سیاوش گرجستانی مستندساز، بازیگر، نویسنده و کارگردان سینمای کوتاه درباره میکرودراما، پدیدهای که این روزها در قالب روایتهای عمودی در حوزه فیلمسازی در حال گسترش است، در گفتوگو با عصر ایران عنوان کرد: مدتهاست در کشورهای مختلف دنیا روی این قالب کار میشود و جالب است که بخشی از فرآیند شکلگیری آن را افرادی آغاز کرده اند که الزاماً با پروداکشنهای حرفهای وارد این حوزه نشده بودند. در ایران نیز از چند سال قبل افرادی شروع به ساخت قصههای کوچک در این قالب کردند. من بعضی از این آثار را دنبال میکردم و حتی در چند مورد، آنقدر برایم جذاب بودند که پیگیر این آثار در فضای مجازی بودم.

وی ادامه داد: به نظر میرسد این افراد ابتدا آثار میکرودرامای خارجی را دیده بودند و بعد با خلاقیت خود به سراغ ساخت چنین آثاری رفتند و در برخی موارد نیز بسیار موفق بودند. البته درباره آثاری صحبت میکنم که فکر و طراحی پشت آنها وجود دارد؛ کارهایی که قاببندی، زیباییشناسی و بازیهای قابل قبول دارند و قصهشان نیز ابتدا و انتهای مشخصی دارد. این آثار نشان میدهند که میکرودراما میتواند قالبی جدی باشد و صرفاً به تولید محتواهای سریع و مصرفی محدود نشود.
گرجستانی با اشاره به تحقیقی که درباره گسترش جهانی میکرودارما انجام داده است، اظهار داشت: وقتی متوجه شدم تهیهکنندگان بزرگ و کارگردانان مطرحی که فیلمها و سریالهای موفق ساختهاند نیز وارد این حوزه شدهاند، کنجکاو شدم بیشتر درباره آن تحقیق کنم.
در دنیا با یک جریان بسیار گسترده مواجه هستیم که سالهاست فعالیت میکند و حتی برای ساخت میکرودراما قواعد و دستورالعملهای مشخصی شکل گرفته است. ساخت میکرودراما اساساً یک تخصص است و هوش، ذکاوت و مهارت خاصی میخواهد که الزاماً در چارچوب فیلمنامه بلند یا حتی سریال قرار نمیگیرد.
کارگردان فیلم کوتاه «آدمک» بیان کرد: چندی پیش ایدهای را در ابتدا برای یک فیلم سینمایی نوشته بودم. اما سرمایهگذار پیدا نشد و نتوانستم آن را بسازم. با خود گفتم حیف است این قصه ساخته نشود و شاید بتوانم آن را به میکرودراما تبدیل کنم.
شروع به طراحی کردم، اما خیلی زود متوجه شدم که بخشی از قصه برای این قالب مناسب نیست و باید ساختار آن را از ابتدا تغییر بدهم. سه قسمت نوشتم که هر قسمت حدود دو دقیقه بود و ابتدا تصور میکردم میتوانم همین مسیر را ادامه دهم و مثلاً ۴۰ قسمت دو دقیقهای بسازم، اما متوجه شدم کار بسیار دشواری است. به نظرم میکرودراما یک تخصص مستقل است و نمیتوان با همان قواعدی که در فیلمنامه بلند یا سریال تثبیت شده، با این قالب مواجه شد.
بازیگر مجموعه «الگوریتم» یادآور شد: در این قالب باید همهچیز را از ابتدا بر اساس قاب عمودی ببینید. حتی به نظرم بهتر این است که یک فیلمساز از همان ابتدا با یک تدوینگر که هم درام را بشناسد و هم قاب عمودی را درک کند، به همکاری بپردازد.
قواعد نگارش و ساخت میکرودارما ویژگیهای خاص خودش را دارد و نمیتوان همان چارچوبهای تثبیتشده را به آن منتقل کرد. به عقیده من میتوان از میکرودراما به عنوان بستری برای کشف و پرورش استعدادها استفاده کرد.
او با اشاره به رویدادی که این روزها به صورت متمرکزتری سراغ روایتهای عمودی رفته، بیان کرد: به نظر میرسد هدف اصلی جشنواره ریلیمو استعدادیابی و فراهم آوردن فضایی برای نسل جدید باشد. اگر قرار است چنین فضایی ایجاد شود، رقابت و جایزه در مرحله بعد قرار میگیرد.
مهم این است که استعدادهای تازه دیده شوند و برای ادامه مسیرشان فرصت پیدا کنند. به نظرم حرکتی که یکی از پلتفرمهای نمایش خانگی انجام داده، میتواند آغازگر مسیر تازهای باشد و اتفاق خوبی است. امیدوارم استعدادهای درخشانی از دل این جشنواره کشف شوند و یک رقابت حرفهای و در عین حال صادقانه شکل بگیرد.
این مستندساز با تاکید بر لزوم توجه به استعدادهای نسل جوان خاطرنشان کرد: وقتی قرار است سرمایهگذاری تازهای انجام شود، چرا سراغ جوانی نرویم که فیلمهای کوتاه ساخته، جایزه گرفته، دیده شده و حالا میخواهد وارد دنیای بزرگتری مانند سریالسازی شود؟ کسی که میخواهد در این حوزه تهیهکننده و سرمایهگذار باشد، باید یک اتاق فکر سرمایهگذاری داشته باشد؛ یعنی استعدادها را شناسایی کند و ببیند چه کسانی در جشنواره فیلم کوتاه تهران، جشنواره فجر، جشنواره رشد و سایر جشنوارههای داخلی درخشیدهاند یا حتی اگر جایزه نگرفتهاند، فیلم قابل دفاعی ساختهاند و حرفی برای گفتن دارند.
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر