فیات بارچتا؛ رودستری ایتالیایی با طراحی کلاسیک و تولید محدود (+عکس)

طراحی کلاسیک با پلتفرم دیفرانسیل جلو

فیات بارچتا در نمایشگاه خودرو ژنو سال ۱۹۹۵ رونمایی شد و به‌عنوان جانشینی برای ۱۲۴ اسپایدر شناخته می‌شد؛ هرچند از نظر ساختار فنی تفاوت‌هایی با آن داشت.

این خودرو بر پایه پلتفرم دیفرانسیل جلوی تیپو ۲ ساخته شد؛ پلتفرمی که در فیات پونتو و برخی دیگر از هاچ‌بک‌های کوچک این برند نیز استفاده شده بود.

با وجود این ساختار، طراحی ظاهری بارچتا یادآور رودسترهای سنتی دیفرانسیل عقب بود. کاپوت کشیده، کابین جمع‌وجور و بخش عقب کوتاه، ترکیبی کلاسیک به وجود آورده بودند که ظاهر خودرو را به رودسترهای اسپرت قدیمی نزدیک می‌کرد.

پیشرانه ۱.۸ لیتری و عملکرد فیات بارچتا

فیات بارچتا به یک موتور چهارسیلندر ۱.۸ لیتری تنفس طبیعی مجهز بود که ۱۳۰ اسب‌بخار قدرت و ۱۶۴ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کرد. نیروی موتور از طریق جعبه‌دنده پنج‌سرعته دستی به چرخ‌ها منتقل می‌شد.

این رودستر برای رسیدن از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت به ۸.۹ ثانیه زمان نیاز داشت و حداکثر سرعت آن به ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسید.

بارچتا با هدف ثبت رکوردهای سرعت طراحی نشده بود. فلسفه اصلی آن، ارائه خودرویی سبک و لذت‌بخش برای سفر و رانندگی با سقف باز بود؛ تجربه‌ای که در کنار طراحی خاص ایتالیایی، هویت اصلی این مدل را شکل می‌داد.