عصر ایران - کلیسای جدید سن روکو در سامبوچتو، در نزدیکی پسکارا در ایتالیا، یکی از نمونه های قابل توجه معماری مذهبی معاصر این کشور است؛ بنایی که توسط ماریو بوتا، معمار سرشناس سوئیسی-ایتالیایی، طراحی شده و در آن هندسه، نور و نمادهای مذهبی در قالبی یکپارچه به کار گرفته شده اند.
طراحی این پروژه از سال 2006 آغاز شد و ساخت آن سال ها ادامه داشت. کلیسا سرانجام در ژوئن 2024 افتتاح و تقدیس شد؛ پروژه ای که در کنار فضای اصلی عبادت، بخش هایی برای فعالیت های اجتماعی و مذهبی نیز دربر می گیرد.
یکی از شاخص ترین ویژگی های بنا، نورگیر بزرگی در بخش فوقانی کلیساست که به شکل یک صلیب یونانی طراحی شده است. این عنصر با چرخشی حدود 30 درجه نسبت به هندسه اصلی ساختمان، از سقف عبور می کند و نور طبیعی را به فضای داخلی می رساند.
در این پروژه، نور صرفا یک عامل عملکردی نیست، بلکه بخشی از ایده معماری بوتاست. با تغییر زاویه تابش خورشید در ساعات مختلف روز و فصل های سال، الگوی نور روی سطوح داخلی نیز تغییر می کند و فضای کلیسا حالتی متغیر پیدا می کند.
فرم بیرونی ساختمان نیز از یک حجم هندسی فشرده آغاز می شود و با حرکت به سمت بالا، به شکلی متمایل و رو به آسمان تغییر می کند؛ رویکردی که به بنا ظاهری متفاوت از کلیساهای سنتی می دهد، اما همزمان به یکی از نمادهای اصلی مسیحیت، یعنی صلیب، وفادار می ماند.
در فضای داخلی، بخش محراب با زمینه ای آبی تیره و هزاران ستاره طلایی طراحی شده است. این ترکیب، تصویری نمادین از آسمان شب ایجاد می کند و در کنار نور طبیعی ورودی از سقف، ارتباط میان فضای داخلی و آسمان را پررنگ تر می کند.
کلیسای سن روکو را می توان نمونه ای از رویکرد ماریو بوتا به معماری مذهبی دانست؛ رویکردی که در آن فرم های هندسی ساده، مصالح، نور و نمادهای مذهبی به جای استفاده صرفا تزئینی، در شکل گیری تجربه فضایی بنا نقش دارند.
طراحی این پروژه نزدیک به دو دهه پیش آغاز شد و در نهایت در سال 2024 به پایان رسید؛ مسیری طولانی که حاصل آن یکی از بناهای شاخص معماری معاصر منطقه آبروتزو در ایتالیا است.
