عمار حکیم ، از رهبران شیعیان عراق در مصاحبه خود با اشاره به هشدار آمریکا به دولت عراق، بر این موضوع تأکید میکند: این احساس که جمهوری اسلامی در این محاصره تحریم مورد ظلم واقع شده، احساسات درست و صحیحی است. اما کشورها با آرزوها و احساسات اداره نمیشوند.
یادمه که وقتی مغولان به ایران حمله کرده بودند و مساجد را ویران و قرآن ها را آتش می زدند، فکر کنم عبارتی از عطار نیشابوری نقل شده بود که "بوی بی نیازی می آید"، یعنی خداوند بی نیاز از عبادت ما و قرآن خواندن ماست. این عبادت و بندگی نعمتی است که خداوند برای ما منت گذاشته است تا راهی برای تزکیه نفس و رشد و رهایی از بند نفس باشد. وقتی ما بخواهیم خیلی حساب و کتاب دنیا را بکنیم، خداوند ممکن است که دوباره بی نیاز بشود از ما و قومی دیگر را بفرستد و جایگزین کند. همان طور که ترک ها آمدند و برای چند قرن جایگزین قدرت اعراب شدند. قبلش هم اعراب جایگزین قدرت ایران شدند. البته که باید عاقل بود و منافع خلق آن کشور را هم در نظر داشت ولی منظور این که باید حواسمان جمع باشد. یادم می آید وقتی خلخالی از پای یک زن یهودی به زور درآورده شد، امام علی فرموده بود که اگر مردی از غصه اش دق کند حق دارد. ولی امروزه این کارها احساساتی هستند و نباید کشورها احساساتی اداره شوند! مثلا با بمب ها مغز بچه های فلسطینی روی دیوار مدرسه سازمان ملل می تواند بچسبد ولی خب باید احساساتی نباید برخورد شود!! از بس همه حساب و کتاب می کنند، جامعه اسلامی با 1.5 میلیارد مسلمان بیشتر شبیه اکثریتی مسلمانی پلاستیکی هست تا مسلمان واقعی.خب البته نباید احساساتی برخورد کرد!!
البته می دانم که عراق چندین دهه دیکتاتوری، قتل عام، جنگ ایران، جنگ اول خلیج و دوم و داعش را تجربه کرده است.