دعوت از استراو؛ نشانه ای از روحانی مصمم

عصر ایران - دعوت از جک استراو وزیر خارجه پیشین بریتانیا از سوی حسن روحانی رییس جمهور منتخب بر خلاف تهدیدها و مخالفت هایی که از جانب برخی نمایندگان تندرو مجلس صورت گرفت، نشان از عزم روحانی در پیمودن راهی است که در جریان شعارها و برنامه های ارایه شده اش در دوران مبارزات انتخاباتی سر داده است.

مخالفان روحانی این روزها هم از سویی سعی در مصادره رییس جمهور منتخب می کنند و از سوی دیگر بر خلاف برنامه ها و شعارهای رییس جمهور منتخب در ایام تبلیغات انتخاباتی سعی دارند گزینه های کابینه روحانی را که با شعارها و برنامه های " اصلاحی و اعتدالی " هماهنگ هستند، محدود کنند و افراد و گزینه های خود را به رییس جمهور منتخب تحمیل کنند؛

اما دعوت روحانی از استراو به عنوان یک نمونه نشان دهنده این واقعیت است که ظاهرا "گوش روحانی" بدهکار این قسم از مخالفان خود نیست و به صورت قاطعانه و بی توجه به تهدیدها و خط و نشان های محافل افراطی مخالف خود در مجلس و دیگر نهادها، در کار آماده کردن تیم کابینه خود برای اجرای سیاست هایی است که وعده آن را به مردم داده و اکثریت مردم هم با رای به روحانی ، نشان دادند که اجرای این شعارها و برنامه ها را می خواهند.

این اقدام روحانی برخلاف تهدیدات خارج از قاعده و عرف برخی نمایندگان مبنی بر " استقبال از استراو با گوجه" و یا "حمله به استراو در صورت حضور به مجلس" می تواند نشانه ای مثبت از این مساله باشد که روحانی تنها در ایام تبلیغات انتخاباتی شعار " اعتدال" را سر نداده بلکه در عمل به این شعار پای بند است؛

دعوت از استراو برای مراسم تحلیف نشانه ای از سیاست های اعتدال گرایانه رییس جمهور منتخب است چرا که این کار هم در عرصه سیاست خارجی بر خلاف نظر و سیاست های محافل افراطی و دست راستی جنگ طلب در آمریکا و اسراییل است و هم در عرصه داخلی ایستادگی بر مشی اعتدال و تن ندادن به خواست های افراطیونی که طی هشت سال گذشته اجرای سیاست های آنها کشور و مملکت را به وضع کنونی کشانده است، عین مشی " اصلاح طلبانه و اعتدال" است.

هر چند وزیر خارجه پیشین بریتانیا اعلام کرده است که به دلیل برخی مشکلات خانوادگی در مراسم تحلیف روحانی شرکت نمی کند اما در هفته های آینده برای دیدار با رییس جمهور جدید ایران به تهران سفر خواهد کرد، اما نفس دعوت از سیاست مداری همچون استراو و اعلام سفر وی در هفته های آتی به تهران می تواند نقطه آغازی مطلوب برای سیاست خارجی دولت یازدهم باشد.