نشریه آتلانتیک در گزارشی به قلم " رابرت اف. وورث" ار ریاض نوشت، انصارالله یمن تبدیل به کابوس آینده ای بی دغدغه برای سعودی ها شده است و یمن در حال تبدیل شدن به کره شمالی جهان عرب است، یعنی کشوری کوچک و به شدت مسلح که هیچ طرفی یارای مقابله با آن را نخواهد داشت.
به گزارش عصرایران، در بخش هایی از این گزارش آمده است: عربستان سعودی در جنگ است. حوثیها با حملات موشکی مکرر خود نشان دادهاند که هر زمان بخواهند میتوانند بخش بزرگی از اقتصاد این کشور را فلج کنند. حملهای مرگبار به فرودگاه اصلی ریاض در اواسط اکتبر دستکم ۱۴ کشته و صدها زخمی بر جای گذاشت. بیش از یک ماه بعد، هنوز تعداد اندکی از پروازها از سر گرفته شدهاند.
عبدالرحمن الراشد، روزنامهنگار سعودی، ماه گذشته به یک پادکستر سعودی گفت: "پادشاهی عربستان امروز با خطرناکترین بحران تاریخ خود روبهرو است."
چنین صراحتی در عربستان سعودی بهشدت نادر است. هیچیک از مقامهای سعودی یا یمنی که در ماه اکتبر در ریاض با آنها دیدار کردم، حاضر نشدند با ذکر نامشان با من صحبت کنند. آنها گفتند که خاندان سلطنتی اکنون تهدید حوثیها را بسیار جدیتر از گذشته میگیرد.

دولت سعودی موافقت نامه هایی برای اعزام هزاران سرباز از پاکستان و سوریه بهمنظور کمک به دفاع از مرزهای این کشور با یمن منعقد کرده است. اما ممکن است این تلاشها کافی نباشد. حوثیها نیز با کمک ایران، چین، کره شمالی و روسیه در حال تقویت نیروهای خود هستند.
در ادامه این گزارش آمده است: " حوثیها دیگر نیروهای نوپای یک دهه پیش نیستند. آنها بهسرعت در حال تبدیل شدن به کره شمالی جهان عرب هستند: دولتی کوچک، بهشدت مسلح و متعصب.
آنها یک صنعت تسلیحاتی مجهز به هوش مصنوعی دارند و جنگ اوکراین را مطالعه کردهاند. عملیات اطلاعاتی آنها بسیار پیشرفتهتر از رقبای سعودی و یمنیشان است.
ارتش عربستان سعودی برای چنین جنگی طراحی نشده است. حاکمان سعودی تمایلی نداشتهاند که ارتشی بسازند که روزی بتواند برای سلطنت آنها تهدیدی باشد. حتی اکنون نیز آنها ایده اعزام نیروهای نظامی خود برای جنگ با حوثیها را رد کردهاند؛ بهاستثنای نیروهای ویژه نخبهای که هماکنون در یمن مستقر هستند.
اما ممکن است بهزودی دریابند که وقتی کشورشان با تهدیدی کاملا واقعی از سوی یک نیروی خارجی روبهرو است، نمیتوانند به نیروهای خارجی اتکا کنند.
حمله نظامی کنونی حوثیها از ماه سپتامبر آغاز شد؛ زمانی که این گروه کنترل تنگه بابالمندب در دریای سرخ را به دست گرفت.
او به من گفت که هیاتی از انصارالله در ماه ژوئیه در مراسم تشییع پیکر رهبر پیشین ایران در تهران شرکت کرد و هنگام بازگشت، هواپیمایی که این گروه را منتقل میکرد، یک تیم کامل از فرماندهان و متخصصان نظامی را نیز به همراه داشت؛ از جمله دو تبعه کره شمالی، یک سوری که از اعضای حکومت بشار اسد بود و اعضایی از حزبالله لبنان.
سعودیها برای جلوگیری از فرود آن، باند فرودگاه پایتخت یمن را بمباران کردند. اما هواپیما مسیر خود را تغییر داد و به بندر حدیده، شهری در ساحل دریای سرخ که آن هم تحت کنترل حوثیهاست، رفت و در آنجا فرود آمد.
این مقام سعودی همچنین به من گفت که روسیه محموله بزرگی از تسلیحات و فناوری را در پوشش هزاران تن گندم به این منطقه ارسال کرده است.
اگر روایت این مقام سعودی دقیق باشد، نشان میدهد که حوثیها بیش از هر زمان دیگری از حمایت بینالمللی برخوردارند. حتی اگر این گزارش برای جلب نظر یک روزنامهنگار آمریکایی اغراقآمیز بیان شده باشد - چراکه مقامهای سعودی بهشدت در پی دریافت کمکهای نظامی بیشتر از ایالات متحده هستند - باز هم به حقیقتی بزرگتر درباره ماهیت امروزی حوثیها اشاره دارد.
حوثیها به مسالهای برای کل جهان تبدیل شدهاند. آنها ثابت کردهاند که میتوانند یک آبراه حیاتی را که حدود ۱۵ درصد تجارت جهانی از آن عبور میکند، مسدود کنند.
آنها اکنون حدود یکسوم خاک یمن و بخش عمده جمعیت این کشور را تحت کنترل دارند و هدفشان تصرف تمام یمن است.
این اهداف صرفا ادعاهای توخالی نیستند. حوثیها بهطور مداوم در حال گسترش تولید موشک و پهپاد خود هستند و از فیبر نوری و سایر موادی استفاده میکنند که چین در اختیارشان قرار داده است.
اخیرا شواهدی منتشر شده که نشان میدهد آنها برای بهبود فناوری موشکهای هدایتشونده خود از هوش مصنوعی "کلود" استفاده کردهاند.
آنها همچنین در حال جذب نیرو و آموزش گروههای قومی در سراسر شاخ آفریقا هستند؛ از جمله در سومالی، اریتره، جیبوتی، کنیا، اتیوپی و سودان.
به نظر میرسد این ارتباطگیریها با الگوبرداری از تلاشهای ایران برای ایجاد و تقویت متحدان منطقهای انجام میشود و میتواند به افزایش تنشها در منطقهای از آفریقا منجر شود که هماکنون نیز بهشدت بیثبات است.
در حال حاضر، عربستان سعودی در خط مقدم هرگونه تلاش برای مهار قدرت حوثیها قرار دارد. ایالات متحده چنان درگیر جنگ خود با ایران است که نمیتواند کمکی فراتر از حمایتهای حداقلی ارائه دهد و اروپاییها نیز بر جنگ اوکراین متمرکز هستند.
سایر کشورهای حوزه خلیج فارس دلایل خوبی برای جنگیدن با حوثیها دارند، اما به دلایل مختلف وارد چنین جنگی نخواهند شد.
عمان سالهاست سیاستی دوپهلو در پیش گرفته است؛ این کشور اجازه داده حوثیها از مرز مشترک عمان با یمن تسلیحات قاچاق کنند و حتی برخی اطلاعات اطلاعاتی را در اختیار آنها قرار داده است؛ اقدامی که احتمالا برای حفظ موقعیت خود در صورت پیروزی حوثیها انجام میدهد.
امارات متحده عربی سالها در کنار سعودیها در داخل یمن با حوثیها جنگید، اما در اواخر سال گذشته، تنشهای طولانیمدت میان دو کشور به نقطه بحرانی رسید و سعودیها به اماراتیها دستور دادند نیروهای خود را خارج کنند. غیبت اماراتیها به تلاشهای گستردهتر جنگی آسیب زده است.
سعودیها که مدتهاست از دولت دست نشانده خود در عدن حمایت میکنند، پس از تصرف بابالمندب توسط حوثیها، یک ضدحمله سازماندهی کردند.
آنها نیروهای کماندوی سعودی را در میان نیروهای دولت یمن در سراسر کشور مستقر کردند. تعدادی از این نیروها در حمله ویرانگر حوثیها در ۱۹ اکتبر کشته شدند.
مقام سعودی که در ریاض با او دیدار کردم، گفت هدف کوتاهمدت، بازپسگیری تمام مناطقی است که در ماه سپتامبر از دست رفتهاند و سپس برقراری نوعی آتشبس است.
نیروهای یمنی مورد حمایت عربستان هنوز به این هدف دست نیافتهاند و مشخص نیست که اصلا بتوانند به آن برسند یا نه.
"ندوی الدوسری"، پژوهشگر موسسه خاورمیانه، به من گفت: "راهی برای خروج از این وضعیت نمیبینم، مگر اینکه ایالات متحده با ارائه پشتیبانی مستقیم هوایی موافقت کند."
حتی اگر سعودیها بتوانند وقفهای در درگیریها ایجاد کنند، حوثیها همچنان دست بالا را در این منازعه خواهند داشت؛ زیرا همچنان قادر خواهند بود فرودگاهها و تاسیسات نفتی عربستان را هدف قرار دهند.
آنها قطعا از هرگونه آتشبس برای ادامه توسعه توان نظامی خود استفاده خواهند کرد؛ همانطور که در گذشته نیز چنین کردهاند.
این مقام سعودی گفت برنامه بلندمدت پادشاهی، ایجاد ارتشی بزرگتر و یکپارچهتر در یمن است که بتواند حوثیها را به عقب براند و "توانمندیهای نظامی آنها را از بین ببرد."
اما رسیدن به این هدف بسیار دشوار است.