در آن همه چيز با سرعت پيش مي رود و در برابر اين سرعت،تنها راه و چاره اي که انسان اين عصر انديشيده ، همانا برنامه ريزي، تهيه ي ليست و طبقه بندي " زمان " است.
اما در نهايت ، در محاسبه هاي آخر سال ، اغلب ما احساس مي کنيم که عقب مانده ايم ، کم آورده ايم و نتوانسته ايم با سرعت حوادث و رويدادها و آن چه که سازمان هاي اقتصادي – اجتماعي از ما انتظار داشته اند ، هم پا ، هم راه و هم آهنگ شويم. اغلب ما از آهنگ سرعت امور پيرامون مان ، عقب مانده و احساس درماندگي مي کنيم.
آن چه ايجاب هاي اجتماعي و اقتصادي عصر نوين از ما طلب مي کند،اگر نيک بنگريم ، خارج از توان جسماني و حساني ماست. قوانين و سازماندهي ها ، با ليست ها و برنامه ريزي هايي که به دست مان مي دهند ، به " انسانيت و حساسيت هاي معنوي " بي اعتنايند و به " جان " انسان به مثابه مانعي در جهت به روز و رسانه اي ( در معناي قابل دسترس بودن ) مي نگرند.
در روزهاي آخر اين سال سخت و پر درد و اندوه ، که آوار حوادث زميني و آسماني ، روح و جان اغلب ما را خليد و ما را در برابر تمام جرياناتي که با شتاب عبور کردند، بي دفاع و دست خالي گذاشت؛ وقت آن است که دمي بايستيم. بايستيم و به گذر پرشتاب هر چيزي در پيرامون خود ، بنگريم. اين بار به محاسبه ي نسبت هاي انساني خود با جريانات ، انتظارات و رويدادهاي تاريخي ، جغرافيايي و اتمسفري که در آن قرار داريم ، همچون يک تماشاچي ، بنگريم.
نسبت ماهوي ميان خود و همه ي اين ها را بسنجيم. آن چه مي خواهم در نهايت بگويم اين است که بسياري از جامعه شناسان و روان شناسان و متفکراني که در خارج از جهان زيستي ما تجربه و تنفس مي کنند، با توصيه هايي چون " مثبت انديشي " ، " تمرکز بر روي موفقيت " و نيز با تکرار مداوم " بخواه تا به دست بياوري " ما را بدون در نظر داشتن تجربه و تاريخ پيشيني که از سر گذرانده ايم ومي گذرانيم – واداشته است که براي هم مسيري با اين مارتن ناممکن براي ما ، وارد وادي ها و تجربياتي بشويم که سنخيتي با " روح و جان " شرقي و بسترهاي ديني و عرفي ما ندارد.
به يک فرمان " ايست " نيازمنديم. ما در آنات و لحظاتي هستيم که از ديدن و احساس عميق ادامه ي چرخش مداوم زمين و تکراربهار هستي در سرزمين مان ،خرسند و سرشاريم . ايست و مکث اگر در ما اتفاق بيفتد ،و ما با آن توان و پتانسيل ويژه ي تاريخي و جغرافيايي خود و نيز به مدد اين سرشاري ناب ، خواهيم توانست در حسابرسي ها و برنامه ريزي هاي خود، دوباره نگري و بازبيني کنيم و به " جان " شرقي " خود با تمام اقتضائاتش ، امکان يک برون ريخت و واکاوي در برنامه ريزي و ليست بندي بدهيم.
در ذات روزهاي آخر سال ، نوعي تقدير محاسبه و " دوره کردن " و بازگشت به گذشته ، وجود دارد. " تقدير " از آن جهت که قدر و اندازه گيري ، چارت و اشل بندي ، ليست و برنامه ريزي کردن ، ازسرگرمي هاي به جد گرفته شده ي ما انسان هاي عصر نوين است. عصري که در آن همه چيز با سرعت پيش مي رود و در برابر اين سرعت،تنها راه و چاره اي که انسان اين عصر انديشيده ، همانا برنامه ريزي، تهيه ي ليست و طبقه بندي " زمان " است.
اما در نهايت ، در محاسبه هاي آخر سال ، اغلب ما احساس مي کنيم که عقب مانده ايم ، کم آورده ايم و نتوانسته ايم با سرعت حوادث و رويدادها و آن چه که سازمان هاي اقتصادي – اجتماعي از ما انتظار داشته اند ، هم پا ، هم راه و هم آهنگ شويم. اغلب ما از آهنگ سرعت امور پيرامون مان ، عقب مانده و احساس درماندگي مي کنيم.
آن چه ايجاب هاي اجتماعي و اقتصادي عصر نوين از ما طلب مي کند،اگر نيک بنگريم ، خارج از توان جسماني و حساني ماست. قوانين و سازماندهي ها ، با ليست ها و برنامه ريزي هايي که به دست مان مي دهند ، به " انسانيت و حساسيت هاي معنوي " بي اعتنايند و به " جان " انسان به مثابه مانعي در جهت به روز و رسانه اي ( در معناي قابل دسترس بودن ) مي نگرند.
در روزهاي آخر اين سال سخت و پر درد و اندوه ، که آوار حوادث زميني و آسماني ، روح و جان اغلب ما را خليد و ما را در برابر تمام جرياناتي که با شتاب عبور کردند، بي دفاع و دست خالي گذاشت؛ وقت آن است که دمي بايستيم. بايستيم و به گذر پرشتاب هر چيزي در پيرامون خود ، بنگريم. اين بار به محاسبه ي نسبت هاي انساني خود با جريانات ، انتظارات و رويدادهاي تاريخي ، جغرافيايي و اتمسفري که در آن قرار داريم ، همچون يک تماشاچي ، بنگريم.
نسبت ماهوي ميان خود و همه ي اين ها را بسنجيم. آن چه مي خواهم در نهايت بگويم اين است که بسياري از جامعه شناسان و روان شناسان و متفکراني که در خارج از جهان زيستي ما تجربه و تنفس مي کنند، با توصيه هايي چون " مثبت انديشي " ، " تمرکز بر روي موفقيت " و نيز با تکرار مداوم " بخواه تا به دست بياوري " ما را بدون در نظر داشتن تجربه و تاريخ پيشيني که از سر گذرانده ايم ومي گذرانيم – واداشته است که براي هم مسيري با اين مارتن ناممکن براي ما ، وارد وادي ها و تجربياتي بشويم که سنخيتي با " روح و جان " شرقي و بسترهاي ديني و عرفي ما ندارد.
به يک فرمان " ايست " نيازمنديم. ما در آنات و لحظاتي هستيم که از ديدن و احساس عميق ادامه ي چرخش مداوم زمين و تکراربهار هستي در سرزمين مان ،خرسند و سرشاريم . ايست و مکث اگر در ما اتفاق بيفتد ،و ما با آن توان و پتانسيل ويژه ي تاريخي و جغرافيايي خود و نيز به مدد اين سرشاري ناب ، خواهيم توانست در حسابرسي ها و برنامه ريزي هاي خود، دوباره نگري و بازبيني کنيم و به " جان " شرقي " خود با تمام اقتضائاتش ، امکان يک برون ريخت و واکاوي در برنامه ريزي و ليست بندي بدهيم.
لینک کوتاه: کپی لینک
همه دشمنان رونالدو؛ از تن‌هاخ و مورینیو تا عجیب‌ترین درگیری با ترانسفرمارکت کنسرت‌های جدید کیهان کلهر در خارج از کشور آخرین آمار خسارات حوادث جوی در کشور/ از مصدومیت ۵۷۹ نفر تا جان‌باختن ۴ شهروند/ یک نفر مفقود شد دروازه‌بان ایرانی‌الاصل و رویای پیراهن شماره یک سوئد پرونده مسعود جوما در استقلال بسته شد؛ پرداخت کامل مطالبات بازیکن سابق بازی‌های آسیایی ناگویا رسما به پایان رسید بازگشت زویا پیرزاد پس از ۲۲ سال با یک رمان جدید ادعای جدید ترامپ درباره عقب نشینی هسته‌ای ایران بازگشت زودهنگام کریستیانو رونالدو به عربستان برای تمرین با النصر چه خبر از کنسرت‌های تهران و شهرستان‌ها (کدام خواننده؟ کجا؟ چه زمانی؟) فاجعه خاموش در قفسه داروخانه‌ها؛ وقتی برای دارو ۳.۵ میلیارد دلار نداریم، اما ۱۰۰ میلیارد دلار در دست تراستی‌هاست معمای محمدرضا دیانی؛ آیا خالق اسنوا برای پایان انحصار بازار آماده است؟ "ناگویا" پنجره فرصت یا سرمایه اجتماعی برای دولت؟ مشاور رهبری به امارات توپید فیلم جدید ایناریتو با بازی تام کروز نفروخت ؛ کارگردان‌های مکزیکی هالیوود به حمایت از او برخاستند!