فیلم بیشتر »»
کد خبر ۵۲۱۸۷۱
تاریخ انتشار: ۱۶:۰۳ - ۱۷-۱۱-۱۳۹۵
کد ۵۲۱۸۷۱
انتشار: ۱۶:۰۳ - ۱۷-۱۱-۱۳۹۵

واکنش امیریوسفی به نامه‌ اخیر اهالی رسانه

عصر ایران
این کارگردان سینمای ایران در پی نامه‌ی اخیر اهالی مطبوعات به دبیر جشنواره‌ی فیلم فجر مبنی بر درخواست نمایش فیلم «آشغالهای دوست داشتنی» در برج میلاد، نامه‌ای را منتشر کرد.
محسن امیر یوسفی در نامه‌ای تشکرآمیز از اهالی مطبوعات نوشت:«امسال هم بدون هیچ خبررسانی و در سکوت باز هم فیلمم را درجشنواره ثبت نام کردم و البته مثل قبل باز هم خبری نشد که نشد! ولی اینکه اهالی مطبوعات هنوز «آشغالهای دوست داشتنی» را از یاد نبردند برایم بسیار ارزشمند است.»

این کارگردان سینمای ایران در پی نامه‌ی اخیر اهالی مطبوعات به دبیر جشنواره‌ی فیلم فجر مبنی بر درخواست نمایش فیلم «آشغالهای دوست داشتنی» در برج میلاد، نامه‌ای را منتشر کرد که اختصاصا در اختیار ایسنا گذاشت.

در متن نامه‌ی محسن امیریوسفی آمده است: "نامه صد نفر از روزنامه‌نگاران و منتقدان سینمائی خطاب به دبیر جشنواره را با چشمی خندان و چشمی گریان خواندم. خندان برای این که انتظار این همه مهر و دیدن این همه پیگیری برای تماشای یک فیلم، فقط و فقط اتفاقی‌ست که می‌تواند اینجا بیفتد و همین باعث می‌شود از راهی که تا به امروز برای احقاق حق فیلمم رفته‌ام پشیمان نشوم. علت گریه هم که گفتن ندارد! چهار سال تلاش و فیلم نساختن و به هر دری زدن در وزارت ارشاد دولت اعتدال و باز در همان خانه اول ماندن، اشک هر کسی را در می آورد.

این چهارمین باری بود که در جشنواره‌های فجر دولت اعتدال تقاضای حضور فیلمم در جشنواره را داشتم. امسال هم بدون هیچ خبررسانی و در سکوت باز هم فیلمم را درجشنواره ثبت نام کردم و البته مثل قبل باز هم خبری نشد که نشد! ولی اینکه اهالی مطبوعات هنوز «آشغالهای دوست داشتنی» را از یاد نبردند برایم بسیار ارزشمند است.

چندین بار گفته‌ام و هنوز هم می‌گویم که «آشغالهای دوست داشتنی» فیلمی در مورد وحدت ملی، لزوم گفتگو در جامعه و پرهیز از فضای دوقطبی است، چیزی که نیاز ایرانِ امروز است.

ساخت این فیلم شش سال از عمر مرا گرفت که به همه روزهای آن افتخار می‌کنم. طنز تلخ ماجرا این‌ است که دولت قبل مجوز ساخت و حتی مشارکت در تولید این فیلم را داد ولی دولت اعتدال حتی مجوز نمایش برای یک سانس هم به این فیلم نداد، تکرار می‌کنم حتی یک سئانس!

ولی همانطور که در سه سال قبل گفتم اولین نمایش «آشغالهای دوست داشتنی» باید در ایران باشد و تا زمانیکه امید به عدالت نظام سینمائی دارم منتظر می‌مانم.

این نامه صد امضائی، تنها تقاضای یک نمایش فیلم در برج میلاد را دارد ولی بازتابی که در این نصف روز در برج میلاد دیدم این نکته را به من یادآوری کرد فیلم «آشغالهای دوست داشتنی» همانقدر که متعلق به طرفدارانش است متعلق به مخالفینش هم هست، چون ذات این فیلم درمورد همدلی و وحدت است.

از طرف خودم و همه عوامل سازنده «آشغالهای دوست داشتنی» از شما صد یار مطبوعاتی و از همه اهالی مطبوعات که در این چهار سال بی‌مهری جشنواره فیلم فجر، همراه و غمخوارمان بودید سپاسگزاری می‌کنم و امیدوارم به خواسته شما در تنها یک نمایش برای این فیلم، توجه شود.

فیلمی که من یکی از عوامل ساختش بودم و حاصل زحمت گروهی از بهترین و صبورترین عوامل سینمای ایران است، بازیگرانی چون شیرین یزدانبخش، حبیب رضائی، هدیه تهرانی، نگار جواهریان، اکبرعبدی، صابرابر و برادرم شهاب حسینی و نیز همراهانی چون تورج اصلانی، مصطفی خرقه پوش، سعید ملکان، محمدرضا دلپاک، محمود سماکباشی، پیام نبوتی، فریبا رهبر و علیرضا نسائی.

به امید نمایش «آشغالهای دوست داشتنی»"

ارسال به دوستان
captcha
پشت پرده سفر قاآنی و قالیباف به عراق/ چانه‌زنی برای حشدالشعبی؟ دیدار قالیباف با مشاور امنیت ملی عراق حمله هوایی اسرائیل به لبنان عراقچی: تهدید عملیات اقتصادی علیه ایران، برای انحراف افکار عمومی آمریکا از بحران مالی است قوه قضائیه: حکم اعدام قائم حسینی اجرا شد از ایستاده در غبار تا کلاغ؛ فیلمسازی پرشور در جستجوی جهان تازه ادعای اکسیوس: ارتش آمریکا یک کریدور کشتیرانی محرمانه در تنگه هرمز ایجاد کرده/ روزانه ۱۰ میلیون بشکه نفت از تنگه خارج می‌شود مذاکره با «مرد موشکیِ کوچک» در باتلاق ایران /تحلیلی از نیویورک‌تایمز آغاز کنکور ۱۴۰۵ با رقابت داوطلبان گروه آزمایشی علوم تجربی ارمنی‌های اصفهان در حال انجام مراسم «دعای باران»؛ یک قرن قبل (عکس) یک قدم نزدیک‌تر به اینترنت کوانتومی؛ سخت‌ترین آزمون در مسافت ۶۲ کیلومتری پشت سر گذاشته شد سرعت جنگنده آمریکایی F-35 Lightning II چقدر است؟ + مقایسه با سایر جنگنده‌ها امروز با احمد شاملو: خشم ِ کوچه در مُشت ِ توست (+فایل صوتی) محمد مهاجری: این مجلس نه صلاحیت تصویب قانون نفوذ را دارد نه تخصصش را مسعود کوثری: خشم شهریِ «ناجنبش ها» و بیکاران، یک بمب ساعتی است که زیر جامعه و حکومت قرار دارد