کد ۲۷۲۷۴۳
انتشار: ۲۱:۴۰ - ۲۲-۰۲-۱۳۹۲

حقیقت را اگر می شد شبی افسانه می کردم

 

  دلم را چون اناری کاش یک شب دانه می کردم
به دریا می زدم در باد و آتش خانه می کردم

چه می شد آه ای موسای من، من هم شبان بودم
تمام روز و شب زلف خدا را شانه می کردم
  
نه از ترس خدا، از ترس این مردم به محرابم
اگر می شد همه محراب را میخانه می کردم

اگر می شد به افسانه شبی رنگ حقیقت زد
حقیقت را اگر می شد شبی افسانه می کردم
 
چه مستی ها که هر شب در سر شوریده می افتاد
چه بازی ها که هر شب با دل دیوانه می کردم

یقین دارم سرانجام من از این خوبتر می شد
اگر از مرگ هم چون زندگی پروا نمی کردم
 
سرم را مثل سیبی سرخ صبحی چیده بودم کاش
دلم را چون اناری کاش یک شب دانه می کردم

از وبلاگ آناهیتا (زنان بلاگ)

 
برچسب ها: شعر
ارسال به دوستان
قیمت یک میلیون دلاری یک «کتاب آخرالزمانی» که در قلعۀ قدیمی پیدا شد جغرافیا؛ متحد پنهان ارتش‌های کوچک در برابر قدرت‌های بزرگ چگونه یک دهقان امپراتور چین شد؟ چرا مغز پیشاپیش برای از دست دادن عزیزانمان عزاداری می‌کند؟ بلاگری برای پدوفیل‌ها! زندگی دوگانه ستارخان؛ قهرمان مشروطه با گذشته‌ای پرحاشیه درمان بی‌خوابی مزمن با یک روش غیردارویی؛ مغز را دوباره به خواب عادت دهید فرق صبوری کردن با تحمل رفتار نادرست چیست؟ از رانندگی تاکسی تا نگهبانی شبانه گاوها/ شغل نویسندگان مشهور جهان چه بود؟ پنج دلیل شکست آلمان از اتحاد جماهیر شوروی در جبهه شرقی چرا دیوارهای اتاق موسیقی عالی‌قاپو پر از کوزه‌های توخالی است؟ راز آکوستیکی معماران صفوی (+عکس) برج‌های ثروت‌ساز اصفهان؛ وقتی فضولات کبوترها به طلا تبدیل می‌شدند(+عکس) اولین شغل هیتلر، استالین، قذافی و ... چه بود؟ دمنوش هسته خرما؛ نوشیدنی گرم و مقوی در روزهای سرد سال ماجرای عقاب چوبی که هفت سال برای روسیه از آمریکا جاسوسی می‌کرد