تاریخ:
رئیس‌جمهور: نگاه رهبر شهید این بود که باید از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» خارج شویم 
درس صد و هفت
عادت ساده‌ای که باعث انسجام فکری و وضوح ذهن می‌شود
پژوهش‌ها نشان می‌دهند نوشتن با دست، در مقایسه با تایپ کردن، می‌تواند به پردازش عمیق‌تر اطلاعات، تقویت حافظه و افزایش توانایی تفکر خلاق و انتقادی کمک کند.
در دنیایی که صفحه‌کلید و تلفن همراه جای قلم و کاغذ را گرفته‌اند، بازگشت به یک عادت قدیمی ممکن است فوایدی فراتر از نوشتن داشته باشد؛ چرا که فعالیت فیزیکی دست هنگام نوشتن، مغز را نیز به شکل متفاوتی درگیر می‌کند.
به گزارش فرارو به نقل از ایندیپندنت، نوشتن با قلم، برخلاف تایپ کردن با لپ‌تاپ یا تلفن همراه، فرایندی کندتر است و همین سرعت پایین‌تر فرصت بیشتری برای فکر کردن، انتخاب واژه‌ها و پردازش آگاهانه‌تر ایده‌ها فراهم می‌کند. پژوهشگران می‌گویند این روند می‌تواند به تفکر تأملی‌تر، تحلیل خلاقانه‌تر و تقویت مهارت‌های انتقادی کمک کند.
اما بخش مهم‌تر ماجرا به فعالیت فیزیکی دست مربوط می‌شود. هنگامی که چیزی را می‌نویسیم، مغز برای شکل دادن حروف و هماهنگ کردن حرکات انگشتان، فعالیت بیشتری انجام می‌دهد. همین درگیری فیزیکی می‌تواند ارتباط میان بخش‌های مختلف مغز را تقویت کند؛ ارتباطی که در جذب اطلاعات تازه و شکل‌گیری خاطرات اهمیت دارد.
آدری فان در میر، پژوهشگر مغز در دانشگاه علم و فناوری نروژ، می‌گوید هنگام تایپ کردن، افراد اغلب وسوسه می‌شوند تمام صحبت‌های یک مدرس را کلمه به کلمه ثبت کنند؛ در چنین حالتی ممکن است اطلاعات عملاً از گوش وارد و از نوک انگشتان خارج شود، بدون آنکه فرد فرصت کافی برای پردازش آن داشته باشد.
در یک مطالعه روی ۳۶ دانشجوی دانشگاه نیز پژوهشگران دریافتند ارتباطات مغزی هنگام نوشتن با دست افزایش می‌یابد، در حالی که چنین تغییری در زمان تایپ کردن مشاهده نشد. پژوهش‌های دانشگاه تافتس نیز نشان می‌دهد یادداشت‌برداری دستی به افراد کمک می‌کند مفاهیم را بهتر در ذهن تجسم کنند. کشیدن طرح‌ها و نحوه چیدمان اطلاعات روی صفحه، نوعی استدلال فضایی ایجاد می‌کند که به رمزگذاری بهتر ایده‌ها کمک می‌کند و می‌تواند عملکرد افراد را در پرسش‌های مفهومی بهبود دهد.
نوشتن با دست از نظر حرکتی نیز فعالیت پیچیده‌تری است. برای شکل دادن یک حرف، انگشتان باید حرکات متفاوتی انجام دهند و فرد هم‌زمان فشار قلم را کنترل کند. همین هماهنگی ظریف، مغز را بیشتر درگیر می‌کند. از سوی دیگر، نوشتن دستی می‌تواند حالتی آرام‌تر و حتی مراقبه‌گونه داشته باشد.
پژوهشی در سال ۲۰۱۴ درباره خوشنویسی نشان داد این فعالیت می‌تواند به کاهش استرس و پایین آمدن ضربان قلب کمک کند؛ هرچند این مطالعه محدود بوده و برای نتیجه‌گیری قطعی به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.
برای بهره بردن از این مزایا لازم نیست زندگی دیجیتال خود را کنار بگذارید. یک دفترچه کوچک، چند برگه یادداشت و یک قلم همراه داشته باشید تا نوشتن به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شود. مطالعه کتاب‌های داستانی و غیرداستانی نیز با گسترش دایره واژگان و بهبود سبک نوشتار می‌تواند انگیزه نوشتن را بیشتر کند.
حتی اختصاص روزانه ۲۰ دقیقه به نوشتن خلاقانه می‌تواند شروع خوبی باشد. لازم نیست نویسنده کتاب شوید؛ نامه نوشتن، شعر گفتن یا حتی تهیه فهرست کارهای روزانه نیز می‌تواند فرصتی برای درگیر کردن مغز با قلم و کاغذ باشد.
در عصر صفحه‌نمایش‌ها، شاید یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای فکر کردن عمیق‌تر این باشد که گاهی صفحه‌کلید را کنار بگذاریم و دوباره قلم به دست بگیریم.
لینک کوتاه: کپی لینک
فرمانده سپاه کرمانشاه: ۲۵ هزار دانش‌آموز به مناطق عملیاتی غرب کشور اعزام می شوند تغییرات مدیریتی استقلال نهایی می‌شود؛ مدیرعامل جدید در راه است علیرضا بیرانوند در یک قدمی توپ طلای آسیا؛ رقابت با دو ستاره سعودی کمیته جست‌وجوی مفقودین: سفیر ایران با چهار اسیر ایرانی در کویت ملاقات کرده است دیدار و گفت و گوی ویتکاف و پوتین درباره ایران بقائی: آمریکا خود مسبب ناامنی است اما خواستار محکوم‌کردن ایران می‌شود! تهران در روزهای آینده بارانی و سرد می‌شود؛ هشدار سیلاب و صاعقه مرتضی افقه: در تله رکود تورمی گرفتار شده‌ایم/ رکود پیش از جنگ آغاز شده بود تأمین ارز واردات به ۲۷ میلیارد دلار رسید؛ برنامه ۲۰ میلیارد دلاری برای نیمه دوم سال کد خدمت علیرضا بیرانوند برای فجرسپاسی صادر شد؛ احتمال تغییر وجود دارد انتخابات اسرائیل؛ چیزی درباره ایران تغییر نمی کند افزایش ۲۰ درصدی قیمت بلیت قطار زمان برگزاری سی‌وهفتمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران مشخص شد سخنگوی سپاه: مادر بمب ها نمی تواند صنایع هسته ای ما را تعطیل کند/ جنگ در منطقه وسیع تر خواهد شد/ خواهید دید چه خواهد شد چرا کودکان به حرف والدین گوش نمی‌دهند؟ راهکارهایی برای گفت‌وگوی مؤثر
نظرسنجی
پیش بینی شما: قبل از انتخابات آمریکا، به ایران حمله می شود؟