ورزش ایران، نیازمند مدیر اقتصادی است

این روزها ، سخن از گزینه پیشنهادی رئیس جمهور برای وزارت ورزش و جوانان ، بسیار است ؛ یکی درباره لزوم سوابق ورزشی وزیر سخن می گوید و دیگری توانمندی های مدیریتی محمد عباسی را یادآور می شود و افرادی هم مخالف وزارت او هستند.

با این حال ، به نظر می رسد در میان این بحث های جدی - که گاه رنگ و بوی جناحی هم به خود می گیرند - جای یک موضوع بسیار مهم و حیاتی خالی است و آن ، موضوع استراتژیک "اقتصاد ورزش" است.عباسی

واقعیت این است که ورزش ایران ، تنها از عدم حضور مدیران ورزشی لطمه نخورده ، بلکه شاید بتوان گفت ورزش ما ، به خصوص ورزش حرفه ای ، به دلیل برخوردار نبودن از مدیران اقتصادی به این حال و روز نزار افتاده است.

ورزش در جهان امروز ، فقط وسیله ای برای سلامتی و نشاط و سرگرمی نیست بلکه یک مقوله بزرگ و پیچیده اقتصادی به شمار می رود.
به عنوان مثال در فصل 2009 -2010 لیگ های فوتبال اروپایی ، گردش مالی لیگ های اصلی 16 میلیارد و 300 میلیون یورو بود. در این فصل ، لیگ برتر انگلیس 2 و نیم میلیارد یورو درآمد داشت.

این فقط گوشه ای از مسائل مالی در جهان ورزش است. حضور باشگاه ها در بورس های معتبر و خرید و فروش سهام آنها ، تبلیغات ، اسپانسرینگ ، نقل و انتقالات ، مالیات ها و ... همه و همه منظومه ای اقتصادی شکل می دهند که به مثابه موتور محرکه  ، چرخ های ورزش را می چرخانند ؛ موتوری که عامه مردم آن را نمی بینند و تنها به آنچه در زمین های مسابقات رخ می دهد توجه دارند.

ورزش ایران نیز از اوضاع اسفناک کنونی هرگز رهایی نخواهد یافت مگر آن که اقتصاد در آن به صورت جدی دیده و تعریف شود. اقتصاد ورزش در ایران ، تنها به تزریق پول های بی حساب و کتاب به بدنه ورزش تعریف شده است و حال آن که اقتصاد ورزش ، یعنی مدیریت اقتصادی ورزش و این مهم ، تنها از عهده متخصصان و مدیران مجرب اقتصادی برمی آید و الا ممکن است کسی تمام عمرش را در میدان های ورزشی دویده باشد و مدال های رنگارنگی هم گرفته باشد ولی هنوز نداند مجمع عمومی چیست و ترازنامه یعنی چه ؟!

طبق برنامه های مصوب در حوزه ورزش ، قرار است ورزش ایران ، اقتصادی و حرفه ای شود.سهام باشگاه ها به بورس برود ، باشگاه ها ترازنامه داشته باشند و مقررات مالی همانند شرکت های تجاری درباره آنها اعمال شود و شفاف سازی مالی صورت بگیرد. حتی حضور تیم ها در مسابقات لیگ نیز تابعی از شفافیت های مالی و تعهدات باشگاه ها خواهد شد.

این ها ، همگی چشم انداز تعریف شده برای ورزش اند و در چنین شرایطی ، وزارت ورزش شرکت های اقتصادی بزرگی رارهبری و نظارت خواهد کرد که کارشان "صنعت ورزش" است؛درست مانند وزارت صنایع که ناظر بر شرکت هایی است که مثلاً کارشان تولید خودروست.

بنابراین ، در دوره جدید ورزش ایران ، به کار گیری "مدیر اقتصادی" ، نه یک گزینه از بین گزینه های دیگر ، که یک الزام گریز ناپذیر است.
به نظر می رسد ، فردی مانند محمد عباسی که سال ها در رأس یکی از وزارتخانه های اقتصادی کشور بوده و عملکرد موفقی هم داشته است ، می تواند انتخاب خوبی برای ورزش کشورمان باشد ؛ شاید یک مدیر ارشد اقتصادی بتواند ورزش ایران را به سمت تحول ببرد ، مدیری که با داشتن سمت نائب رییسی فدراسیون جهانی کبدی ، با جنس ورزش و روابط بین المللی آن نیز آشناست.