شاعر منحنی ها در دنیای معماری مدرن (+تصاویر)

عصر ایران- اسکار نیمایر (1907-2012) یکی از تاثیرگذارترین معماران قرن بیستم بود؛ هنرمندی که توانست بتن، یکی از سخت و صنعتی ترین مصالح ساختمانی، را به زبانی شاعرانه و سیال در معماری تبدیل کند. او با خطوط منحنی، فرم های جسورانه و نگاه متفاوت خود به فضا، چهره معماری مدرن را تغییر داد و نامش را در تاریخ معماری جهان ماندگار کرد.

نیمایر در سال 1907 در ریودوژانیرو برزیل متولد شد و پس از تحصیل در مدرسه ملی هنرهای زیبا، فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد. او در جوانی تحت تاثیر معمار بزرگ برزیلی، لوسیو کاستا قرار گرفت و در پروژه های مهمی از جمله طراحی ساختمان وزارت آموزش و بهداشت برزیل همکاری کرد؛ پروژه ای که با حضور مشاورانی مانند Le Corbusier، مسیر معماری مدرن برزیل را شکل داد.

شهرت جهانی نیمایر با طراحی مجموعه ساختمان های مدنی در پایتخت جدید برزیل، برازیلیا، به اوج رسید. او در کنار لوسیو کاستا، مجموعه ای از بناهای نمادین را خلق کرد که در آن ها بتن مسلح از یک عنصر سازه ای ساده به مجسمه هایی معماری تبدیل شد. ساختمان کنگره ملی، کلیسای جامع برازیلیا و کاخ های دولتی این شهر، از برجسته ترین آثار او هستند.

ویژگی اصلی معماری نیمایر استفاده از منحنی های نرم و فرم های آزاد بود. او برخلاف بسیاری از معماران مدرن که بر خطوط مستقیم و عملکردگرایی تاکید داشتند، باور داشت معماری باید با طبیعت، احساسات انسانی و زیبایی پیوند داشته باشد. خودش بارها تاکید می کرد که خطوط منحنی را از طبیعت، کوه ها، رودخانه ها و بدن انسان الهام گرفته است.

در طول بیش از 70 سال فعالیت حرفه ای، نیمایر صدها پروژه در برزیل و کشورهای مختلف جهان طراحی کرد. از دیگر آثار مهم او می توان به موزه هنر معاصر نیتروی در برزیل و مقر سازمان ملل متحد در نیویورک اشاره کرد که در طراحی آن با معماران دیگر همکاری داشت.

اسکار نیمایر در سال 1988 جایزه معتبر پریتزکر را دریافت کرد؛ جایزه ای که از آن به عنوان نوبل معماری یاد می شود. او تا سال های پایانی زندگی به طراحی و فعالیت فکری ادامه داد و در 104 سالگی درگذشت.

میراث نیمایر تنها مجموعه ای از ساختمان های مشهور نیست؛ او نشان داد که بتن می تواند فراتر از یک ماده سرد و صنعتی باشد و با فرم، نور و تخیل، به اثری زنده و احساسی تبدیل شود. به همین دلیل بسیاری او را «معماری می دانند که به بتن احساس بخشید».

تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی

کرملین: زلنسکی دچار جنون شده است

بیشتر بخوانید:

جهان متفاوت یک معمار؛ سلطان منحنی ها (+عکس)

101 سال زندگی و معماری؛ داستان گوتفرید بوم، معمار متفاوت آلمانی (+عکس)

جنبش اکو-بروتالیسم در معماری؛ وقتی بتن نفس می کشد(تصویری)

تماشاخانه

بزرگترین قطع درخت در تاریخ تهران چطور اتفاق افتاد؟ در حدود ۳ سال حدود ۳۰ هزار اصله درخت

ابهام در جمله «سرزمین متعلق به خودش» ؛ به کی؟ افغانستانی‌ها؟ آن هم از زمین‌های چابهار !

فیلم های دیگر