بازگشت وندی شرمن به دانشگاه هاروارد

معاون وزیر خارجه امریکا در امور سیاسی با اعلام این خبر که ماه اکتبر وزارت امور خارجه را به مقصد دانشگاه هاروارد ترک می کند، گفت: ایرانی ها را بهتر درک می کنم.
 
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از پایگاه اینترنتی شبکه خبری سی ان ان، وندی شرمن علاوه بر هدایت هیئت امریکا در مذاکرات هسته ای ایران در مدت تصدی معاونت وزارت امور خارجه آمریکا در امور سیاسی به بیش از پنجاه کشور سفر کرده است.
 
سی ان ان اعلام کرد، وی اغلب به عنوان فرد شماره سه وزارت امور خارجه آمریکا به مکان هایی نظیر لیبی ، سومالی ، عراق و افغانستان سفر کرده و همچنین در جلسات مذاکرات طولانی با ایرانی ها نیز حضور داشته است.
 
 شرمن دو سال آخر کاری اش را به ترن هوایی تشبیه کرد و گفت:« چهار سال آخر زندگی کاری ام بسیار فشرده بوده است.»
 
به نظر می رسد نخستین وظیفه شرمن در بخش خدمات اجتماعی وی را برای مذاکرات هسته ای آماده کرده است، اما شرمن گفت: از این تجربیات با همتاهای ایرانی اش استفاده کرده است.
 
 سی ان ان نوشت، شرمن باید وحدت گروه پنج بعلاوه یک را حفظ می کرد و باتوجه به اشتیاق چین و روسیه برای قبول توافقی ضعیف تر و موضع سختگیرانه فرانسه و انگلیس در مقاطعی که حتی سختگیرانه تر از مواضع آمریکا بود، این کاری آسان نبود.
 
شرمن گفت: من در هدایت این تیم مسئولیت سنگین و بزرگی را احساس می کردم اما آنچه را که در تلاش برای دستیابی به آن بودیم ، درک می کردم.  
 
 شرمن در هاروارد به عنوان یکی از اساتید مقیم موسسه سیاسی و استاد برجسته مرکز علم و امور بین المللی بلفر دانشگاه هاروارد کار می کند.
 
 از آنجا که شرمن یکی از افراد مورد اعتماد و نزدیک به هیلاری کلینتون وزیر خارجه سابق و نامزد دموکرات ها در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا است نام وی به عنوان وزیر امور خارجه احتمالی آمریکا درصورت پیروزی کلینتون در انتخابات مطرح است.
 
 شرمن گفت: اگر چه شاید به کلینتون به صورت غیررسمی در آینده مشورت بدهد اما قصدی برای پیوستن به ستاد تبلیغاتی وی ندارد.
 
 خروج شرمن از وزارت امور خارجه آمریکا و بخش اعظم مقامات ارشدی که با ایران مذاکره کردند به غیر از جان کری سوالاتی را مطرح می کند مبنی بر اینکه چه کسی بر اجرای توافق هسته ای با ایران درصورت تصویب در کنگره نظارت و پشتیبانی می کند.
 
شرمن که سالهای بسیاری را در کنار ایرانی ها سپری کرده است، گفت: آنها را بهتر درک می کند اما درباره پتانسیل بهبود روابط ایران و آمریکا واقع گراست.