تاریخ:
اعتراض به قیمت بنزین، سخنرانی ونس را مختل کرد 
درس نود و نه
در حاشیه سخنان نائب رئیس مجلس درباره آتش زدن منابع کشور در دوران احمدی نژاد
چرا گریه کنیم؟ رسیدگی و مجازات کنید!
در صحنه ای از فیلم «سگ کُشی» ساخته بهرام بیضایی از«گلرخ» که فریاد می کشد می پرسند «چرا به جای این که گریه کنی فریاد برمی آوری؟» او پاسخ می دهد: «گریه هامان را کرده ایم. حالا وقت فریاد است.»
عصر ایران؛ سروش بامداد - « در اوج تحریم ها و محدودیت های ارزی منابع خودمان را آتش زدیم که اگر مصیبت آن را بخوانم همه شما گریه می کنید.»
این سخن را حجت الاسلام محمد حسن ابوترابی فرد نایب رییس مجلس شورای اسلامی در یک نشست قرآنی و در جمع کارشناسان سازمان تبلیغات اسلامی و درباره دوران احمدی نژاد بر زبان آورده است. تا با این جمله مواجه می شویم این پرسش در ذهن متبادر می شود که چرا همان هنگام مقابله نکردید که به ذکر مصیبت نیاز نیفتد؟ اما نمی خواهیم بر این سخن توقف کنیم و گوینده را که صداقت به خرج داده سرزنش کنیم. از منظری دیگر می توان گفت چرا گریه؟ هر چند ایشان از ضمیر جمع استفاده کرده و گفته اند «آتش زدیم» اما منظورشان قطعا خودشان نبوده چرا که قدرت اجرایی نداشته و در واقع می خواهد بگوید «آتش زدند».
درست است که ارزهای سوخته بازنمی گردد اما آتش زنندگان چرا نباید محاکمه و مجازات شوند؟ چرا مصیبت بخوانیم و گریه کنیم؟ چرا این افراد را که چه بسا بعضا مدعی و طلبکار هم باشند معرفی و مجازات نکنیم؟
در صحنه ای از فیلم «سگ کُشی» ساخته بهرام بیضایی و در سکانس «سنگستانی ها» از «گلرخ» با بازی مژده شمسایی که فریاد می کشد می پرسند «چرا به جای این که گریه کنی فریاد برمی آوری؟» او پاسخ می دهد: «گریه هامان را کرده ایم. حالا وقت فریاد است.»
آنچه بر سر منابع ارزی در سال های مورد اشاره نایب رییس مجلس رفته نیز بی شباهت به مضمون فیلم «سگ کُشی» نیست. در این فیلم هم آدمی -که تازه پایان فیلم در می یابیم بی سبب با او همدلی می کردیم - با پول دیگران به آلاف و الوفی رسیده بود.
درباره این جفاها چه «حیف» کرده باشند و چه «میل» چرا گریه کنیم؟ نمی خواهیم مثل «گلرخ» فیلم بیضایی بگوییم وقت فریاد است و نمی خواهیم مانند مال باختگان خود قانون را به اجرا درآوریم. می خواهیم که مسببان این «حیف و میل» بی سابقه را پای میز محاکمه ببینیم تا بگویند چگونه به خود اجازه دادند پول داروی بیمار سرطانی را صرف کار دیگری کنند؟
مصیبت ها را ما جماعت روزنامه نگار خوانده ایم. نمی خواهیم بگوییم مصیبت دیدیم یا ندیدیم. می خواهیم بگوییم نه وقت مصیبت خوانی است نه گریه. وقت رسیدگی است. کاش آقای ابوترابی فرد اهل فیلم و سینما هم بود و سکانس سنگستانی ها در فیلم سگ کُشی را می دید.
این سخن را حجت الاسلام محمد حسن ابوترابی فرد نایب رییس مجلس شورای اسلامی در یک نشست قرآنی و در جمع کارشناسان سازمان تبلیغات اسلامی و درباره دوران احمدی نژاد بر زبان آورده است. تا با این جمله مواجه می شویم این پرسش در ذهن متبادر می شود که چرا همان هنگام مقابله نکردید که به ذکر مصیبت نیاز نیفتد؟ اما نمی خواهیم بر این سخن توقف کنیم و گوینده را که صداقت به خرج داده سرزنش کنیم. از منظری دیگر می توان گفت چرا گریه؟ هر چند ایشان از ضمیر جمع استفاده کرده و گفته اند «آتش زدیم» اما منظورشان قطعا خودشان نبوده چرا که قدرت اجرایی نداشته و در واقع می خواهد بگوید «آتش زدند».
درست است که ارزهای سوخته بازنمی گردد اما آتش زنندگان چرا نباید محاکمه و مجازات شوند؟ چرا مصیبت بخوانیم و گریه کنیم؟ چرا این افراد را که چه بسا بعضا مدعی و طلبکار هم باشند معرفی و مجازات نکنیم؟
در صحنه ای از فیلم «سگ کُشی» ساخته بهرام بیضایی و در سکانس «سنگستانی ها» از «گلرخ» با بازی مژده شمسایی که فریاد می کشد می پرسند «چرا به جای این که گریه کنی فریاد برمی آوری؟» او پاسخ می دهد: «گریه هامان را کرده ایم. حالا وقت فریاد است.»
آنچه بر سر منابع ارزی در سال های مورد اشاره نایب رییس مجلس رفته نیز بی شباهت به مضمون فیلم «سگ کُشی» نیست. در این فیلم هم آدمی -که تازه پایان فیلم در می یابیم بی سبب با او همدلی می کردیم - با پول دیگران به آلاف و الوفی رسیده بود.
درباره این جفاها چه «حیف» کرده باشند و چه «میل» چرا گریه کنیم؟ نمی خواهیم مثل «گلرخ» فیلم بیضایی بگوییم وقت فریاد است و نمی خواهیم مانند مال باختگان خود قانون را به اجرا درآوریم. می خواهیم که مسببان این «حیف و میل» بی سابقه را پای میز محاکمه ببینیم تا بگویند چگونه به خود اجازه دادند پول داروی بیمار سرطانی را صرف کار دیگری کنند؟
مصیبت ها را ما جماعت روزنامه نگار خوانده ایم. نمی خواهیم بگوییم مصیبت دیدیم یا ندیدیم. می خواهیم بگوییم نه وقت مصیبت خوانی است نه گریه. وقت رسیدگی است. کاش آقای ابوترابی فرد اهل فیلم و سینما هم بود و سکانس سنگستانی ها در فیلم سگ کُشی را می دید.
لینک کوتاه: کپی لینک
عکس یادگاری «مرادخان» و پسرانش «امیر و درویش»؛ 135 سال قبل قالیباف: آمریکایی ها اخیراً از طریق میانجی پیشنهادهایی مطرح کردند / تا زمانی که ۷ شرط ما محقق نشود، تنگه هرمز باز نخواهد شد دیگر نگویید «نوبنیاد» بگویید «دریاسالار شمخانی» دلار سهمیه‌ای امروز 257 هزار تومان شد/دومین روز عرضه 10 هزار دلاری ورزش منظم سیستم ایمنی را در سطح سلولی تغییر می‌دهد کره شمالی یک موشک رادارگریز مجهز به هوش مصنوعی آزمایش کرد! عملِ رادیکال کسل شدن: چرا باید ۲۰ دقیقه در روز حوصله‌سررفتن را تمرین کنیم؟ ۱۰۰ سال با نوبل ادبیات/ تناقض همیشگی: جایزهٔ معتبر جهانی با داوری حلقهٔ محلی ۱۸ نفره!/ فهرست رسمی را با پیش بینی ها و شرط بندی ها اشتباه نگیریم پودر پروتئین را با این ۵ نوشیدنی مخلوط نکنید صادرات گوجه‌فرنگی پس از 3 هفته دوباره آزاد شد انتخاب رشته‌های بدون آزمون در کنکور ۱۴۰۵ چگونه است؟ اگر با رقیق کردن اورانیوم 60 درصد موافقت کرده بودیم، جنگ نمی شد پگاسوس چگونه به گوشی وزیران اسپانیا نفوذ کرد؟ شاه عباس در کتاب اروپایی‌ها (عکس) تصادف زنجیره‌ای در اتوبان قم-کاشان/ یک کشته و ۱۵ مصدوم
ولی کو گوش شنوا؟
اون موقع که باید برخورد میکردند همه هم صدا بودند که تحریمها بی اثره و خیلیها هم برای دولت کف و سوت میزدند.
الان هم فقط صداتون در میاد کاری نمیکنید چرا؟
چه گویم که ناگفتنم بهتر است
ممنون.