عصرایران- جوش شیرین و سرکه از مواد پرکاربرد در نظافت خانگی هستند و هر کدام به تنهایی می توانند برای پاک کردن بعضی لکه ها و آلودگی ها مفید باشند. با این حال، ترکیب این دو ماده همیشه نتیجه بهتری ندارد و واکنش شیمیایی آن ها نکته جالبی درباره کاربردشان در تمیزکاری دارد.
جوش شیرین با نام علمی سدیم بی کربنات، ماده ای قلیایی و نسبتا ملایم است. ذرات آن خاصیت سایندگی ملایمی دارند و می توانند به پاک کردن چربی، جرم و لکه های سطحی کمک کنند. سرکه نیز به دلیل داشتن اسید استیک، خاصیت اسیدی دارد و برای حل کردن رسوبات معدنی ناشی از آب سخت و برخی لکه ها مناسب است.
هنگامی که این دو ماده با یکدیگر ترکیب می شوند، واکنش شیمیایی رخ می دهد و گاز دی اکسید کربن به شکل حباب آزاد می شود. این کف و حباب ممکن است ظاهر یک پاک کننده قدرتمند را ایجاد کند، اما به معنای افزایش قدرت پاک کنندگی نیست. در واقع، اسید و باز تا حد زیادی یکدیگر را خنثی می کنند و اثر اختصاصی هر دو کاهش می یابد.
برای تمیز کردن لکه های چربی و آلودگی های چسبیده، می توان از خمیر جوش شیرین و آب استفاده کرد. این خمیر با کمک سایش ملایم به جدا شدن آلودگی ها کمک می کند؛ البته بهتر است ابتدا روی بخش کوچکی از سطح آزمایش شود.
سرکه رقیق شده با آب نیز می تواند برای پاک کردن رسوبات آب سخت از بعضی سطوح قابل شست وشو به کار رود. برای این کار، پارچه ای آغشته به محلول را چند دقیقه روی رسوب قرار دهید و سپس سطح را با آب تمیز کنید.
ترکیب این دو ماده گاهی برای ایجاد کف و کمک مکانیکی به حرکت دادن آلودگی در مسیر فاضلاب استفاده می شود، اما راه حل قابل اتکایی برای گرفتگی های جدی لوله نیست.
سرکه برای سنگ های طبیعی مانند مرمر و گرانیت مناسب نیست و ممکن است به سطح آن ها آسیب بزند. همچنین این دو ماده ضدعفونی کننده قابل اتکایی محسوب نمی شوند و برای از بین بردن عوامل بیماری زا نباید جایگزین محصولات استاندارد شوند. هرگز سرکه را با سفید کننده یا سایر شوینده ها مخلوط نکنید.
جوش شیرین و سرکه هر کدام کاربردهای مشخصی در نظافت خانه دارند، اما استفاده جداگانه و متناسب با نوع آلودگی معمولا نتیجه بهتری از مخلوط کردن آن ها به همراه دارد.