هشدار آیت الله جوادی:اگر علما منبر را ترك كنند، اینجا هم مثل پاكستان كار دست ذاكرین می‌افتد

  آیت الله جوادی آملی دام ظله در سالهای اخیر در درس تفسیر خود به مناسبت آغاز ماه محرم و تبلیغ طلاب توصیه های مهمی به مبلغان داشته اند كه برخی شواهد و قرائن از كم توجهی به این هشدارها حكایت می كند و «آینده» در آستانه حلول ماه محرم این گفتار منتشر نشده را با هدف استفاده روحانیون و خطبا و جامعه هیئات و بهره بردن از آن، منتشر می كند.

 این استاد برجسته تفسیر و اخلاق با اشاره به گوشه هایی از تاریخ و دوران معاویه هشدار دادند:اگر خدای نكرده هدایت و خرافات‌روبی و زدودن عوام‌زدگی نباشد، ممكن است خدای ناكرده بر سر اسلام بیاید آنچه را كه «امویّ»ها آوردند.

ایشان با اشاره به تجربه پاكستان، ضمن توصیه به علما و روحانیون جهت حفظ سنگر منبر تاكید كردند: جریان كربلا را به دست هركسی ندهید. البته با مداح هم در نیفتید و اینها را توجیه كنید.


در سخنان این مرجع تقلید آمده است:

 .... و چون در آستانه محرمید و شما تشریف می برید[تبلیغ]، می بینید اگر خدای نكرده تبلیغ و ارشاد نباشد ، هدایت نباشد و خرافات‌روبی نباشد و عوام‌زدگی را زدودن نباشد، ممكن است خدای ناكرده بر سر اسلام بیاید آنچه را كه «امویّ» آوردند. ابوریحان بیرونی در كتاب «تحقیق‌ماللهند» كه اسرار هند را بررسی كرده می‌گوید معاویه برای تشكیل حكومتِ سرمایه و ثروت و زر‌اندوزی، بعد از اینكه در سال پنجاه و سه هجری بخشی از مناطق بت‌پرست را فتح كرد، بتهای ارزنده ظاهری آن مناطق بت‌پرست را آورد و دربار خود را مرصّع و مزیّن و مذّهب كرد و از راه كشتی به هند فرستاده تا سلاطین بت‌پرست هند این بتهای مزیّن و مذهّب را به اعلی القیم بخرند.

خب این یك خلیفه مسلمانها است! جانشین پیغمبر است و از بت‌فروشی دارد مایه می‌گیرد! ببینید جریان وجود مبارك سید الشهداء دیگر ضروری شد، دید دیگر هیچ چاره ای ندارد. این آمده گفته «الایالة لا الدیانة» مملكت، نه دیانت. نه تنها سیاست از دیانت جدا است بلكه در تعارض، سیاست مقدّم است. كار به اینجا رسید. بعد از آن طولی هم نكشید كه معاویه هم به هلاكت رسید چون در سال 54 و 55 هم این بت‌فروشی شروع شد و بعد معاویه هم به هلاكت رسید و سال 61 شد و وجود مبارك سیدالشهداء (سلام الله علیه) قیام كرد.

شما بزرگواران حامل یك چنین پیامی هستید تا برای شما ممكن است منبر را ترك نكنید و جریان سیدالشهداء شرف دنیا و آخرت ما است. مبادا كسی خدای ناكرده خیال بكند كه این منبرها آدم را كوچك می‌كند كه اگر خدای ناكرده این فكر باشد، اینجا هم متأسفانه نظیر پاكستان می شود كه كار به دست «ذاكرین» می‌افتد كه علماء آنجا مهجورند و كسی حرف علماء را گوش نمی‌دهد. شما ببینید در بعضی از روستاها یا شهرهای حتی خود مركز، متأسفانه بعضی از حسینیه‌ها را مداح ها دارند اداره می‌كنند نه علماء. وقتی كسی كه اهل سخن باشد و اهل استدلال باشد فاصله بگیرد و منبر را رها بكند، مردم كه جریان عزاداری را كه ترك نمی‌كنند. اگر یك عالم بزرگواری یك تحصیل كرده‌ای یك جوان فاضلی یك سخنران دینی متعهد و متدینی اداره نكند بالاخره با همین خوابها اداره می‌شود.



 منبر را ترك نكنید این یك و با هیئات هم هماهنگ باشید دو. این عزیزانی هم كه علمدار و پرچمدارند، اینها یك قدری نیروی جوان‌اند با خواهش، می‌شود از آنها خواهش كرد كه شما سینه هر چه بخواهید بزنید، عزاداری كنید زنجیر بزنید اینها به جا است اما آن علم و آن آهن سرد بی‌خاصیت را برای چه بلند می‌كنید؟! اینها را می‌شود دوستانه در همان ایام دهه، روز سوم چهارم پنجم قبل از عاشورا، اینها را آدم توجیه بكند و از صدا و سیمای منطقه‌هایتان هم بخواهید وقتی فیلم‌برداری می‌كنند این آهنهای سرد و علم ها را نشان ندهند، آن خروش مردمی را نشان بدهند.

مسائل دیگر قابل تدبیر و اداره كردن صحیح است ولی جریان كربلا رو به دست هركسی ندهید. با مداح هم در نیفتید؛ اینها را توجیه كنید. كم كم هم مردم عاقلتر می شوند هم هیئت امناء متفكرتر می شوند هم اینها روشنتر میشوند. با خواب و قصه های غیر صحیح نمی شود دین را حفظ كرد.

در جریان قمیین، بعضی از علمای بزرگوار قم به جرم اینكه بخشی از روایات ضعیف رو نقل میكردند همین علمای قم تبعیدشان كردند كه این بزرگان قم، این را از اینجا بیرون كردند كه چرا روایات ضعیف را نقل می‌كنی. چه رسد به اینكه انسان بیاید شرف دنیا و آخرت كه سیدالشهداء است با خواب و با یك چیزهایی كه معتبر نیست...!


مگر مقتل كم است ،مگر مصیبت كم است ،مگر حرفهای گدازنده كم است مگر اشعاری كه ترجیع بند گونه بعد از مرحوم محتشم كاشانی، سرایندگان فخرآور ما گفتند كم است. همین ترجیع بندی كه مال مرحوم محتشم كاشانی است خیلیها هم به همان وضع شعر گفتند؛ آنها پوست و استخوان آدم را می‌سوزاند اگر كسی اهل معرفت باشد دیگر لازم نیست كه حتماً آن حرفهایی كه معقول نیست مقبول نیست منقول نیست آنها را آدم نقل بكند.

...ما هم نباید در بیفتیم خدای ناكرده با كسی. مخالفت بكنیم و این وسیله‌ای بشود برای رنجش و چالش. هر چیزی برای خودش یك راه دارد ﴿قُولاَ لَهُ قَوْلاً لَّیِّناً﴾ این گفتار نرم خیلی اثر دارد كجا ما گفتار نرم داشتیم اثر نكرد؟!