آمارهایی که اعلام نمی شود!

ایرنا: آمار و ارقام، مهمترین ابزار ارزیابی عملکرد گذشته و مقایسه با حال و همچنین برنامه ریزی برای آینده است.

نبود آمار دقیق یکی از معضلات جدی سازمان ها و نهادهای مختلف است؛ در نظام سلامت نیز آمارها اهمیتی دو چندان می یابند.

در برخی موارد مربوط به نظام سلامت، هنوز مطالعات دقیقی برای احصای آمار انجام نشده، بطور مثال اینکه گاهی خبرنگاران در یک گزارش خبری خود می خواهند بدانند چند درصد مبتلایان به یک بیماری روانی، کودکان هستند، این آمار معلوم نیست یا شاید مسوولان مربوطه اطلاعی ندارند.

در این بین اما بویژه در سال های اخیر، وزارت بهداشت اقدام به اجرای طرح های میدانی و پیمایشی برای احصای آمار انواع بیماری ها و مشکلات سلامت جامعه کرده است.

جالب است که با وجود اینکه برخی آمارها در وزارت بهداشت احصا شده، اما مسوولان ذیربط از بیان آنها خودداری می کنند.

بطور مثال مطالعاتی در زمینه درآمد و سوءتغذیه سالمندان کشور انجام شده اما مسوولان حاضر نیستند اعلام کنند که چند درصد سالمندان سوءتغذیه دارند یا چند درصد آنان هیچ درآمدی ندارند.

آمار سوءتغذیه کودکان بویژه در مناطق محروم نیز پنهان مانده و یکی از مسوولان در این زمینه گفته بود که بیان این مسایل دردسر آفرین است.

پنهان کاری در بیان آمار البته پیش از این نیز در نظام سلامت وجود داشته، بطور مثال چند سال پیش مسوولان بهداشتی تا مدتی از بیان آمار مبتلایان به وبا در کشور خودداری می کردند تا اینکه بطور ناگهانی این بیماری تبدیل به یک اپیدمی گسترده شد.

برخی افراد نیز معتقدند که وزارت بهداشت، آمار دقیقی از بیماری هایی که ارقام رسمی آنها را اعلام می کند، ندارد.

بطور مثال وزارت بهداشت آمار مبتلایان به ایدز را بیش از 27 هزار نفر اعلام می کند درحالیکه منابع دیگر آن را حدود یکصد هزار نفر می دانند.

پنهان ماندن آماری مانند آمار سوءتغذیه کودکان یا سالمندان که بطور مستقیم به سلامت عده زیادی از مردم ارتباط دارد، موجب شود این آمارها از دسترس همه اقشار حتی خبرنگاران که پل ارتباطی مردم و مسوولان محسوب می شوند نیز پنهان بماند و خبرنگاران نتوانند پیگیری های لازم را برای رفع این مشکل انجام دهند.